TAROT 7 / σχήματα χωρίς ραχοκοκαλιά

(παρεμπιπτόντως:
τι γίνεται στη Διζιλάνδη???)

κάτι σημαίνουν ασφαλώς

τα σχήματα στην άκρη του πρωινού

χωρίς ραχοκοκαλιά

τα σπίτια που σωπαίνουν στη στροφή του δρόμου

γονατισμένα στο λιθόστρωτο

οι μυκηθμοί που ανεβαίνουν απ’ το πηγάδι

κατά την έκλειψη των λουλουδιών

μια έξοδος για πού;

στα δέντρα του πάρκου είδαμε

πολλούς κρεμασμένους απ’ τη γλώσσα

σα νά  ’ταν εθνική γιορτή

μεταξύ αυτών τον κόμητα Οργκάθ

με πορφυρό κυριελέησον στο στόμα του

και μ’ ένα περιλαίμιο σκύλου

στην τραχηλιά του

αν είχαμε αρκετή ομίχλη

θα πλάθαμε μια ζωγραφιά της προκοπής

ένα παράθυρο προς τη μεριά της θάλασσας

γεμάτο ηλιοβασίλεμα

τέλη Σεπτέμβρη

και την εξαίσια νεράιδα του Crail

-στα βράχια την φωνάζαμε Abigail-

τα χείλη της βαμμένα με φθινόπωρο

ν’ απλώνει στα γυμνά της γόνατα

μια παρτιτούρα κορμοράνων

επ’ εσχάτων

έγινε ο ουρανός τόσο στενός

μια βιτρίνα Marks & Spencer

όπου ο ευαίσθητος διακοσμητής

τοποθέτησε το νέο φεγγάρι

50% lycra 50% λήθη

lemon tart
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή Ηλιακό Ποδήλατο

εκδ. Μεταίχμιο 2003

νόστιμον ήμαρ

νόστιμον ήμαρ

πέτρες φαγωμένες απ’ το  όρθιο φως

κι οι βαθιές ρυτίδες στα μέτωπα των βράχων

εδώ (before hell mouth; dry plain and two mountains;)

ακόμη και τα κόκαλα του μεγαλέξαντρου

φυλαγμένα μέσα σε κεδρινη κασέλα

στο ξωκλήσι του Αϊ-Λαυρέντη

έγιναν με τον καιρό άσπρη κιμωλία

κι ίσως κάποτε να ξαναγράψουν την ιστορία του

στο μαυροπίνακα των δικαίων

ήδη κατά ώρα δέκα ανέβασε

πυρετό η ξερολιθιά

βγάζοντας στον ήλιο τρεις οχιές

τη μια πίσω απ ’την άλλη

πρέπει να πάρουμε στον ώμο τα μωρά

πριν πατήσουν ξυπόλυτα στα φρύγανα

λέμε, δε μπορεί κάποια στιγμή θα φυσήξει

ν’ αλαφρώσει το πυρωμένο καύκαλο της χελώνας

να βγούν οι καστανιές να μας καλωσορίσουν

υψώνοντας τα κύπελλά τους στον αέρα

και τότε θα φανεί ως στήλη καπνού

στον αντικρινό λόφο με τα κοίλα κάτοπτρα

κυρτός εξάγγελος φέρων ποδήρη χιτώνα

                (Sprechgesang)

θα ψαλμωδήσει για το καφασωτό χαγιάτι

που ευώδιαζε ολοχρονίς ξερά δαμάσκηνα

και για τα δρώμενα των χελιδονιών

στον καλωδιακό θριγκό του απριλομάη


Βασίλης Πολύζος
νόστιμον ήμαρ
ένα ποίημα από το Ηλιακό Ποδήλατο
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

εικόνα
νόστιμον ήμαρ
μια φωτογραφία του Βασίλη Πολύζου 

Ρουέν / La femme à l'absinthe

Βασίλης Πολύζος
Ρουέν

 La primavera ηχεί καλύτερα απ’ την άνοιξη
αυτά τα υγρά σύμφωνα σημαίνουν
(αναμφιβόλως)
μια ρόδινη γλωσσίτσα που νοτίζει
την πρόκληση των χειλιών
μια πρωινή σελήνη γεμάτη ερωτισμό
πριν σκίσει ο ήλιος τους ταφτάδες της
πλην όμως
χτες βράδυ συντρόφεψα τη γηραιά βαρώνη
στο μπαρ του Paul μέχρι την ώρα
που κατέβασαν τα ρολά οι κουκουβάγιες
το κοκκινάδι της πηχτό σ’ ένα ποτήρι αψέντι
φορώ, μου ’πε, τα ροζ σε κάποιες περιστάσεις,
μπορώ ακόμη να κρατήσω έναν σκύλο.

Ρουέν, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου,
Ηλιακό Ποδήλατο (ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003)

εικόνα:
Pablo Picasso, La femme à l'absinthe (1901)
Λάδι σε μουσαμά, 73 Χ 54 εκ.
Αγία Πετρούπολη, Ερμιτάζ

ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΗΜΕΡΑ: συζυγία ειδώλων

συζυγία ειδώλων

ξαφνικά τον πήρα είδηση
μέσα από τον καθρέφτη

φορούσε δεξιά
το αριστερό μου μάτι

και το δεξί μου αριστερά
ή μήπως ήμουνα εγώ

που τον καθρέφτιζα
αριστερά φορώντας

το δεξί του μάτι
και το αριστερό του δεξιά

όμως μπορεί να είμασταν
κι οι δυο μαζί

μια σιαμαία σύνθεση
αξεχώριστη

με ένα μάτι αριστερό/δεξί
κι ένα δεξί/αριστερό


Βασίλης Πολύζος
συζυγία ειδώλων
από το βιβλίο
Ηλιακό ΠοδήλατοΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

Τρία χάικου: νυν / και / αεί - σκοτωμένη μέρα

νυν

βάζω σε ταψί
τη σκοτωμένη μέρα
να ξεματώσει

και

πίσω απ’ τη μάσκα
καλού κακού θα κρύψω
μια προσωπίδα

αεί

ανοίγουν δρόμους
κάτω απ’τη φυλακή μου
οι αρουραίοι

νυν/και/αεί
τρία χάικου από το Ηλιακό ποδήλατο
του Βασίλη Πολύζου
εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

σκοτωμένη μέρα
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2011

Η Κρεολή Σελήνη πάνω απ' το Μπελέμ

.....................................

Ώρες παράλληλες με το νοτιά

ονειρεύτηκα μια κρεολή Σελήνη

κι ένα μπαλκόνι με τορνευτά κάγκελα

πάνω απ' τη θάλασσα

όπου ρεμβάζω

την ανεκλάλητη ευτυχία των ψαριών

Βασίλης Πολύζος
μαδριγάλι
(απόσπασμα)
από το Ηλιακό Ποδήλατο
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

Η Κρεολή Σελήνη πάνω απ' το Μπελέμ
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2009

βασίλης πολύζος, παγκόσμια νύχτα ποίησης, αφιέρωση

ποιήματα

να ορίσω την απεραντοσύνη του χιονιού
με τέσσερεις μολυβιές
να κλείσω χιλιάδες κρυστάλλινα ελάφια
μέσα σε τοίχους σοβαροφανείς
βεβαίως δεν είναι σκόπιμος
ο διάλογος μ’ένα ρολόι
η εμμονή του στους κανόνες της στίξης
νεκρώνει το λόγο μου πριν της ώρας του
κι ο τοίχος είναι πάντα τοίχος
(ας μην καταφρονούμε τ’αυτονόητα)
μα αν τον γκρεμίσουμε τί
θα βάλουμε πάνω στις ρίζες του
η φύση μας απεχθάνεται το κενό
ίσως έρθουν φαντάσματα νυχτόβια
να κατοικήσουν στον αδέσμευτο χώρο
η Αλφάβητος αντεσταμμένη
η Γάτα με τις εννιά ουρές
κι ο κουτσοπόδαρος τσαγκάρης
που φτειάχνει μόνο αριστερά παπούτσια
με απεριόριστη σεξουαλική έπαρση
θα ξελογιάσει τις γυναίκες μας


Βασίλης Πολύζος, ποιήματα
Ηλιακό Ποδήλατο, εκδ,. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003


οδοιπορικό

σε λίγο φτάνουμε
είπε η Κρισταμπέλ

η Κρισταμπέλ
Mutter Erde
των αγγέλων χαρμονή
σούπερ μίνι φούστα
άφλεκτος βάτος
ασημένιο τσαντάκι
κρεμαστό στον ώμο
νεφέλη ολόφωτη
όχι φιλιά στο στόμα

σε λίγο φτάνουμε
είπε η Κρισταμπέλ

ξεπερνώντας το μη περαιτέρω
αφήνοντας πίσω μας τις σκυθρωπές θεότητες
άλλες με το δάχτυλο απαγορευτικό
μπροστά στο στόμα
κι άλλες με το κεφάλι στην παρένθεση των χεριών
ακολουθούσαμε την οδηγία της δίγλωσσης ταμπέλας
ad absurdum και ελληνιστί εις άτοπον
σ’ ένα δρόμο ξερό σαν σεντόνι
απλωμένο στο βοριά

και πιο πέρα
τα σκουριασμένα χωράφια
παραδομένα στο χέρσο ηλιοβασίλεμα

σε λίγο φτάνουμε
είπε η Κρισταμπέλ
στο Ξενοδοχείο των Ποιητών

Βασίλης Πολύζος, οδοιπορικό
μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα
εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2008

εκστρατεία / The Catwalk

εκστρατεία

στην κορφή του ανεμοδείχτη ο αλέκτωρ
λάλησε τρεις φορές
φυσώντας ο βοριάς αλάτι
in memoriam

δέκα οργιές πέρα απ’ την ακτή
αφήσαν οι συντρόφοι τα κομμένα χέρια τους
στην κουπαστή
και κολυμπούσαν ύπτιοι κατά την Τροία

stormy weather, boys,
φώναζε μεθυσμένος από ομίχλη ο ναύκληρος
ξεχάσαμε το καραβόσκυλο στην ξέρα
και τώρα θα γυρίζει αδέσποτο μες στη βροχή
μυρίζοντας ένα ένα τ’ αρμυρίκια
ώσπου να του σφυρίξει απ’ το παλάτι η Ελένη

εκστρατεία, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

από το βιβλίο Ηλιακό ποδήλατο, ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

The Catwalk, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2008

ένα μαδριγάλι για την κρεολή Σελήνη (του 2003)

μαδριγάλι

I hate to see de evenin sun go down
cause my baby she done an lef dis town

Η μοίρα μου στο Huis ter Duin
ήταν η συνάδελφος
απ’το πανεπιστήμιο του Leiden.
Μου μίλησε για τη ρύθμιση της ενέργειας
στις Κάτω Χώρες
και για μια τουλίπα που βάφτισε η βασίλισσα
όταν επισκέφτηκε το Σπίτι στον Αμμόλοφο.
Έπειτα με κάποια συστολή
μου διηγήθηκε ένα ολλανδικό ανέκδοτο
για τον υπέργηρο πρύτανη
που πέρναγε ώρες στο παγκάκι του πάρκου
χαζεύοντας τα πόδια των κοριτσιών
καμωμένα από κρέμα σαντιγί
ή λείο βασάλτη.

― Τί κοιτάζετε, Χερ Προφέσορ;
― Κοιτάζω τις κοπέλες με τα σορτς
μα δε θυμάμαι για ποιό λόγο.

Her toothy smile. Sauerkraut.
Στην πόρτα μου λέει «καληνύχτα»
προσφέροντας το αριστερό της μάγουλο στον αέρα.

(Κυρία μου, είχα τις πιο ανεπίληπτες προθέσεις
ήθελα μόνο να γνωρίσω από κοντά
τις κάτω χώρες σας).
―Καληνύχτα.

Πάτερ ημών
είπα κατά μόνας
χτες ήμουνα
ένα κοπάδι λασπωμένα περιστέριa
χτες ήμουνα
ένας μαύρος Ιησούς απ’τη Ναμίμπια
χωρίς ένα ράντι στην τσέπη
χάρισα ένα βαρβάτο αλογάκι
από χαρτόνι αντιλόπης
σε μια καθολική καλόγρια
στην πλατεία του Αγίου Πέτρου
τα δάχτυλά μου άγγιξαν για μια στιγμή
τα δάχτυλά της.

―Αδελφή Τερέζα
ευωδιάζεις μοσχοκάρυδο και κανέλα
μη εισενέγκης με
είμαι ένας μαύρος Ιησούς απ’τη Ναμίμπια
προσευχήσου για μένα
γι’αυτό το ρίγος που σου χάρισα
για μια στιγμή
κάτω απ’τον πάναγνο αφαλό σου.

Ώρες παράλληλες με το νοτιά
ονειρεύτηκα μια κρεολή Σελήνη
κι ένα μπαλκόνι με τορνευτά κάγκελα
πάνω απ’τη θάλασσα
όπου ρεμβάζω
την ανεκλάλητη ευτυχία των ψαριών.

μαδριγάλι, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το βιβλίο Ηλιακό Ποδήλατο, εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

κρεολή σελήνη, μια αφίσα του Βασίλη Πολύζου
για την ομότιτλη ποιητική του συλλογή
που θα κυκλοφορήσει προσεχώς από τις Εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ

πεθαμένη τραγουδίστρια / λεπιδόπτερα

πεθαμένη τραγουδίστρια

οι απουσίες
κλειδωμένες στη ντουλάπα
περιμένουν την ώρα του λυκαυγούς

πέφτοντας στο κενό
μας συγκράτησε για μια στιγμή
ένα σύννεφο
λεπιδόπτερα ιριδίζοντα
από Μαρία Νεφέλη
προς Αντιφωνητή
και αντιστρόφως

μα πως είναι δυνατόν
ν’ ανακατεύεις παιγνιωδώς με τα δάχτυλά σου
τα χρυσά μαλλάκια του φεγγαριού
ενώ το σώμα σου βαθμηδόν εκλείπει
φεύγοντας απ’ το πάρτι οι καλεσμένοι πήραν
άλλος το φως των τζαμιών κι άλλος
την καθιστή μπανιέρα των οργίων
κι άλλος ξήλωσε τα εντοιχισμένα όνειρα
και πλέον τι νόημα έχουν
αναρωτιέσαι
τα μαραμένα βυζιά της Σιμόν ντε...
ένθα απέδρα πάσα ηδονή και στεναγμός

πεθαμένη τραγουδίστρια, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή Ηλιακό ποδήλατο (ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003)

Δημοσιεύτηκε και στο περιοδικό Οδός Πανός, τχ. 122

Alfama* \ μισή νεράιδα μισή ομίχλη** \ Στην Κατερίνα: ροζέτα όπως rosebud

Alfama

Στην Κατερίνα

☼ ροζέτα: όπως rosebud ☼

τόσο πρωί

κρατούσαν ακόμα οι καμπάνες

τον άγγελο

κρυμμένον κάτω από τη γλώσσα τους

οι άδειες γλάστρες

τα βασιλικά στη μνήμη τους

δρομάκια του μπακαλιάρου

στρωμένα σεντέφι και φίλντισι

κι αυτά τα εξαίσια μετάξια

της αράχνης

μόλις που αγγίζουν μια στιγμή

τα βλέφαρά σου

πριν βγουν στη γύρα

οι ζητιάνοι του Κάστρου

με τα καπέλα τους γεμάτα

ευχές και κατάρες

κι ο Τάγος παραδομένος

στη μαγγανεία των fados

προτού να τον ξυπνήσει ο ήλιος

αδειάζοντας μια κανάτα

vinho verde

στο πρόσωπό του

αυτή την ώρα

(συλλογίστηκες)

θα φεύγει απ’ το κρεβάτι

του εφήμερου εραστή της

η Μαρία Κονσουέλο Ασουνθιόν

μισή νεράιδα

μισή ομίχλη

με τις βαριές πλεξούδες της

(χρυσοκόκκινες πινελιές

του Τισιανού)

χυμένες ως τα γόνατα

με τα σημάδια του νοτιά

στον τράχηλό της

κάποτε έγραψες

στ’ ανοιχτά της γαρούφαλα

το άσμα ασμάτων

με τα χείλη σου

*Alfama, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

από τη συλλογή Ηλιακό Ποδήλατο

Εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

**μισή νεράιδα, μισή ομίχλη
μια εικαστική φαντασία του Βασίλη Πολύζου, 2007

Floating Butterflies

απογειώνοντας πεταλούδες

μ’ ένα ελαφρό φύσημα

αφιερωμένο εξαιρετικά

hőr! das Glockenspiel!

στο κάτω κάτω άλλοι πέθαναν
εμείς είμαστε ακόμη ζωντανοί
και επί πλέον
μας έχουν λησμονήσει κι οι παλιές φωτογραφίες μας
είμαστε συνεπώς ελεύθεροι να γράφουμε
μικρές μπαλάντες
στον αμφιβληστροειδή των λουλουδιών

βεβαίως ουδέν το μεμπτόν
να μη μπορείς να ξεχωρίσεις
Κινέζο από Κινέζο
παρά τα συνεχή ταξίδια σου
ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα
και σε λασπώδεις ορυζώνες
κι άλλοτε πάλι με κοθόρνους
στις λυκοποριές της Αλβανίας

quid?
quid?
quid?

τώρα που εξέλιπαν
τα παλαιά επαγγέλματα
λ.χ. οι τροβαδούροι
οι ραψωδοί
οι έφιπποι ποιητές?

θα ανακληθούν οι βησιγότθοι
για την παρέλαση
στη Λεωφόρο Δεδομένων
κάτω από τις αψίδες των θριάμβων?

πάντως
και για τους τεθνεώτες έχει ειπωθεί
ότι τα μαλλιά τους μεγαλώνουν
μια ζωή εν τάφω
πλην του δικαστού
που ενταφιάστηκε φορώντας την περούκα του
τιμής ένεκεν

Βασίλης Πολύζος, απογειώνοντας πεταλούδες μ΄ ένα ελαφρό φύσημα,

Ηλιακό Ποδήλατο, ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

Floating Butterflies, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου, 2004

Indigo Girl 2008** \ indigo*

indigo

Στην Άννα Μ.

κρατώντας τό γαλάζιο στον ώμο της με χρυσή πόρπη
σέρνει απαλά τις πτυχώσεις της θάλασσας
ως την άκρη του κήπου

(στη σκέψη μου μια υπόσχεση ανεκπλήρωτη
για κίτρινα τριαντάφυλλα)

ώρες-ώρες το καλοκαίρι βάραινε αβάσταχτα
στα διψασμένα δέντρα κι οι μικρές προδοσίες των φιλιών
στα χείλη μας

(στην τελετή του γάμου της εφτά παγώνια σκαλισμένα
σε μπλέ κρύσταλλο σήκωναν την ουρά τού νυφικο της)

είναι τόσο ανυπόμονη η μέρα, λέει, τόσο αβάσταχτο
το καλοκαίρι στον κήπο, τα μάτια σου μια υπόσχεση
ανεκπλήρωτη κι εκεί στο βάθος τα γλαυκά νησιά

πιασμένα στην απόχη του έρωτα

(το άρωμά της βαθυκύανο σαν το βελούδο
μιας σιαμέζας γάτας αυτή την ώρα που βουλιάζει
ο ήλιος στη σιωπή του λύνοντας τα κρόσσια
των κυμάτων)

υπάρχουν, είπε, κίτρινα τριαντάφυλλα σε κάθε
σταυροδρόμι, το φόρεμά μου έχει επάνω του
όλες τις πούλιες ως τον Ινδικό Ωκεανό,
στις πλάτες μας θα ψιθυρίζει η άμμος κάθε νύχτα

(μια γυναίκα μια στιγμή ζητώντας να ρίξω βότκα
στο ποτήρι της)

*indigo, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου,
Ηλιακό Ποδήλατο, ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

**Indigo Girl 2008

photo by Vassilis Polyzos, 2008

Rouen

Ρουέν

La primavera ηχεί καλύτερα απ’ την άνοιξη
αυτά τα υγρά σύμφωνα σημαίνουν
(αναμφιβόλως)
μια ρόδινη γλωσσίτσα που νοτίζει
την πρόκληση των χειλιών
μια πρωινή σελήνη γεμάτη ερωτισμό
πριν σκίσει ο ήλιος τους ταφτάδες της
πλην όμως
χτες βράδυ συντρόφεψα τη γηραιά βαρώνη
στο μπαρ του Paul μέχρι την ώρα
που κατέβασαν τα ρολά οι κουκουβάγιες
το κοκκινάδι της πηχτό σ’ ένα ποτήρι αψέντι
φορώ, μου ’πε, τα ροζ σε κάποιες περιστάσεις,
μπορώ ακόμη να κρατήσω έναν σκύλο.

Ρουέν, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου,

Ηλιακό Ποδήλατο (ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003)

Emil dancing with the Baroness, Rouen 1998

7στιχο για μια λεοπάρδαλη

7στιχο
για μια λεοπάρδαλη

ήρθε κοντά μου τόσο ανάλαφρα
όσο ακουμπάει μια μέλισσα
στα ημιτόνια των λουλουδιών
το φως κελάρυζε στα μάτια της στικτό
από τη μία στιγμή στην άλλη
το δέρμα της άλλαξε ρίγος
μια βιασύνη πνιγμένη στους ηλίανθους

Βασίλης Πολύζος, Ηλιακό Ποδήλατο

Leopardess, an image by Vassilis Polyzos, 2007

The Wall of Heads* / Ψαλμός σε ήχο σαμπάh**

ψαλμός σε ήχο σαμπάh

μέρες αυθεντικές
4WD
έφυγε ο δρόμος για το Κάντερμπ’ρι
ίσως και για τη Δαμασκό
τα μοναστήρια κατέναντί μου χειρόγραφα
στην περγαμηνή του προσώπου σου
κι οι αποθήκες του μπαμπακιού
ζυγισμένες σε σκοινί ακροβάτη
πάνω απ’ τα κεφάλια μας

ξένος και πάροικος
μες στην απόλυτη σιγή που ακολουθεί
την πτώση του χιονιού
βαδίζω
στην έρημη αποβάθρα των καναρινιών
εν ταπεινότητι
χωρίς δικαίωμα εισόδου
στα σφαιριστήρια του Littlejohns
ειμή μόνον μέσω Χαίντελ ή Μπαχ
ανάβοντας ένα καντήλι
στο ακρογωνιαίο παράθυρο του ουρανού
όπου
μπορεί κάποιος να ξενυχτά
πίσω απ’ το αναλόγιο
διαβάζοντας τον κατάλογο των νεκρών
άλλωστε όσο πιο χλωμό το φως
τόσο πιο δυνατό το φαρμάκι του

εν οδώ ταύτη
ή επορευόμην
έκρυψαν παγίδα μοι
αναπέμποντας
μικρούς παρακλητικούς κανόνες
εγώ δε εις μάτην ονειρεύτηκα
ένα κάτασπρο άλογο
με δύο ζεύγη πτερύγων
παρά τα θρυλούμενα για τον Πήγασο
δίπλα μου
στη θέση του θανάτου
νεάνις λευκή ως σουδάριον
δείχνει στο χάρτη
το τελευταίο ορόσημο
« Love-ύρινθος »

Βασίλης Πολύζος, Ηλιακό Ποδήλατο **Ψαλμός σε ήχο σαμπάh

ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

*The Wall of Heads: a mural by Vassilis Polyzos, 2005

διαστολή ποδηλάτου / bicycle's diastole

διστακτικό πρωινό

ο Αιμίλιος κάθισε στο τραπέζι παρέα με δυο κέρινα

ομοιώματα απ’ το Μουσείο της Madame T. φροντίζοντας

να μην κρεμάσουν τις φάτσες τους κοντά στο τζάκι

― λυπάμαι, είπε, δεν έκανα καμιά ετοιμασία, έχω μόνο

μια χαρτοσακούλα χάικου κι αυτά μπαγιάτικα, μπορώ

να σας βγάλω και λίγο φεγγάρι απ’ το ψυγείο, φοβάμαι

πως ίσως θα ’χει λήξει

σωπαίναμε

ένα σαλιγκάρι

μετρούσε με ανεξάντλητο σάλιο

το τζάμι

― τις Κυριακές, είπε, βρέχει αδιάκοπα στον αντικρινό

περιστεριώνα κι όταν σχολάει ο θυρωρός

χτίζει πίσω του την εξώπορτα

ένα γυμνό κορίτσι

διέσχισε τον κήπο αστραπιαία

καβάλα σε ηλιακό ποδήλατο

― γελάω, είπε, στρίβοντας σε τσιγαρόχαρτο ψιλοκομμένη,

μυρωδάτη ρίμα, με τις αγιάτρευτες πληγές των ποιητών,

η τραγωδία τους είναι μίμηση - κι όχι σπουδαία

Βασίλης Πολύζος, Ηλιακό Ποδήλατο

ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

The Judas Connection

αντί 30 λέξεων

είναι τόσο άκακο
να ζωγραφίζεις εικόνες χωρίς νόημα
λόγου χάριν

«έναν χιονάνθρωπο
που ορθώνει με το αριστερό του χέρι
έναν αναμμένο φαλλό
μπροστά στο αθώο πρόσωπο της εξουσίας»
ή ακόμη
«ένα δέντρο
σε πλήρη οργασμό ανθοφορίας
ανάμεσα στις καμπύλες γραμμές του τραίνου»

κι όμως
για την απλή αυτή άσκηση των δακτύλων
θα κατηγορηθείς
ότι πρόδωσες τους δασκάλους σου
αντί τριάκοντα λέξεων

Βασίλης Πολύζος, Ηλιακό Ποδήλατο, Ιούδας
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

Της Πρωτομαγιάς

συζυγία ειδώλων

ξαφνικά τον πήρα είδηση
μέσα από τον καθρέφτη

φορούσε δεξιά
το αριστερό μου μάτι

και το δεξί μου αριστερά
ή μήπως ήμουνα εγώ

που τον καθρέφτιζα
αριστερά φορώντας

το δεξί του μάτι
και το αριστερό του δεξιά

όμως μπορεί να είμασταν
κι οι δυο μαζί

μια σιαμαία σύνθεση
αξεχώριστη

με ένα μάτι αριστερό/δεξί
κι ένα δεξί/αριστερό

Βασίλης Πολύζος, Ηλιακό Ποδήλατο
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

Hours of Idleness by Vassilis Polyzos

Ms Fortune the queen of the pirates
In the year of the erotic heliotrope
Turns on and off her parasol
Her fan
Her eyelids
The zip of her trousers
Gliding with incredible elegance
Contre lumiére
On the ice-rink
Down and up the metro escalators
Astride the rainbow
In the chamber of mirrors Schönbrunn 1997.

Those were the days, dear Christ
Holy child of Prague
Piano and Latin lessons in the garden
For sweet little Sissy
Her crinoline caught in the rose-bushes
Between her legs a Mozart twelve years old
Dressed as a Hapsburgs admiral
And the Emperor Franz Josef gone a-hunting
The wild boar.

Rome is floating
Ethereal
In bowls of pink alabaster.
The other day in the Via Condotti
Teressa Guiccioli bought me
Two mila schön neckties with a blue border
And motifs of tiny honey-coloured rhombi
She rather wanted them herself
For playing the naked odalisk on the divan
With my tie crawling lazily on her bush.

Tesoro mio, she whispered
After it stopped raining

My garters

Have left purple blotches on your sides.

Βασίλης Πολύζος, Ηλιακό Ποδήλατο, «ώρες τεμπελιάς».
Translated from the Greek by the author