Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012

5 ποιήματα για τη Σαλώμη




Κ.Π. Καβάφης
Σαλώμη


Επάνω σε χρυσό σινί η Σαλώμη φέρνει
την κεφαλή του Ιωάννη Βαπτιστή
στον νέον Έλληνα τον σοφιστή
που από τον έρωτα με αδιαφορία γέρνει.

«Σαλώμη την δική σου» απαντάει ο νέος
«ήθελα να με φέρουνε την κεφαλή».
Aστειευόμενος έτσι ομιλεί.
Και την επαύριον ένας δούλος της δρομαίος

της Ερωμένης έρχεται την κεφαλή βαστώντας
ολόξανθη επάνω σε χρυσό σινί.
Πλήν την επιθυμία του την χθεσινή
ο σοφιστής είχε ξεχάσει μελετώντας.

Τα αίματα που στάζουνε βλέπει κι αηδιάζει.
Το αιματωμένο πράγμα αυτό να σηκωθεί
προστάζει από εμπροστά του, κ εξακολουθεί
του Πλάτωνος τους διαλόγους να διαβάζει.

(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993) 


Guillaume Apollinaire
Salomé

Pour que sourie encore une fois Jean-Baptiste
Sire je danserais mieux que les séraphins
Ma mère dites-moi pourquoi vous êtes triste
En robe de comtesse à côté du Dauphin

Mon coeur battait battait très fort à sa parole
Quand je dansais dans le fenouil en écoutant
Et je brodais des lys sur une banderole
Destinée à flotter au bout de son bâton

Et pour qui voulez-vous qu'à présent je la brode
Son bâton refleurit sur les bords du Jourdain
Et tous les lys quand vos soldats ô roi Hérode
L'emmenèrent se sont flétris dans mon jardin

Venez tous avec moi là-bas sous les quinconces
          Ne pleure pas ô joli fou du roi
Prends cette tête au lieu de ta marotte et danse
N'y touchez pas son front ma mère est déjà froid

Sire marchez devant trabants marchez derrière
Nous creuserons un trou et l'y enterrerons
Nous planterons des fleurs et danserons en rond
Jusqu'à l'heure où j'aurai perdu ma jarretière
          Le roi sa tabatière
          L'infante son rosaire
          Le curé son bréviaire

Poème d'abord publié en 1905
avant d'être intégré dans le recueil Alcools 1913






Ιωάννης μοναχός
Η ασελγής ορχηστρίς
Ήχος πλ. β'

Γενεθλίων τελουμένων
του αναιδεστάτου Ηρώδου
της ασελγούς ορχηστρίδος
επληρούτο η διάθεσις του όρκου.
Tου γάρ Προδρόμου η κεφαλή αποτμηθείσα
ως οψώνιον εφέρετο
 
επί πίνακι τοις ανακειμένοις.
 Ω
συμποσίου μισητού
 
ανοσιουργήματος
και μιαιοφονίας πλήρους!

Αλλ' ημείς τον Bαπτιστήν
ως εν γεννητοίς γυναικών μείζονα
επαξίως τιμώντες μακαρίζομεν.

Βυζαντινό τροπάριο

Ιωάννης
Γρυπάρης 
Σαλώμη

Σε ασφάλτου στρώματ΄ η Μακώρ και πίσσας υψωμένη,
Στη Νεκρή θάλασσα βαθειά φεγγόβολη γιορτάζει·
Μέσ΄ άγνοιαστοι χαροκοπούν του Αντύπα οι καλεσμένοι
Κι όξω, γιαλοπερίγιαλα, χορός δαιμόνων βράζει.

Πλουσίου φαλέρνου ο καπνός τες κεφαλές βαραίνει
Των συμποτών. Μα ξύπνιο αυτί η Ηρωδιάς πλαγιάζει
Στου χαρεμιού το πάτωμα, κι απόγεια ν΄ ανεβαίνει
Του Γιοχανάν τη κάταρα γρικά, που την φρενιάζει.

Κι όπως νεροκαμένη οχιά, μεσημερνή, τη γλώσσα
Έτσι, μ΄ όσα τα κάλλη της μ΄ άλλα στολίδια τόσα
Μέσ΄ στο συμπόσιο πετά τη θραψερή Σαλώμη.

Ρίγ΄ ηδονής τ΄ αράθυμο κύμα της σάρκας φέρνει
Με το χορό. μα τρίσβαθα στη φυλακή του ω τρόμοι!
Σε χάρου μήνυμα ο Ναζίρ την κεφαλή του γέρνει.-

Περιοδικό
Γράμματα, Τόμος 1, τεύχος 86 (1911)




Carol Ann Duffy
Salome

I’d done it before
(and doubtless I’ll do it again,
sooner or later)
woke up with a head on the pillow beside me -whose? –
what did it matter?
Good- looking, of course, dark hair, rather matted;
the reddish beard several shades lighter;
with very deep lines around the eyes,
from pain, I’d guess, maybe laughter;
and a beautiful crimson mouth that obviously knew
how to flatter…
which I kissed…
Colder than pewter.
Strange. What was his name? Peter?

Simon? Andrew? John? J knew I’d feel better
for tea, dry toast, no butter,
so rang for the maid.
And, indeed, her innocent clatter
of cups and plates,
her clearing of clutter,
her regional patter,
were just what needed –
hungover and wrecked as J was from a night on the batter.

Never again!
I needed to clean up my act,
get fitter,
cut out the booze and the fags and the sex.
Yes. And as for the latter,
it was time to turf out the blighter,
the beater or biter,
who’d come like a lamb to the slaughter
to Salome’s bed.

In tile mirror, I saw my eyes glitter.
I flung back the sticky red sheets,
and there, like I said -and ain’t life a bitch –
was his head on a platter.


Εικόνες
(από επάνω προς τα κάτω):


Aubrey Vincent Beardsley (1872–1898)
Ο χορός της Σαλώμης 1894
από την εικονογράφηση του θεατρικού
Salomé του Oscar Wilde

Bernardino Luini (c. 1480/82-1532)
Salome


Pierre Bonnaud, 1865-1930

Salome

Σαλώμη
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

Δευτέρα 27 Αυγούστου 2012

Ένα τρενάκι για τον Τζόρτζιο




Μικρή μπαλάντα για το τρενάκι του Πηλίου


του Βασίλη Πολύζου
(ένα ποίημα από το κείμενο μιας ταινίας)
             
                  Στον
Giorgio de Chirico που έκανε με
              το τρενάκι αυτό το μεταφυσικό του ταξίδι





Τούτο το πρωινό

το τρενάκι ταξιδεύει Μηλιές-Βόλο.


Φορτώσαμε απάνω του μπάλες άχυρο τις ηλιαχτίδες,
καφάσια ξέχειλα τα όνειρα,
κοφίνια τις απλές κουβέντες και τα χωρατά

Το τρενάκι είναι έτοιμο.
Πίνει νερό για το δρόμο.
Σφυρίζει χαρούμενα
να συναχτούν στη σκεπή του τα πουλιά.

Τα πουλιά δεν πληρώνουν εισιτήριο.
Ούτε και τα παιδιά,
γαντζωμένα –χέρια πόδια-
πίσω απ’ το τελευταίο βαγόνι.

Το τρενάκι ξεκίνησε.
Μπροστά ο Ιάσονας αλαφροπόδης,
με κόκκινα σανδάλια
και τα μπρούντζα αστραφτερά στο στήθος.
Σχοινοβάτης φοβερός,
πατάει με σιγουριά στις λιγνές ράγιες.
Παίρνει με χάρη τις στροφές,
γέρνοντας ελαφρά το σώμα,
ισοροπώντας στο ένα πόδι.

Στη δύναμη Κουταλιανός.
Μπορεί να καταφέρει
ίσα με εφτά βαγόνια στον ανήφορο!
Με ελάχιστο αγκομαχητό!

Το τρενάκι ταξιδεύει.
Στις ρεματιές του γνέφουν τα πλατάνια.
Οι ελαιώνες χορεύουν στο ρυθμό του.
Ψηλά απ’ τον αραμπά του το κοιτάζει ο ήλιος
παραμερίζοντας τις μουσμουλιές.
Γατζέα – Άνω Λεχώνια – Κάτω Λεχώνια.
Οι Κήποι της Εδέμ.




Το τρενάκι ταξιδεύει.

Τραβάει κατά τη θάλασσα.

Κοντοστέκεται στους καφενέδες της Αγριάς
να παρακολουθήσει μια παρτίδα τάβλι.
Κοιτάζει απέναντι
το Τρίκερι
μια σπιθαμή πάνω απ' το πράσινο νερό.

Το τρενάκι πάει χαζεύοντας στην ακροθαλασσιά.
Περιεργάζεται τ' αχτένιστα φύκια
κι έναν αστερία που ξενέρωσε στην αμμουδιά.
Γορίτσα. Άναυρος. Εδώ έχασε ο Ιάσονας
το ένα του σανδάλι.

Φτάνοντας στο Βόλο, κοντομεσήμερο,

το τρενάκι δε μελετούσε παρά το επόμενο ταξίδι του.

Μα κουβαλούσε επάνω του παράνομο φορτίο:

μπάλες άχυρο τις ηλιαχτίδες

καφάσια ξέχειλα τα όνειρα

και τα πουλιά χωρίς να καταβάλουν

"το αντίτιμον του εισιτηρίου των".
Όπερ απαράδεκτον!

Καλοκαίρι του 1971.

Στη στάση του Αγίου Κωνσταντίνου
δίπλα στο πάρκο
το καρτέραγε η χούντα.
Και του 'κλεισε απότομα το δρόμο.
....................................................................
Εδώ στον ίδιο χώρο
10 Ιουλίου 1888
γεννήθηκε ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο.
Το τρενάκι ήταν τότε μόλις τεσσάρων χρονώ.
Μεγάλωσαν παρέα με τον Τζόρτζιο
ν’ ανεβοκατεβαίνει στα βαγονάκια του
να ψαχουλεύει τις περίτεχνες μηχανές του.

Οι μηχανές είχαν έρθει από το Βέλγιο.

Πέντε τον αριθμό:

ΙΑΣΩΝ, ΒΟΛΟΣ, ΙΩΛΚΟΣ, ΜΗΛΕΑΙ, ΤΣΑΓΚΑΡΑΔΑ.


Ο Τζόρτζιο και το τρενάκι είχαν τον ίδιο πατέρα
Τον Ιταλό μηχανικό Εβαρίστο ντε Κίρικο.
Αργότερα ο Τζόρτζιο θα φύγει από το Βόλο.
Θα γίνει γνωστός σ’ ολάκερο τον κόσμο.
΄Ενας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους του αιώνα μας.
Μα η καρδιά του θα ταξιδεύει πάντα με το τρενάκι.
Και το χέρι του θα το αποτυπώνει –παρήγορη φιγούρα-
στο φόντο των πινάκων του.



ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Η ταινία «Μικρή μπαλάντα για το τρενάκι του Πηλίου»
προβλήθηκε από την εκπομπή
«Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα» της ΕΡΤ 1 το 1984.
Ξαναπροβλήθηκε από την ΕΡΤ 1 στις 21 Ιουλίου 1985

Έρευνα και σενάριο: Βασίλης Πολύζος
Σκηνοθεσία: Γιώργος Μπαλλής
Δ/νση φωτογραφίας: Βαγγέλης Καραμανίδης
Μοντάζ: Γιάννης Στεφάνου
Το κείμενο που έγραψα για την ταινία δημοσιεύτηκε
επίσης στο περιοδικό «ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ», τεύχος 16ο,
Δεκέμβρης 1984.

Σημειώνω, ότι στα γυρίσματα της ταινίας πήραν ενεργό μέρος
παλαιοί σιδηροδρομικοί του Βόλου, που μάλιστα υποσχέθηκαν
να οδηγούν για ένα χρόνο το τρενάκι χωρίς καμιά αμοιβή,
αν ξαναλειτουργούσε!

Λίγο μετά από τα γεγονότα αυτά, το τρενάκι του Πηλίου
κηρύχτηκε διατηρητέο από τη Μελίνα Μερκούρη.
Η ταινία αυτή ήταν μια από τις αιτίες που συνέβαλαν σ’ αυτό.

Δείτε σχετικά ντοκουμέντα, καθώς και ολόκληρο το
κείμενο της ταινίας, στο μπλογκ emiliusx.blogspot.com
ανάρτηση 1.1.2011 με τίτλο «Αναδρομές: Μικρή
μπαλάντα για το τρενάκι του Πηλίου».

            Βασίλης Πολύζος 27.8.2012

Εικόνες (από επάνω προς τα κάτω):

Giorgio de Chirico
The Song of Love, 1914
ή Le chant d'amour ή Love Song
Oil on canvas
73 cm x 59,1 cm
Museum of Modern Art, New York City

Αναζητώντας τον Τζόρτζιο στις Μηλιές
μια φωτογραφία του Βασίλη Πολύζου

.
Giorgio de Chirico

 La matinée angoissante,
1912
Oil on canvas
81cm x 65cm
Museo di arte moderna e contemporanea
di Trento e Rovereto

Giorgio de Chirico

Αριάδνη,  1913
Oil and graphite on canvas
135.6 cm x 180.3 cm
The Metropolitan Museum of Art

Giorgio de Chirico
The Melancholy of Departure, 1914
Oil on canvas
Dimensions 140 cm x 184,5 cm
Museum of Modern Art, New York City

Giorgio de Chirico
Βόλος 1888 – Ρώμη 1978

Σάββατο 25 Αυγούστου 2012

Επικαιρότητα: Ολέ Hollande! J'ai perdu le do de ma clarinette! / un jouet



J'ai perdu le do de ma clarinette
Chanson enfantine de marche

J'ai perdu le do de ma clarinette,
J'ai perdu le do de ma clarinette,
Ah ! si papa il savait ça, tralala,
Ah ! si papa il savait ça, tralala,
Il dirait: Ohé !
Il dirait: Ohé !
Tu n' connais pas la cadence,
Tu n' sais pas comment l'on danse,
Tu n' sais pas danser
Au pas cadencé!
Au pas, camarade, au pas, camarade,
Au pas, au pas, au pas
Au pas, camarade, au pas, camarade,
Au pas, au pas, au pas, au pas, au pas.


J'ai perdu le do de ma clarinette
Γαλλικό παιδικό τραγουδάκι

un jouet

μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2005

Τετάρτη 22 Αυγούστου 2012

τέλειος κόσμος / Marilyn Celestial




τέλειος κόσμος

το καλοκαίρι εκείνο ήταν
ένα μικρό χάρτινο ατμόπλοιο
με το όνομα οντέσσα
ήταν μια παραλία απέριττη
9-11π.μ. και 5-7μ.μ. γεμάτη
καλοκάγαθους συνταξιούχους
στο ενδιάμεσο έβγαινε ως την άκρη
της αμμουδιάς μια γάτα ολόμαυρη
που τη φωνάζαμε ναόμι
επίσης ένας σκύλος κανελής
που όπως μάθαμε γαύγιζε μόνο
όταν άκουγε μπομπ ντύλαν
το πιο αξιοσημείωτο συνέβη
20 ιουλίου του προφητηλιού
όπου κλειδώθηκε στην τουαλέτα
η γηραιά κυρία γερτρούδη εκ γλασκώβης
παρέα μ’ έναν πάστορα αγγλικανό
κατά τα άλλα
τα μεσημέρια τρώγαμε
πράσινες πιπεριές τηγανητές
τα βράδυα συζητούσαμε
πάουλο κοέλιο
κάποιος στο διπλανό τραπέζι
έκανε αλχημίες κόκκινου
πάνω σε μαύρο
βγάζοντας φούξια χείλη
τύπου μέριλιν σε ακρυλικό

το καλοκαίρι εκείνο μέτρησα
τρία ολόγιομα φεγγάρια


Βασίλης Πολύζος
τέλειος κόσμος
από το βιβλίο Κρεολή Σελήνη
εκδ. Απόπειρα 2010

Marilyn Celestial
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2003

Κυριακή 19 Αυγούστου 2012

εκ νέου




       Βασίλης Πολύζος
       εκ νέου

έβγαλα το περσινό μου δέρμα
για ανακύκλωση
ήταν άλλωστε τριμμένο στις ραφές
και τετριμμένο
τα κορδόνια του σπασμένα
η γενειάδα ξεφτισμένη

είπα
αυτή είναι η χώρα που γεννήθηκα
με τη λαλιά του κούκου
με το μπλε φεγγάρι
με τα σεβάσμια ποτάμια
με τις μαγικές θεραπείες
της ταραντέλας

έβγαλα το περσινό μου δέρμα
κι ο Άγγελος του Ροκ
έγραψε στον Άγγελο της Ρέγκε
ουκ oίδα τον άνθρωπον
.

εκ νέου

από τα ποιήματα προς ρωμαίους
© Βασίλης Πολύζος 2002-2003

εκ νέου
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2004

Πέμπτη 16 Αυγούστου 2012

Ο Αιμίλιος στην Copela Psipsina, 2 frescos! / ...και 6 ευλαβείς οστερίες



6 Osterie


Osteria numero tre
la Peppina fa il caffè
fa il caffè una volta al mese
con le pezze del marchese

Osteria numero quattro
la marchesa ha rotto il piatto
e per non farlo piu' vedere
ficca i cocci nel sedere

Osteria numero otto
la marchesa fa il risotto
fa il risotto ben condito
con lo sperma del marito





Osteria numero nove
la marchesa fa le prove
fa le prove col prosciutto
per vedere se c'entra tutto

Osteria del Paradiso

c'era Dante con sorriso
Beatrice, la sua donna,
gli e' tornata senza gonna.

Osteria del Vaticano
il papa ha il cazzo in mano
va gridando "Porco Dio,
voglio fica pure io.


Osterie

Canti italiani popolari delle osterie


εικόνες

Copela Psipsina, affresco by Emilangelo
Copela Psipsina II, affresco by Emilangelo
δύο εικαστικά του Βασίλη Πολύζου 2012

Κυριακή 12 Αυγούστου 2012

συνειρμοί


Βασίλης Πολύζος
συνειρμοί


θυμάμαι σαν και τώρα
είπε ο Αιμίλιος
το βράδυ εκείνο που είδαμε
στην πολυθρόνα του παππού
το φάντασμά του
ήταν φτυστός ο Αντρέας Εμπειρίκος
μόνο μας φάνηκε κάπως
πιο χλωμός του συνήθους
και σύννους σε βαθμό συνουσίας                           
                        αμίλητος
σαν το σταματημένο ρολόι στον τοίχο

αθέλητα κάναμε λογής λογής
συνειρμούς κομβο-λογίων
και συγκρίσεις μεταξύ
αμίλητου νερού και λάλου ύδατος

έχει γούστο είπαμε
να θρονιαστεί για τα καλά δίπλα στο τζάκι
ο γέρος όλο το χειμώνα
μπορεί και παραπέρα ως τη σαρακοστή
κατεβάζοντας χαρταετούς από την καμινάδα
μ’ αυτό το σπάγκο που ’χει περασμένο
στο μεσαίο δάχτυλο

η σκέψη αυτή μας κράτησε άγρυπνους
ως τα βαθιά χαράματα
ώρα που ανακλαδίστηκε ο Ήλιος
μες στα αραχνοΰφαντα σεντόνια της Αυγής
κι έξυσε τ’ αχαμνά του

συνειρμοί
από τα ποιήματα
προς ρωμαίους
©Βασίλης Πολύζος 2002-2003

συνειρμοί
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2005

Πέμπτη 9 Αυγούστου 2012

Βασίλης Πολύζος, idle talk / emil's idle thoughts





  idle talk

̶  με το μεγάλο σεισμό
  είπε η Κρισταμπέλ
  έφυγε ο πάτος της λίμνης
  και το χειρότερο
  σβήστηκε ο γενετικός της κώδικας
  για πάντα

̶  και πάντως
  το μοντέλο άλλαξε
  είπε η Εβελίνα

̶  κάθε πρωί
  είπε η Αντονιέτα
  στο σταυροδρόμι των ανέμων
  ο Αιμίλιος ξεκουμπώνει το παλτό του
  δείχνει το σκληρό του δίσκο
  στις μοναχικές κοπέλες

̶  αυτός βάζει το θέαμα
  κι εμείς τους θεατές
  είπε η Εβελίνα

̶  άλλωστε
  είπε η Κρισταμπέλ
  δεν είναι εύκολο να ξετρυπώνεις
  κάθε μέρα κι από έναν
  Λουκίνο Βισκόντι
  μέσα από το καπέλο σου

̶  πολλοί απέθανον στη Βενετία
  προ του πολέμου
  είπε η Αντονιέτα

̶  και τι απόμεινε
  από την ευρωπαϊκή διανόηση
  αναρωτήθηκε η Εβελίνα
  αν εξαιρέσουμε
  τους έλληνες επιφυλλιδιστές
  (πλην λακεδαιμονίων)
  τον γαλλικό καφέ
  και το english breakfast
  σε περιβάλλον χίλτον?

̶  η ενοχή των 20 τσιγάρων
  per diem
  οι γρίφοι των ακρωνυμίων
  η σημειολογία της πίτσας
  είπε η Κρισταμπέλ

̶  χάσαμε κάθε επαφή
  με την αισθητική της deutsche bank
  είπε η Αντονιέτα

̶  τουλάχιστον οι κέλτες
  επί αρθούρου ή και καρλομάγνου
  είχαν το χάρισμα να κρύβονται
  πίσω απ’ το δάχτυλό τους
  κατέληξε η Κρισταμπέλ


 idle talk
© Βασίλης Πολύζος 28.12.2003
από τα ποιήματα της συλλογής
Επιστροφή στη Διζιλάνδη 2003-2004

emils idle thoughts
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005
 

Τρίτη 7 Αυγούστου 2012

Μάνος Στεφανίδης, 3 ποιήματα




3 ποιήματα του Μάνου Στεφανίδη

Γ                              όπως Γραφή

Γράφω  τ’ όνομά σου
στο δέρμα του νερού
και ωραία αναρριγούνε
οι θάλασσες
σα να σε ξέρουνε.

Φωνάζω τ’ όνομά σου
και σταματάνε οι σκοποί
τα πήγαινε-έλα τους.
Παύουν τα τσιγάρα τους
να καίγονται
και οι στάχτες μετέωρες μένουν
εις τους αιώνας



Ι                              όπως Ίσως

Ίσως
μπορεί
μάλλον όχι
δεν νομίζω
αποκλείεται.
Επτά λέξεις,
επτά μικρά μαχαίρια
στα χέρια σου,
ικανά να ματώσουν
τον κόσμο




Σ                             όπως Σαν

Εκείνη τη νύχτα
ο ουρανός δεν υπόφερε
τ’ αστέρια του
και τα έσβησε
ένα προς ένα.
Κάθησε στην άκρη του χάους
μαζεύοντας τη μπέρτα του
ορφανός από αγάπη
σαν κι εμένα.


 Από την ποιητική συλλογή του Μάνου Στεφανίδη
ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟ ΜΙΚΡΩΝ ΕΡΩΤΩΝ
24 τραγούδια για το Α και το Ω του Έρωτα

Εκδ. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΠΛΟΥΣ
Νησί της Κέρκυρας

εικόνα:
καθιστή γυναίκα πίσω από τζάμι
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2012

Σάββατο 4 Αυγούστου 2012

Σταύρος Σταυρόπουλος, 3 ποιήματα



      UNPLUGGED

Καμιά φορά
Νομίζω πως θα χτυπήσει το κουδούνι
Και θα βγούμε όλοι έξω για διάλειμμα
Με τις ξύλινες χωρίστρες στο πλάι
Τα λούτρινα άλογα
Και τα ζιγκ ζαγκ μπλουζάκια μας
Φορεμένα ανάποδα
Σε ένδειξη διαμαρτυρίας

Η πόλη θα χει κρυφτεί φοβισμένη
Κάτω από τρείς δεκαετίες

Μόνο τα φώτα των μπαρ
Θα έχουν απομείνει
Για να κάνουν τσουλήθρα
Στους έρημους δρόμους
Τα όνειρά μας
Και να εμφανίζεται εκεί
Κάθε βράδυ
Live in concert
Η απελπισία

Unplugged




      ΛΙΜΑΝΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

Είναι πάντα πεντέμισι
Φοράω στον λαιμό μου
Εκείνο το ηφαίστειο
Καπνίζει δίπλα στο φόρεμά σου
Κι όμως κρυώνω
Φταίει ο Αύγουστος στον Πειραιά
Που μετακομίζει βόρεια
Αφήνοντας παντού
Σημάδια από αλάτι

Σ’ ένα περίπτερο του λιμανιού
Είναι κρεμασμένη η φωτογραφία σου
Με κοιτάζεις με ινδιάνικα χρώματα
Με συνοδείες ξενοδοχείων
Με πλοία γεμάτα επιστροφής

Εμφύλιο κατάστρωμα Σαντορίνης

Κρατάς μια θολή πινακίδα
Πώς λέγεται τώρα  αυτό – απόσταση;
Σε βλέπω απ’ την απογοητευμένη μου θάλασσα

Ούτε έρχεσαι

Ούτε φεύγεις



ΨΙΧΟΥΛΑ ΧΡΟΝΙΑ

Κάθε που γύρναγα το κεφάλι μου
Γκρεμιζόταν ένα κομμάτι ασβέστης
Ξεκόλλαγε σαν νησί
Που ετοιμάζεται να ονειρευτεί την αρχαιότητα
Τοπία παράκτια σκηνικά
Όπως γυναικεία εφηβαία
Έμπαινες από όποια πόρτα ήθελες
Ξημερώνοντας σκοτάδι
Και τους άλλαζες θέση

Πάνω στο τραπέζι
Όλες μου οι φωτογραφίες
Ψίχουλα χρόνια
Περνούσαν απέναντι
Τους τελευταίους επιζήσαντες
Με τη βοήθεια μιάς τηλεόρασης
Κι εγώ πνιγόμουν ξανά στα ρηχά

Κολυμπώντας με τις κλειδώσεις μου

Λίγο πριν γίνω Κύθνος


Σταύρος Σταυρόπουλος
unplugged / λιμάνι επιστροφής / ψίχουλα χρόνια
από το βιβλίο του
Δύο Μέρη Σιωπή Ένα Μέρος Λέξεις
εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2009

Εικόνα:
unplugged
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2012

Πέμπτη 2 Αυγούστου 2012

Ο Αιμίλιος ανά τας ρίμας, τας ρύμας και τας αγυιάς / piano bar


piano bar

δεν είμαι υποχρεωμένος
να εξηγήσω το γιατί
βγήκα πρωί πρωί στο δρόμο
κισσοστεφής με διάθεση επιθετική
αφήνοντας αφάγωτο
ένα ιταλικό σονέτο στο τραπέζι
και την κυρά της Ζάκυθος
να περιμένει αμανάτι
στο κρεβάτι

σκόρπισα μ’ ένα φύσημα
τα δρομολόγια των πουλιών
σε τέσσερις ανέμους
ίσως και πέντε
αν λογαριάσουμε και τον πουνέντε

πάντως δεν ένιωθα υπεύθυνος
για τη βαριά ατμόσφαιρα στο πιάνο μπαρ
δεν πυροβόλησα εγώ το αριστερό σαξόφωνο
και τον πιανίστα
για τη νύστα

άλλοι ας όψονται
που τοποθέτησαν τη Λόλα την Τρελή
δίπλα στον Εραστή της Λαίδης Τσάτερλι


 Βασίλης Πολύζος    
piano bar
από τη συλλογή
ρίμες
© 2012

piano bar
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
© 2012