γοτθικό τετράστιχο (ή, ομιλείτε γοτθικά?) !

gothic talk


στου έρημου σπιτιού την πίσω αυλή
βαθιά στο μαύρο χώμα
η Ασώματη Κεφαλή
μιλούσε με το Ακέφαλο Σώμα


από τα
γοτθικά τετράστιχα του Αιμίλιου
©Βασίλης Πολύζος 2014

εικόνα
funny gothic
fottwist του Βασίλη Πολύζου
2014

ιερά τέρατα

            ιερά τέρατα

          ιερά τέρατα
          καταβροχθίζουν ποίηση
          στο υπόγειο
          συνοδεία πιάνου
          για τέσσερα χέρια
          τριών δακτύλων το καθένα

          στο πεζοδρόμιο
          ένα κοπάδι λαθραίοι στιχουργοί
          εκ Νιγηρίας
          περιμένουν ν’ ανάψει πράσινο

          τ’ ανοιξιάτικο φως από μόνο του
          δεν δικαιολογεί
          τροχαϊκούς βηματισμούς 

ιερά τέρατα 
από το βιβλίο Κρεολή Σελήνη 
του Βασίλη Πολύζου
εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

ιερά τέρατα καταβροχθίζουν ποίηση
“fottwist” του Βασίλη Πολύζου 2008
(από φωτογραφία παρουσίασης
βιβλίου του στον Ιανό 27.6.2008)

λευκά φεγγάρια / Αιμίλιος εν ενυπνίω

ενύπνιο

ήρθαν και πέρασαν λευκά φεγγάρια
ήρθαν και πέρασαν φεγγάρια πιο λευκά
κι εγώ με μια λάμπα αφερέγγυα στο μέτωπο
ως κινέζος ανθρακωρύχος
χρόνια τώρα εγκαταβιώ σ’ αυτό το υπόγειο
σκαλίζοντας τη γενική πτώση των ουσιαστικών
παρά τις υποδείξεις των γονέων μου αλλά και
της πρώτης εξαδέλφης μου Καλλιόπης
ότι δεν υπάρχει κρυμμένος θησαυρός

αν αναδυθώ με πρόθεση το τραμ
για τη λαοσύναξη της αγοράς
όπου να εξετάσω την ποιότητα
και την επάρκεια των προφητών
στην πόρτα θα με σταματήσει ο πορθμεύς
μ’ ένα απόδος ω κατάρατε
ζητώντας μου να εξηγήσω
το τελευταίο ενύπνιο του Ναβουχοδονόσορος

Βασίλης Πολύζος, ενύπνιο, ένα ποίημα από τη συλλογή

«μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα»

εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2008

κρεολή σελήνη, μια αφίσα του Βασίλη Πολύζου 2010

Αιμίλιος εν ενυπνίω, a fottwist by Helen

άγγελος / Emil loves Venus

άγγελος

τόσο μελάνι στον αγέρα
κι όμως κατέβαινε συχνά στον κήπο μας
ντυμένη στα λευκά
κι άναβε με την άκρη των χειλιών της
έναν έναν τους σβησμένους κρίνους

Βασίλης Πολύζος, Ηλιακό Ποδήλατο, άγγελος
Emil loves Venus, a comment on Botticelli by Vassilis Polyzos

Translating T. S. Eliot: Journey of the Magi

Το Ταξίδι των Μάγων

«Μας βρήκε κρύο τσουχτερό

Στην πιο τραχιά περίοδο της χρονιάς
Για ένα ταξίδι και ταξίδι τόσο μακρινό:
Δρόμοι που βούλιαζαν, καιρός ξυράφι
Μέσα στο καταχείμωνο.»
Γδαρμένες οι καμήλες, με πληγές στα πόδια, χολιασμένες
Να κείτονται απάνου στο μισολιωμένο χιόνι.
Ήταν ώρες που νοσταλγούσαμε
Τα θερινά παλάτια στις πλαγιές, τα λιακωτά,
Τις μεταξένιες κόρες να κερνάν σερμπέτια.
Κι ύστερα οι καμηλιέρηδες με βλαστημιές και μούρμουρο
Να παίρνουν δρόμο, να ζητάν πιοτί, γυναίκες,
Τις νύχτες οι φωτιές να σβήνουν, να μην έχουμε κατάλυμα
Κι οι πόλεις εχθρικές κι οι κωμοπόλεις μίζερες
Και τα χωριά μες στη βρομιά και την ακρίβεια:
Μας βρήκαν μέρες δύσκολες.
Και τελικά κρίναμε πιο σωστό να ταξιδεύουμε τη νύχτα,
Με λίγον ύπνο στ’ αρπαχτά,
Όπου ακούγαμε φωνές να τραγουδάν στ’ αυτιά μας
Πως όλα αυτά ήταν μια αποκοτιά.

Κι ύστερα ξημερώματα φτάσαμε σε μια ήμερη κοιλάδα,
Υγρή, κάτω απ’ τη ζώνη του χιονιού, που μοσχοβόλαε χλωρασιά,
Μ’ ένα μικρό ποτάμι και μ’ έναν νερόμυλο που χτύπαε στο σκοτάδι
Και τρία δέντρα, χαμηλά στον ουρανό.
Κι ένα άσπρο γέρικο άλογο έφυγε καλπάζοντας μες στο λιβάδι.
Κι από κει φτάσαμε σε μια ταβέρνα μ’ αμπελόφυλλα στο ανώφλι,
Στην ανοιχτή της πόρτα έξι χέρια παίζαν αργυρά νομίσματα στα ζάρια,
Και κάτι πόδια κλώτσαγαν τα άδεια ασκιά κρασιού
Μα δεν υπήρχε είδηση και πήραμε ξανά το δρόμο
Και πέφτοντας το σούρουπο, την τελευταία στιγμή
Βρήκαμε αυτό το μέρος· κι άξιζε, θαρρώ, τον κόπο μας.

Πάει πολύς καιρός που ’γινε αυτό, θυμάμαι,
Και πάλι αν ήταν θε να το ’κανα. Μα γράψε
Τούτο γράψε
Τούτο: τραβήξαμε όλο αυτό το δρόμο
Για Γέννα ή για Θάνατο; Σίγουρα ήταν Γέννα,
Το ’δαμε με τα μάτια μας, χωρίς αμφιβολία. Γέννα και θάνατο είχα ξαναδεί
Μα νόμιζα πως ήταν κάτι αλλιώτικο· ετούτη η Γέννα ήταν
Σκληρή κι ολόπικρη αγωνία για μας, σαν Θάνατος, ο θάνατός μας.
Γυρίσαμε στις χώρες μας, σε τούτα τα Βασίλεια,
Μα ησυχία πια δεν έχουμε εδώ, με την παλιά μας πίστη,
Μ’ έναν ξένο λαό με τους θεούς του σφιχταγκαλιασμένο.
Χαρά μου θα ’ταν ένας άλλος θάνατος.

T.S.Eliot, Journey of the Magi, 1927 (Ariel Poems)
Απόδοση στα Ελληνικά: Βασίλης Πολύζος, 2010

T.S. Eliot, a fottwist by Vassilis Polyzos 2010

Ο Αιμίλιος εν μέσω UFO (a fottwist) / Οίνος εκ δαμιζάνας

Οίνος εκ δαμιζάνας

Πολλαί συζητήσεις ανεφύησαν προσφάτως μεταξύ των οινοπωλών

και των θεολόγων, εκ των οποίων λαλίστατοι απεδείχθησαν

οι σπουδάσαντες εις το γνωστόν τοις πάσι πανεπιστήμιον

της Καρλσρούης, περί του δοχείου εκ του οποίου προσεφέρθη

εις τους εορταστάς οίνος εις τον εν Κανά γάμον.
Ερειδόμενοι επί της πραγματείας του σοφού καθηγητού Βοηθίου

(Boethius), εις τον οποίον κακοζήλως απεδόθη το προσωνύμιον

οινόφλυξ, οι θεολόγοι υπεστήριξαν, ότι προφανώς επρόκειτο

περί λέβητος εξ οπτής γης, κοινώς τερρακότας, όπως αποδεικνύουν

τα ευρήματα εις την χώραν της Βακτρίας μετά την εκείθεν αποχώ-

ρησιν των στρατευμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Εις την άποψιν ταύτην αντετάχθησαν οι πλέον αυστηροί

των ιεροσπουδαστών, ισχυριζόμενοι ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήτο

ειδωλολάτρης, αλλά και θαυμαστής του Άμμωνος και ουχί ως

ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός Άμωμος.

Συνεπώς, το επικρατήσαν κατά την έξοδον αγελαίον πρόσταγμα

σπάστα όλα δεν δικαιολογεί την αρίστην κατάστασιν

των ευρημάτων.

Αντιθέτως, το σωματείον των εν Αθήναις οινοπωλών μετά

σθένους και πατριωτικής ζέσεως υπερημύνθη της θέσεως,

ότι μόνον η δαμιζάνα ήτο αξία της υψίστης τιμής να ευλογηθεί

υπό του Κυρίου. Διατείνονται επιπροσθέτως οι κύριοι αυτοί,

ότι καθ’ ά ετεκμηριώθη ιστορικώς, η αποχωρητήριος κραυγή

των στρατιωτών ήτο γυαλιά καρφιά, τουθ’ όπερ συνηγορεί

υπερ της απόψεως, ότι το εν θέματι δοχείον ήτο κατεσκευασμένον

εξ υάλου.

Πληροφορούμεθα, ότι το όλον ζήτημα πρόκειται να παραπεμφθεί

προς τελικήν κρίσιν εις την Ιεράν Σύνοδον.

(τη 26η Μαρτίου 1910, του ανταποκριτού μας Αιμιλίου)

Οίνος εκ δαμιζάνας, ένα retro κείμενο του Βασίλη Πολύζου 2002

Ο Αιμίλιος εν μέσω UFO, a fottwist by Vassilis Polyzos

Polyzos contribution to lexicography:
fottwist: a photo taken, twisted. distorted, warped, signed and published by Vassilis Polyzos