ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ: «ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΙΣ» (ΕΡΤ-1, 20-4-86)

ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ: «ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΙΣ» (ΕΡΤ-1, 20-4-86)

Ένα δεκάλεπτο ντοκιμαντέρ μου
για τον ρεθυμνιώτη ζωγράφο Λευτέρη Κανακάκι
με αφορμή μια αναδρομική έκθεση το 1986 στην Εθνική Πινακοθήκη
για το έργο του.
Το ντοκιμαντέρ αυτό έγινε με την προτροπή και την πολύτιμη συμμετοχή
του φίλου Μάνου Στεφανίδη, επιμελητή τότε της Εθνικής Πινακοθήκης,
ο οποίος και εμφανίζεται σε συνέντευξη μαζί μου στη διάρκεια της ταινίας.
Η μουσική που ακούγεται είναι από το έργο 
«Εικόνες για μια Έκθεση» του Μουσόργκσκι,
και στο τέλος
μια γραμμή από το «Άξιον Εστί» του Θεοδωράκη(Ελύτης).

Ο Λευτέρης Κανακάκις έφυγε από τη ζωή πολύ νωρίς,
μόλις πενήντα χρονών, στις 2 Ιανουαρίου 1985.
Το ντοκιμαντέρ έγινε για λογαριασμό της τηλεοπτικής εκπομπής
«Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα».
Το παρουσίασα ο ίδιος στις 20 Απριλίου 1986.
Το αφιερώνω και σήμερα στη μνήμη του.

Βασίλης Πολύζος 2 Ιανουαρίου 2016

ΜΟΤΣΑΡΤ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΣΑΣ !!!

ΜΟΤΣΑΡΤ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΣΑΣ !!!
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2014

12 + 1 μοναχικά ποιήματα: σημεία / Landslide at Stonehenge

σημεία

τελικά δεν ξέφυγε κανένας

πέφτοντας ψηλά απ’ το βράχο

στο mainstream

εκείνο το χειμώνα

που το φεγγάρι άλλαξε δέρμα τρεις φορές

κι έγινε πύθωνας

κατά τα μέρη των Δελφών

τις νύχτες οι οικολόγοι

ξερίζωναν αναίτια τη σόγια

τα όνειρά μας ευτυχώς

δεν είχαν ρίζες

δεν είχαν ιστορία

μήτε άξιον εστί

κατά την τάξη και τη χρωματολογία

του τέμπλου

μνήσθητι λοιπόν Κύριε

των ταπεινών δούλων σου
Οδυσσέως του πανούργου

Σκιπίωνος του Αφρικανού
πλοιάρχου Νέμο
Μιχαήλ Στρογκώφ
Ανθίμου Γαζή

Εστέλας

Παύλου και Βιργινίας

Συρκούφ και Λαφίτ των αναργύρων

μετά των τέκνων και γυναικών αυτών

Φομά Φόμιτς

και Σάλμαν Ρούσντι

παιδικών μου φίλων στη Βάβουλα

όπου παίζαμε το κουτσό

το κρυφτό και την τυφλόμυγα

κι από τη γειτονιά μας κανένας ποιητής

δεν αξιώθηκε ν’ αποσκιρτήσει

κατά την ημέρα της γονυκλισίας

Βασίλης Πολύζος,
σημεία

12+1 μοναχικά ποιήματα

ΕΡΙΦΥΛΗ 2005

Landslide at Stonehenge
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2014

Tourist, ένα ποίημα του Felix Morisseau Leroy (Moriso Lewa)

Félix Morisseau-Leroy
Tourist

 

Tourist, don't take my picture

Don't take my picture, tourist

I'm too ugly

Too dirty

Too skinny

Don't take my picture, white man

Mr. Eastman won't be happy

I'm too ugly

Your camera will break

I'm too dirty

Too black

Whites like you won't be content

I'm too ugly

I'm gonna crack your kodak

Don't take my picture, tourist

Leave me be, white man

Don't take a picture of my burro

My burro's load's too heavy

And he's too small

And he has no food here

Don't take a picture of my animal

Tourist, don't take a picture of the house

My house is of straw

Don't take a picture of my hut

My hut's made of earth

The house already smashed up

Go shoot a picture of the Palace

Or the Bicentennial grounds

Don't take a picture of my garden

I have no plow

No truck

No tractor

Don't take a picture of my tree

Tourist, I'm barefoot

My clothes are torn as well

Poor people don't look at whites

But look at my hair, tourist

Your kodak's not used to my color

Your barber's not used to my hair

Tourist, don't take my picture

You don't understand my position

You don't understand anything

About my business, tourist

"Gimme fie cents"

And then, be on your way, tourist.

Tourist
ένα ποίημα του Αϊτινού ποιητή
Félix Morisseau-Leroy (Feliks Moriso-Lewa)
(1912 – 1998)
Μετάφραση από τα Κρεολέζικα τηςΑϊτής:
Jack Hirschman

Creole Percussions
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2014

World Poetry Day / a contribution

a poem a riddle a fiddle
                                            
                                   a contribution by V. Polyzos
                                   to World Poetry Day 2014

fill in the blanks of your ghosts
before I read you
inverted verses
or inverted comatose lives
a riddle or a fiddle

or a poem

mute morning
toothless
eyeless
helpless
21 circles old

so many disabled moons
crying for mercy
so many dislocated days
days for the sackcloth and the ashes
dust to dust you say
mothballs to mothballs

and poems to poems

you read their footprints
on the muddy myths
you read their fingerprints
on evasive legends
you guess their breath
on the mirror’s marshy surface
you see their blinking iridescence
in your stanzas’ photo finish
you pity their eyes glued
on rainbeaten windowpanes
you guess their agony hidden|
in low banks of clouds
you feel weak at the knees
fear seeping  through your pores

and they say unto you
these ghosts
your skinny guests
alas poor Yorick
part your dreams with your arms
and the nightmares will appear

and they say unto you
call the Court to order please
the verdict  shall be given in heroic verse
as a riddle or a fiddle

unless you let the light live at noon
at night you’ll  hear a poem lamenting over
the dead moon

©Βασίλης Πολύζος 21.3.2014

εικόνα
V.P.
a photo by Helen

ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Καλοτάξιδη Βραδιά!

glissando

Ένα ρολόι quartz

καταμεσής του ορίζοντα

μπράτσο-πήχυς μονίμως σ’ ορθή γωνία

id est

από φυλακής πρωίας

απαγορεύεται η διέλευση των κύκνων.

Πώς θα διαλάθουμε την προσοχή των αγαλμάτων

that is the question:

το πέρασμα απ’ τη σιωπή της πέτρας

στο φλοίσβο των υδάτων.

Πίσω απ’ τα ιδρωμένα πεύκα

καίνε βεγγαλικά οι πυγολαμπίδες

καθώς η νύχτα ξεκουμπώνει το πουκάμισό της.

Βασίλης Πολύζος,
glissando
Ηλιακό Ποδήλατο 

ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

ΠΟΙΗΣΗ ΓΥΜΝΗ και ΤΕΘΛΑΣΜΕΝΗ

Την Τετάρτη 12 Μαρτίου στις 8.30 

στη φιλόξενη ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΒΟΛΑΝΑΚΗ 

Στουρνάρα 11, πλατεία Εξαρχείων, 

4 περιοδικά 

και εκδότες ποίησης

συστήνουν 

4 απ΄τις πιο ελπιδοφόρες 

ποιητικές παρουσίες

Ο Σπύρος Αραβανής 

και το ΠΟΙΕΙΝ παρουσιάζουν

την ΑΝΝΑ ΓΡΙΒΑ

Ο Βασίλης Λαλιώτης 

και ο ΕΝΔΥΜΙΩΝ παρουσιάζουν

την ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΑΝΔΡΙΝΟΥ

Ο Βάσος Γεώργας 

και η Bibliotheque παρουσιάζουν

την ΝΑΝΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

η Μπελίκα Κουμπαρέλη 

και το ΔΙΑΣΤΙΧΟ παρουσιάζουν

την ΒΑΓΙΑ ΚΑΛΦΑ

Είσοδος – μα και φυσικά – ΔΩΡΕΑΝ

Η παρουσία σας πράξη αντίστασης 

στη ασχήμια που μας περικυκλώνει
........................
Μόλις την έλαβα
και την αναδημοσιεύω.
Ας κρατηθούμε όρθιοι.
Καλοτάξιδη βραδιά!  Β.Π.

Mariza / Rosa Branca / αφιέρωση

Video
Rosa Branca
fado singer
Mariza


εικόνα
fado
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2012

Γιώργος Σεφέρης: Νιζίνσκι vs Evgeni Plushenko in Tribute to Nijinsky

 ΝΙΖΙΝΣΚΙ

Παρουσιάστηκε καθώς κοίταζα στο τζάκι μου τ' αναμμένα
κάρβουνα. Κρατούσε στα χέρια ένα μεγάλο κουτί κόκκινα
σπίρτα. Μου το 'δειξε σαν τους ταχυδακτυλουργούς που
βγάζουν από τη μύτη του διπλανού μας ένα αβγό. Τράβηξε
ένα σπίρτο, έβαλε φωτιά στο κουτί, χάθηκε πίσω από μια
πελώρια φλόγα, κι ύστερα στάθηκε μπροστά μου. Θυμάμαι
το βυσσινί του χαμόγελο και τα γυαλένια του μάτια.
Ένα οργανέτο στο δρόμο χτυπούσε ολοένα την ίδια νότα.
Δεν ξέρω να πω τι φορούσε. Μ' έκανε να συλλογίζομαι
επίμονα ένα πορφυρό κυπαρίσσι. Σιγά σιγά τα χέρια του
άρχισαν να ξεχωρίζουν από το τεντωμένο του κορμί σε
σταυρό. Από πού μαζεύτηκαν τόσα πουλιά; Θα 'λεγες
πως τα είχε κρυμμένα κάτω από τις φτερούγες του. Πετούσαν
αδέξια, παλαβά, με ορμή -χτυπούσαν πάνω στους τοίχους
της στενής κάμαρας, πάνω στα τζάμια, και στρώνανε
το πάτωμα σα χτυπημένα. Ένιωθα στα πόδια ένα
ζεστό στρώμα από πούπουλα και σφυγμούς να φουσκώνει.
Τον κοίταζα με μια παράξενη θέρμη που κυρίευε το κορμί
μου σαν κυκλοφορία. Όταν τέλειωσε να υψώνει τα χέρια,
όταν οι παλάμες του άγγιξαν η μια την άλλη, έκανε ένα
ξαφνικό πήδημα, σα να είχε σπάσει το ελατήριο του
ρολογιού μπροστά μου. Χτύπησε στο ταβάνι που ήχησε
μονοκόμματα μ' έναν ήχο κυμβάλου, τέντωσε το δεξί του χέρι,
έπιασε το σύρμα της λάμπας, κουνήθηκε λιγάκι, αφέθηκε,
κι άρχισε να γράφει μέσα στο σκοτεινό φως, με το κορμί
του τον αριθμό 8. Το θέαμα αυτό με ζάλισε και σκέπασα
με τα δυο μου χέρια το πρόσωπό μου. Έσφιγγα το σκοτάδι
πάνω στα βλέφαρά μου, ακούγοντας το οργανέτο που
εξακολουθούσε ακόμη στην ίδια νότα κι έπειτα σταμάτησε
απότομα. Ένας ξαφνικός αέρας με χτύπησε, παγωμένος.
Ένιωσα τα πόδια μου ξυλιασμένα. Άκουσα ακόμη ένα
χαμηλό και βελουδένιο ήχο φλογέρας, κι αμέσως έπειτα,
ένα στρωτό και παχύ πλατάγισμα. ΄Ανοιξα τα μάτια. Τον
είδα πάλι να πατά με τα νύχια σε μια κρουσταλλλένια σφαίρα,
στη μέση της κάμαρας, κρατώντας στο στόμα ένα αλλόκοτο
πράσινο σουραύλι, που το κυβερνούσαν τα δάχτυλά του,
σα να ήταν εφτά χιλιάδες. Τα πουλιά τώρα ξανα-
ζωντάνευαν με μια εξωφρενική τάξη, υψωνόντουσαν,
σμίγανε, σχηματίζανε μια χοντρή συνοδεία που θα
μπορούσες να την αγκαλιάσεις, και βγαίναν προς τη νύχτα,
από το παράθυρο που δεν ξέρω πως, βρέθηκε ανοιχτό.
Όταν δεν απόμεινε πια ούτε μισή φτερούγα, εκτός από
μια πνιγερή μυρωδιά κυνηγιού, αποφάσισα να τον
κοιτάξω κατά πρόσωπο. Πρόσωπο δεν υπήρχε- πάνω από
το πορφυρό κορμί, θα 'λεγες ακέφαλο, καμάρωνε μια μαλα-
ματένια προσωπίδα, από εκείνες που βρέθηκαν στους
μυκηναϊκούς τάφους, μ' ένα μυτερό γένι που άγγιζε την
τραχηλιά. Προσπάθησα να σηκωθώ. Δεν είχα κάνει την
πρώτη κίνηση, κι ένας κατακλυσμιαίος ήχος, σαν να είχαν
σωριαστεί μια στοίβα τάσια σε νεκρώσιμο εμβατήριο με
κάρφωσε στη θέση μου. Ήταν η προσωπίδα. Το πρόσωπό
του φανερώθηκε πάλι, όπως το είδα στην αρχή, τα μάτια,
το χαμόγελο και κάτι που τώρα παρατηρούσα για πρώτη
φορά: το λευκό δέρμα τεντωμένο από δυο κατάμαυρα
τσουλούφια που το δάγκωναν μπροστά στ' αυτά.
Δοκίμασε να πηδήξει, μα δεν είχε πια την ευκινησία του
την πρώτη. Θαρρώ μάλιστα πως σκόνταψε σ' ένα βιβλίο
πεσμένο κατά τύχη και γονάτισε με το ένα γόνατο.
Μπορούσα τώρα να τον κοιτάξω με προσοχή. Έβλεπα τους
πόρους στο δέρμα του να βγάζουν ψιλές στάλες ιδρώτα. Κάτι
σα λαχάνιασμα με βάραινε. Προσπάθησα να εξηγήσω
γιατί τα μάτια του μου είχαν φανεί τόσο περίεργα.
Τα 'κλεισε. ΄Εκανε να σηκωθεί, μα θα είταν τρομερά δύσκολο,
γιατί φαινόταν ν' αγωνίζεται να μαζέψει όλη του τη
δύναμη, χωρίς να μπορεί να καταφέρει τίποτε. Απεναντίας
γονάτισε και με το άλλο γόνατο. Έβλεπα το άσπρο δέρμα
τρομερά χλωμό. προς ένα κίτρινο φιλντισί, και τα μαύρα
μαλλιά σα πεθαμένα. Μολονότι βρισκόμουνα μπροστά
σε μιά αγωνία, είχα το συναίσθημα πως είμουν καλύτερα,
πως είχα κάτι νικήσει.
Δεν πρόφταξα να ανασάνω και τον είδα, ολότελα
πεσμένο χάμω, να βυθίζεται μέσα σε μια πράσινη παγόδα
που είναι ζωγραφισμένη πάνω στο χαλί μου.


Γιώργος Σεφέρης
Νιζίνσκι
από το Τετράδιο Γυμνασμάτων (1928-1937)
πηγή: ΠΟΙΗΜΑΤΑ εκδ. ΙΚΑΡΟΣ (18η έκδοση)

Evgeni Plushenko
dancing on ice 
Tribute to Vaslav Nijinsky
violin: Edvin Marton

απογραφή κενού / Electra

απογραφή κενού

παρόλο που τα ’χα καλά φυλαγμένα

και εκτός λογικής laissez-faire

τα ποντίκια μού φάγανε

όλα μου τα πολύτιμα κειμήλια

και πιο συγκεκριμένα:

πέντε σχήματα λόγου

παλιά μεν αλλά σε καλή κατάσταση

το δάσος που φορούσα κατάσαρκα

όταν χιόνιζε

την ηλεκτρική Ηλέκτρα

που ζέσταινε τα βράδια μου

(the leggiest woman!)

τη δοτική και την κλητική πτώση της Μόνικα

τη γηραιά Αλβιόνα

τρεις φίλους δεινούς αντιγραφείς

δύο βαλτόπαπιες

μια μεταμοντέρνα καρδερίνα

τη μεγάλη σφραγίδα του Κράτους

το φτερωτό Βελεστίνο

τον Adam τον εβραίο

και τον Smith το σκωτσέζο

τρία χάρτινα ναπολεόνια

δυο χρυσά λουδοβίκια
την αττική δραχμή

τους αδελφούς τού Μαρξ

ένα χρυσόδετο τετραβάγγελο

του εκ μητρός τρίτου θείου μου

ονόματι Avunculus Maximus

τις αναμονές των ταρατσών

μια μούλα χρυσοκάπουλη

ένα ζευγάρι γαλότσες

δέκα τόμους

από την Ιστορία της Ανθρωπότητος

και τα Άπαντα του Λέοντος Τολστόι

και το χειρότερο

δεν άφησαν ούτε μια λέξη αροκάνιστη

από τις εύφημες μνείες μου

απογραφή κενού
από την Επιστροφή στη Διζιλάνδη
© Βασίλης Πολύζος 2003-2004

Electra
the leggiest woman
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2012

'Οπερες: Οι Παλιάτσοι του Leoncavallo κι οι Παλιάτσοι "κάτσε...να στις βάλω"!

VESTI LA GIUBBA
ή
Ridi, Pagliaccio

CANIO
Recitar! Mentre presso dal delirio
non so più quel che dico e quel che faccio!
Eppur è d'uopo... sforzati!
Bah! sei tu forse un uom?
Tu se' Pagliaccio!

Vesti la giubba e la faccia in farina.
La gente paga e rider vuole qua.
E se Arlecchin t'invola Colombina,
ridi, Pagliaccio... e ognun applaudirà!
Tramuta in lazzi lo spasmo ed il pianto;
in una smorfia il singhiozzo e'l dolor...
Ridi, Pagliaccio, sul tuo amore in franto!
Ridi del duol t'avvelena il cor!

“vesti la giubba”
η γνωστή άρια του Canio- Pagliaccio
από την όπερα ‘Pagliacci”
του Ruggero Leoncavallo

εικόνα
Οι Παλιάτσοι “κάτσε...να στις βάλω”
εμπνευσμένο όσο και επίκαιρο
κολλάζ του Βασίλη Πολύζου 2013

Επιμύθιο και προβολή στο προσεχές μέλλον:
Ο τελευταίος στίχος της όπερας
La commedia è finita!

"Γλαύκα" Πολιτιστικός Οργανισμός Ιστορικού Κέντρου Αθήνας: Μια εκδήλωση

                                       
                       
                   "ΟΤΑΝ Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ"

                       Ένα αφιέρωμα στην ποίηση του Βασίλη Πολύζου

Δευτέρα 26.11. 2012 | 20.00

Διοργάνωση «Γλαύκα» |  Πολιτιστικός Οργανισμός Ιστορικού Κέντρου Αθήνας

Ο Πολιτιστικός Οργανισμός Ιστορικού Κέντρου Αθήνας «Γλαύκα» στο πλαίσιο των πολιτιστικών του δραστηριοτήτων συνεχίζει τις ποιητικές Δευτέρες στην Πλατεία Αγίας Ειρήνης και σας προσκαλεί στο Bar Throubi σε ένα αφιέρωμα στην ποίηση του Βασίλη Πολύζου. Ο Νίκος Δεληβοριάς καλλιτεχνικός διευθυντής της Γλαύκας θα απαγγείλει ποιήματα από το σύνολο του έργου του ποιητή ενώ ο Βασίλης Πολύζος θα «απαντάει» στην ποίησή του με ποιητές που τον «σημάδεψαν»: Κωνσταντίνο Καβάφη, Γιώργο Σεφέρη, Κώστα Καρυωτάκη, Federico Lorca (μετάφρ. Β. Λαλιώτη), T.S. Eliot (μετάφρ. Β. Πολύζου), Hans Magnus Enzensberger (μετάφρ. Β. Πολύζου), και Anne Sexton (μετάφρ. Β. Πολύζου).

Ανάμεσα και πριν τις αναγνώσεις ο σαξοφωνίστας Παναγιώτης Ράπτης  θα «μελοποιήσει» την ποίηση με δικές του μελωδίες σε μια ιδιότυπη
συνάντηση μουσικής και ποίησης.                                                                                                                                                                                                                                                                                           

Ο Βασίλης Πολύζος σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Οικονομικές Επιστήμες. Δικηγόρησε στην Αθήνα. Μέλος της International Bar Association και του Human Rights Institute (1995-2011). Διετέλεσε επιμελητής ύλης και παρουσιαστής της τηλεοπτικής εκπομπής «Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα» (ΕΡΤ-1, 1985–87). Συνεργάστηκε ως υπεύθυνος πολιτιστικού τομέα στο ραδιοφωνικό σταθμό Δίαυλος 10 (1987–88). Ήταν επίσης αρχισυντάκτης του περιοδικού Τα Αγροτικά (1983–87), διευθυντής της περιοδικής επιστημονικής έκδοσης Αγροτικά Θέματα (1984-85), εκδότης και διευθυντής του μηνιαίου εντύπου Ο Στρέφης (1982–86).

Ποίηση

 Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια (Εριφύλη, 1999)  • DIZZILAND (Εριφύλη, 2001) • Ηλιακό ποδήλατο (Μεταίχμιο, 2003) • 12+1 μοναχικά ποιήματα (Εριφύλη, 2005) • Αναμνήσεις προκάτ άνοιξης (Απόπειρα, 2006) • Μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα (Απόπειρα, 2008) • Το ταξίδι του Αιμίλιου στην Έρημη Χώρα (Εριφύλη 2008) • Κρεολή Σελήνη (Απόπειρα, 2010)

Throubi | Πλατεία Αγ. Ειρήνης, Διασταύρωση  οδών Αιόλου & Αθηναΐδος – κέντρο Αθήνας, τηλ.  21 0323 0928

Πληροφορίες:  Χρύσα Ματσαγκάνη | Υπεύθυνη Επικοινωνίας | chrysa@preshow.gr | 6970 992262 & 210 3303175