ως εγνώσθη κατά την νεκροψίαν / Emil posing as Sherlock Holmes

ως εγνώσθη

στο δρόμο
ανάμεσα σ’ ασβεστωμένους τοίχους
με λουλακί παράθυρα
κάτω από φως βραδείας καύσεως
χωρίς περιττές σκιάσεις
φάνηκαν τα πήλινα σώματα
τα πήλινα χέρια
χλεύη κεραμέως

κάποιος με ψαθάκι μεσοπολέμου
ροζ επιστήθιο μαντίλι
και λοιπά παραφερνάλια
γλίστρησε στο πεζοδρόμιο
πατώντας πάνω σε βρεγμένον ήλιο

ως εγνώσθη βραδύτερον
κατά την νεκροψίαν
εξ ακριτομυθιών
αλλά και εκ του τρόπου συνδέσεως
του μύστακος μετα του υπογενείου του
αυτός δεν ήτο ρώσος
ήτο πρώσος


ως εγνώσθη
© Βασίλης Πολύζος 18.3.2006
από τα «ποιήματα στο συρτάρι»

Emil posing as Sherlock Holmes
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2013

απογραφή κενού / Electra

απογραφή κενού

παρόλο που τα ’χα καλά φυλαγμένα

και εκτός λογικής laissez-faire

τα ποντίκια μού φάγανε

όλα μου τα πολύτιμα κειμήλια

και πιο συγκεκριμένα:

πέντε σχήματα λόγου

παλιά μεν αλλά σε καλή κατάσταση

το δάσος που φορούσα κατάσαρκα

όταν χιόνιζε

την ηλεκτρική Ηλέκτρα

που ζέσταινε τα βράδια μου

(the leggiest woman!)

τη δοτική και την κλητική πτώση της Μόνικα

τη γηραιά Αλβιόνα

τρεις φίλους δεινούς αντιγραφείς

δύο βαλτόπαπιες

μια μεταμοντέρνα καρδερίνα

τη μεγάλη σφραγίδα του Κράτους

το φτερωτό Βελεστίνο

τον Adam τον εβραίο

και τον Smith το σκωτσέζο

τρία χάρτινα ναπολεόνια

δυο χρυσά λουδοβίκια
την αττική δραχμή

τους αδελφούς τού Μαρξ

ένα χρυσόδετο τετραβάγγελο

του εκ μητρός τρίτου θείου μου

ονόματι Avunculus Maximus

τις αναμονές των ταρατσών

μια μούλα χρυσοκάπουλη

ένα ζευγάρι γαλότσες

δέκα τόμους

από την Ιστορία της Ανθρωπότητος

και τα Άπαντα του Λέοντος Τολστόι

και το χειρότερο

δεν άφησαν ούτε μια λέξη αροκάνιστη

από τις εύφημες μνείες μου

απογραφή κενού
από την Επιστροφή στη Διζιλάνδη
© Βασίλης Πολύζος 2003-2004

Electra
the leggiest woman
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2012

Imagi or annoying T.S. Eliot

Imagi
or
annoying T.S. Eliot 

το τέλος όλοι το γνωρίζαμε απ’ την αρχή
διαβάζαμε το δρόμο της ελιάς
το δρόμο της αμπέλου
το δρόμο της καμήλας

διαβάζαμε τα χίλια κόκκινα του φθινοπώρου
το ένα κόκκινο του αίματος
και το αφηνιασμένο άλογο του ποιητή
να τρέχει μέσα στο ποτάμι του Δεκέμβρη
σέρνοντας πίσω του τις όχθες

διαβάζαμε τις ζεσταμένες μηχανές
του σκοτωμού

κι ύστερα φτάσαμε σε μια ταβέρνα
με κληματόφυλλα στο ανώφλι
πίσω απ’ την πόρτα έξι χέρια
παίζαν οδύσσεια με σημαδεμένη ιθάκη
πόδια κλοτσούσαν ένα ασκί
γεμάτο άδειες λέξεις

μα είδηση καμιά δεν είχαμε
και πήραμε ξανά το δρόμο
και με το σούρουπο φτάσαμε εκεί
στον τόπο των κρανίων

ήμαρτον Κύριε
ότι είδον το σωτήριόν σου
φως εις αποκάλυψιν

κι όμως δε μπόρεσα
να ξεχωρίσω τα καμένα λάστιχα
απ’ τα καμένα βρέφη
                                                                                 
Imagi
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
© 2.10.2005

Emilius Posing as Glorious Heliot
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2005

Still Life

STILL LIFE

μέρες τώρα περιμένω

να με καταμετρήσουν
να με ζυγίσουν
να με διαιρέσουν

να μου γνέψουν με το δάχτυλο

τη λύτρωση ενός ίσως

τσιμπολογώντας

                  σαν τα περιστέρια στο τέμπλο         

                        το λάδι των καντηλιών

επουράνιε πατέρα

τι έχουμε να μοιράσουμε

είναι τόσο γραφικός

ο νυχτερινός ουρανός της πόλης

ένα μακρινό τραγούδι

γραμμένο με σπρέι

λαδομπογιά και χρώματα ανιλίνης

τα κάτω άκρα του πιασμένα

με πλαστικές αγκύλες

στην κορυφογραμμή του ορίζοντα*

                  κάποιος βαδίζει προς τη γέφυρα

με τα χέρια  τεντωμένα μπροστά

ψηλαφώντας αιχμηρούς ψαλμούς

άγνωστος Χ μεταξύ αγνώστων

στην ανάλυση μιας στατιστικής

κανείς δε θα μας πει πώς έγινε

και βγήκαμε απ’ την ιστορία

κανείς δε θα μας πει πώς θα σταθούμε απτόητοι

στο χείλος των οραμάτων

εν μέση Πάτμω

είναι βαρύς ο ήχος των κυπαρισσιών

όταν βραδιάζει

Βασίλης Πολύζος
STILL LIFE
από τα ποιήματα προς ρωμαίους
©2002-2003

*οι στίχοι με πλάγια γράμματα
έχουν περιληφθεί χωρίς τίτλο
και στην Κρεολή Σελήνη

Εικόνα:
Still Life
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2012

συνειρμοί

Βασίλης Πολύζος
συνειρμοί

θυμάμαι σαν και τώρα

είπε ο Αιμίλιος

το βράδυ εκείνο που είδαμε

στην πολυθρόνα του παππού

το φάντασμά του

ήταν φτυστός ο Αντρέας Εμπειρίκος

μόνο μας φάνηκε κάπως

πιο χλωμός του συνήθους

και σύννους σε βαθμό συνουσίας                           

                        αμίλητος

σαν το σταματημένο ρολόι στον τοίχο

αθέλητα κάναμε λογής λογής

συνειρμούς κομβο-λογίων

και συγκρίσεις μεταξύ

αμίλητου νερού και λάλου ύδατος

έχει γούστο είπαμε

να θρονιαστεί για τα καλά δίπλα στο τζάκι

ο γέρος όλο το χειμώνα

μπορεί και παραπέρα ως τη σαρακοστή

κατεβάζοντας χαρταετούς από την καμινάδα

μ’ αυτό το σπάγκο που ’χει περασμένο

στο μεσαίο δάχτυλο

η σκέψη αυτή μας κράτησε άγρυπνους

ως τα βαθιά χαράματα

ώρα που ανακλαδίστηκε ο Ήλιος

μες στα αραχνοΰφαντα σεντόνια της Αυγής

κι έξυσε τ’ αχαμνά του

συνειρμοί
από τα ποιήματα
προς ρωμαίους
©Βασίλης Πολύζος 2002-2003

συνειρμοί
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2005

Τα εξασύλλαβα του Αιμίλιου / patchwork

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ

τα εξασύλλαβα του Αιμίλιου

1

πορφυρός χιτώνας

χρυσά νομίσματα

το ηλιοβασίλεμα

είπε ο Αιμίλιος

2

είναι τόσο αιθέρια

η μπλέ πεταλούδα

δος μου μια καρφίτσα

είπε ο Αιμίλιος

3

κόλλησε ο αγέρας

πάνω μου άδειες λέξεις

είμαι μια αφίσα

είπε ο Αιμίλιος

4

μια γριά λεχώνα

σφίγγει στην αγκάλη

μουχλιασμένο βρέφος

είπε ο Αιμίλιος

5

στον κήπο της Εδέμ

κι αυτή η άνοιξη

θα γεννήσει φίδια

είπε ο Αιμίλιος

τα εξασύλλαβα του Αιμίλιου

© Βασίλης Πολύζος 17.4.2005

patchwork

εικαστικό του Βασίλη Πολύζου

2005

Οδός Μαγνήτων '58

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ

Οδός Μαγνήτων '58

4

τω καιρώ εκείνω

συναντούσες πολλούς ευάλωτους

με μακριά τριμμένα παλτά

με τα χέρια σε στάση ανέμου

να διαβάζουν ώρες και ώρες

την άγραφη θάλασσα

αυτοί συνήθως

δεν έριχναν ίσκιο

γιατί οι μέρες τους ήταν ανήλιαγες

μερικοί έτρεφαν γενειάδα

εις ένδειξιν πένθους

ή γιατί το ’χαν ταμένο στον άγιο Στυλιανό

προστάτη των βρεφών

απ’ τις αδέσποτες σφαίρες

με τη βροχή τα σπίτια χλώμιαζαν

ο δρόμος κατέβαινε στο υπόγειο

θυμάμαι το σημάδι φάνηκε

τη μέρα που ανακάλυψα τον τρόπο

να μπαινοβγαίνω στον καθρέφτη

χωρίς παραμορφώσεις

στο θόλο του ιερού ναού της Αναλήψεως

όσοι το είδαν το μαρτύρησαν

θόλωσε από συγκίνηση

το μάτι του Παντοκράτορα

την ώρα που καλλιφωνούσε ο ψάλτης

το Σου η τροπαιούχος Δεξιά

την ίδια ώρα κόλλησαν

οι δείχτες στο χειμερινό ηλιοστάσιο

μονίμως

έκτοτε

κάθε Σάββατο απόγευμα

που σήμαινε εσπερινός

περνούσε ανατολικά του ουρανού

η αρκούδα με κοντό παντελονάκι

σέρνοντας αλυσοδεμένο πίσω της

τον αρκουδιάρη

κι η τοπική εφημερίδα

πρώτη φορά μας μίλησε

για τον αόρατο άνθρωπο

και για τις μηχανές του χρόνου

Οδός Μαγνήτων ’58

© Βασίλης Πολύζος 1962

Οδός Μαγνήτων '58

μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2006

Σημείωση: Το Οδός Μαγνήτων ’58 είναι το μόνο ποίημα

που κράτησα μέχρι σήμερα εν ζωή από τη δεκαετία του ’60.

Δημοσιεύω εδώ το τέταρτο κομμάτι της σπονδυλωτής

αυτής σύνθεσης. Άλλα κομμάτια δες σε προηγούμενες

αναρτήσεις. Β.Π.

close up / ο ιστός της Πηνελόπης

close up

άδειο χαμόγελο
μιας φωτογραφίας
για ταυτότητα
κοιτάξτε λίγο πιο
αριστερά
σ’ αυτό το
σημείο εδώ
πάνω απ’ τον ώμο μου
ωραία
κλικ

στο φόντο χαμηλός
ουρανός
με το ηθικό του
πεσμένο

σ’ αλλοτινούς καιρούς?
τον ξεκλειδώναμε?
τα πρωινά?
και γέμιζε τριαντάφυλλα?
ο επάνω κόσμος?
ανοίγαμε τη θάλασσα?
διάπλατα πέρα ως πέρα?
να παίξουν τραμπολίνο?
τα δελφίνια?

αυτά παρέδωσαν
αρκούντως
οι προλαλήσαντες

τουλάχιστον
τώρα που μεγαλώσαμε
εκτός Ιθάκης
ας σεβαστούμε
τη χαμένη τιμή
της Πηνελόπης

Βασίλης Πολύζος
close up
© 2004

ο ιστός της Πηνελόπης
μια ζωγραφιά
του Βασίλη Πολύζου 2007