ΝΤΕΡΜΠΕΝΤΕΡΙΚΟ

ΝΤΕΡΜΠΕΝΤΕΡΙΚΟ

τρία φιδοπουκάμισα (ωχ αμάν)
τρία φιδοπουκάμισα
τρία φιδοπουκάμισα
μου χάρισε η βλάμισσα

μου λέ’ είναι του κύρη μου (καλέ)
μου λέ’ είναι του κύρη μου
μου λέ’ είναι του κύρη μου
σε κλαίγω κακομοίρη μου

μην κλαις μικρή γειτόνισσα (ωχ αμάν)
μην κλαις μικρή γειτόνισσα
μην κλαις μικρή γειτόνισσα
δες τι μαχαίρι ακόνισα

μου λέ’ ξάπλα είμαι στ’ άχερα (καλέ)
μου λέ’ ξάπλα είμαι στ’ άχερα
μου λέ’ ξάπλα είμαι στ’ άχερα
βάλε γλυκά τη μάχαιρα

από το κομπολόι ποιημάτων «Τα Λαϊκά»
© Βασίλης Πολύζος 2016

φωτο
Βασίλης Πολύζος (προ αμνημονεύτων)

Τα Λαϊκά / ΚΑΣΤΕΛΛΑ

ΚΑΣΤΕΛΛΑ

στο μεταξύ τόσοι και τόσοι γράψανε τον πόνο
μ’ ένα σπαθί πάνω σ’ ανθρώπινα κορμιά
κι ας φύσαγε ο άνεμος έλεος έλεος έλεος
κι εσύ πηγαίνοντας με τον ηλεκτρικό στον Πειραιά
βάζεις στα διπλανά καθίσματα που έτυχε να είναι άδεια
τους οικείους νεκρούς σου για μια κουβεντούλα καθ’ οδόν
μαζί κι ένα αόρατο στεφάνι από μοβ και χρυσαφιά λουλούδια
αλλά και τι να πεις και τι να σου απαντήσουν
έχουν κι ετούτοι βαρεθεί τα χιλιοειπωμένα
γυρίζεις και διαβάζεις με τα μάτια αμίλητα
τις πολυκατοικίες με τις αταξίδευτες βεράντες
που μόλις και μετά βίας χωράν ένα περαστικό ρεμπέτικο
μα όπως και να το κάνουμε είναι ωραία η ζωή
φτάνει να ’χουμε την υγειά μας και χρόνια πετούμενα στο φως
θυμάσαι τώρα και τον τυχερό που κέρδισε πρωτοχρονιά
εκείνο το δυαράκι στο λαχείο συντακτών
κι έτσι βολεύτηκε ο καημένος οικογενειακώς
είναι καλό να βρίσκει η τύχη αυτόν που το ’χει ανάγκη
πάνε σου λεν οι μέρες που χαμογελούσαμε μα ο κόσμος
δεν άλλαξε και τ’ αγριόχορτα στο ξέφραγο το οικόπεδο
έχουνε να σου ψιθυρίσουν ένα θρόισμα μισοξεχασμένο
λες έτσι είναι η ζωή πάντοτε κάτι δίνεις κάτι παίρνεις
κάποτε θ’ ανασάνουμε μπορεί και μια απ’ αυτές τις μέρες
και πόσο χρονώ θα ’ταν τώρα η ξαδερφούλα η μικρή του Σπύρου
που ’παιζε με τα κύματα στο λιμανάκι της Καστέλλας
στο μεταξύ τόσοι και τόσοι γράψανε μ’ ένα σπαθί τον πόνο
πάνω σ’ ανθρώπινα κορμιά κι ας τραγουδούσε ο άνεμος
έλεος έλεος έλεος

ΚΑΣΤΕΛΛΑ
©Βασίλης Πολύζος 27.2.2016
Από το κομπολόι ποιημάτων «Τα Λαϊκά», 2015-2016.

ΜΑΓΚΙΚΟ

ΜΑΓΚΙΚΟ

Καρδιά μου υπόμενες
μέρες αγκόμενες
πρωινά ατσίγαρα
που ώρες κυνήγαγα
τύχη στον έρωτα
απ’ τ’ αξημέρωτα.

Το ‘παιζες τρίλιζα
κι εγώ σου σφύριζα
τραγούδι σέρτικο
μέγκλα ρεμπέτικο
κι όμως ξεστράτισες
και μ’ απαράτησες.

Δε σου ξηγήθηκα
μικρή μου ανήθικα
μα αφού δε μίλησες
κι άλλονα φίλησες
με παν στα τάρταρα
οσιομάρτυρα.

Από το κομπολόι ποιημάτων «Τα Λαϊκά»
©Βασίλης Πολύζος 2015

φωτο
Βασίλης Πολύζος (προ αμνημονεύτων)