e r o t i c a / νεαρή debutante

e r o t I c a / νεαρή debutante

“καθαρώτατον ήλιο επρoμηνουσε
της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι”

τω καιρώ εκείνω
η βροχή επέστρεψε τα δώρα μας
έξυπνα κρύσταλλα
που αλλάζαν διάθεση ανά ημίωρο
από πράσινο πεύκο ως ατσάλι
κι ως ένα ματωμένο γκομπλέν
με κυνήγι ελαφιών
κι ως ένα υπόγειο ενυδρείο
με νωχελή ζωόφυτα

keine Angst περπατώντας
σε μια διάφανη ακτή
πετούσα σμαραγδένια βότσαλα
πάνω απ’ τον ώμο μου
κι η Ξανθούλα στο πλάι μου
(το άνθος της Ζακύνθου)
λυσίκομη αφήνοντας
βρεγμένα κρινάκια στην άμμο
δεν είχε ακόμη γνωρίσει
τη λίμπιντο του στροντίου 90

(νεαρή debutante
μελετούσε Immanuel Kant)

πέρασαν τόσα ουράνια τόξα
απ’ όταν έσμιξε μαζί μου
κλείνοντας το σφυγμό μου
στη θαλάσσια ανεμώνη της
τώρα κυμαίνεται ψηφιδωτή
σε μια πισίνα της Πομπηίας
αναδεύοντας βότανα αρωματικά
παιγνιώδεις ιχθύς ριπίζουν τα ματόκλαδά της
τσιμπολογούν τα κοράλλια της
και τη μικρή τούφα από χρυσάφι
στα μισάνοιχτα πόδια της
κι οι ανυπόμονοι τρίτωνες
στην άκρη της μπανιέρας
με χαμόγελο καταχθόνιο
σκηνοθετούν την ανάδυσή της
μια λευκότατη συμφωνία χειρουργείου
σε απόλυτη απουσία νύχτας

ήταν τόσο βαθύ το ψύχος
στον μέσα κύκλο των προβολέων
παρακαλώ γονατίστε μπροστά της
φιλήστε τα νύχια των ποδιών της
βαμμένα με το μύρο του φεγγαριού
καθώς στέκεται στο περιστύλιο
κρατώντας έναν θρήνο της Ουμ Καλσούμ
με τις φλέβες της ηδονής σπασμένες
λύτρον αντί πολλών
παρακαλώ γονατίστε μπροστά της

(μνημονεύοντας Διονύσιο Σολωμό
γλιστρούσαμε από όνειρο σε όνειρο
ανάμεσα σ’ αντικριστούς καθρέφτες
το πρόσωπό της μια ατέρμονη
ακροστιχίδα φαντασμάτων)

Βασίλης Πολύζος
erotica
ένα ποίημα από το «Ηλιακό Ποδήλατο»
εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

Εικόνα:
νεαρή debutante
μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου
2014

bass beat / αστικό τοπίο

bass beat

ας μη μιλάμε για χρυσάνθεμα
σ΄ αυτή την πόλη που τη ρήμαξε η βροχή
οι σκελετοί αραδιασμένοι στο πεζοδρόμιο
μου γνέφουν οτοστόπ
κόβουν στα δυο το φωτοστέφανο
των μπροστινών μου φαναριών

τι κι αν τους καταγγείλω
για ελλιπή οδοντοστοιχία
για ιστορίες που δεν είχαν μέλλον
το χαμόγελό τους πλατύ και αφιλοκερδές
τα χέρια τους θερισμένα απ΄ τον καρπό
θυμούνται μόνο αυτά που άγγιξαν


Βασίλης Πολύζος,
bass beat
Ηλιακό ποδήλατο
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

αστικό τοπίο
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2014

συζυγία ειδώλων / πορτρέτο ποιητή

συζυγία ειδώλων

ξαφνικά τον πήρα είδηση
μέσα από τον καθρέφτη

φορούσε δεξιά
το αριστερό μου μάτι

και το δεξί μου αριστερά
ή μήπως ήμουνα εγώ

που τον καθρέφτιζα
αριστερά φορώντας

το δεξί του μάτι
και το αριστερό του δεξιά

όμως μπορεί να είμασταν
κι οι δυο μαζί

μια σιαμαία σύνθεση
αξεχώριστη

με ένα μάτι αριστερό/δεξί
κι ένα δεξί/αριστερό



Βασίλης Πολύζος
συζυγία ειδώλων
από τη συλλογή
Ηλιακό Ποδήλατο
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

πορτρέτο ποιητή
μια ζωγραφιά
του Βασίλη Πολύζου
2007

The Bilingual Poems: floating butterflies

floating butterflies
with a gentle puff of breath

hőr! das Glockenspiel!

others have died after all
we are still alive
and what is more
our old photos have forgotten us
so we are free to write
little ballads
on the retina of the flowers

of course there’s nothing wrong
if you are unable to tell
one Chinese from another
despite your constant travels
through yellow woods
through muddy rice-bowls
or now and then along
the wolf-tracks of Albania in buskins

quid?
quid?
quid?
now that are past and gone
all venerable trades
e.g. the troubadours
the rhapsodists
the mounted poets?

will the visigoths be summoned
for the parade
along the Data Avenue
under the arches of triumph?

anyway
even for the deceased it has been said
that their hair keeps growing
all their lifetime in grave
with the exception of the judge
who was buried wearing his wig
honoris causa



Vasilis Polyzos, The Bilingual Poems
floating butterflies with a gentle puff of breath
From the Collection Ηλιακό Ποδήλατο (The Solar Bicycle)
του Βασίλη Πολύζου
published in Greek by METAIXMIO, 2003, Athens
translated into English by the Author, 2004

λιωμένο ποδήλατο
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2012

οι αγιάτρευτες πληγές των ποιητών

διστακτικό πρωινό

ο Αιμίλιος κάθισε στο τραπέζι παρέα με δυο κέρινα

ομοιώματα απ’ το Μουσείο της Madame T. φροντίζοντας

να μην κρεμάσουν τις φάτσες τους κοντά στο τζάκι


― λυπάμαι, είπε, δεν έκανα καμιά ετοιμασία, έχω μόνο

μια χαρτοσακούλα χάικου κι αυτά μπαγιάτικα, μπορώ

να σας βγάλω και λίγο φεγγάρι απ’ το ψυγείο, φοβάμαι

πως ίσως θα ’χει λήξει

σωπαίναμε

ένα σαλιγκάρι

μετρούσε με ανεξάντλητο σάλιο

το τζάμι

― τις Κυριακές, είπε, βρέχει αδιάκοπα στον αντικρινό

περιστεριώνα κι όταν σχολάει ο θυρωρός

χτίζει πίσω του την εξώπορτα

ένα γυμνό κορίτσι

διέσχισε τον κήπο αστραπιαία

καβάλα σε ηλιακό ποδήλατο

― γελάω, είπε, στρίβοντας σε τσιγαρόχαρτο ψιλοκομμένη,

μυρωδάτη ρίμα, με τις αγιάτρευτες πληγές των ποιητών,

η τραγωδία τους είναι μίμηση  - κι όχι σπουδαία



Βασίλης Πολύζος
διστακτικό πρωινό
Ηλιακό Ποδήλατο
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

Unicorn and Lady
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2010

Το "Ηλιακό Ποδήλατο" και ο Seamus Heaney / Wheels within Wheels!

Το "Ηλιακό Ποδήλατο" και ο Seamus Heaney
του Βασίλη Πολύζου

Δαιμονικό παιδί, δαιμονικό χιούμορ-πνεύμα.
Ποίηση.
Ποιητής.

 Όταν δημοσιοποιήθηκε το όνομα του
για το νόμπελ λογοτεχνίας στα 1995
όλοι έψαχναν να τον βρουν.
Δημοσιογράφοι και λοιποί της σοβαροφάνειας.
Και της επιφάνειας.
 Άφαντος για μέρες.
 Έκανε διακοπές στην Καλαμάτα!
(αν θυμάμαι καλά).

Κυρίες και Κύριοι:
Ο Μεγάλος Σέημους!
Seamus the Famous, οπως είπα με άλλη ευκαιρία.

(ιδού εγώ Seamus the Famous

φυσιοδίφης επί ξύλου κρεμάμενος
αναμνήσεις προκάτ άνοιξης)

Παιδί σκανταλιάρικο στα πενήντα του.
(Και στα εξήντα και στα εβδομήντα του)!

Seeing Things.1991.
Wheels within Wheels!
Με ένα ποίημα
ανεβάζει το ποδήλατο στον Ελικώνα της Ποίησης.
Το στήνει ανάποδα, upside down.
Γυρίζει με το χέρι το πεντάλι.
Όλο και πιο γρήγορα.
Όλο και πιο γρήγορα!
Οι ρόδες γίνονται αχνός που σφυρίζει!!
Πετάει στον πίσω τροχό μια πατάτα!!!
Κι η ρόδα τού γυρίζει στα μούτρα ψιλόβροχο τον πατατοπουρέ!

Στο ποίημα του Seamus Heaney Wheels within Wheels
από τη συλλογή Seeing Things ένιωθα μια δυσεξήγητη
σχέση (wishful thinking?) με το Ηλιακό μου Ποδήλατο,
τον καιρό που το κατασκεύαζα.

Στην αντί επιλόγου επεξηγηματική ΣΗΜΕΙΩΣΗ που έγραψα για
το ΗΛΙΑΚΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ (σελ. 63 στην έκδοση από το ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
2003, δείτε ολόκληρο το κείμενο της σελίδας αυτής παρακάτω)
ανέφερα μεταξύ άλλων και τα εξής:

   «Για τον φιλομαθή αναγνώστη θα πρέπει να επισημάνω εδώ
   τη σχεδόν ενορατική προαναγγελία του ηλιακού ποδηλάτου
   από τον ποιητή Seamus Heaney (“Wheels within Wheels”):

                 
                   I loved the disappearance of the spokes,

                   The way the space between the hub and rim

                   Hummed with transparency. If you threw

                   A potato into it, the hooped air

                   Spun mush and drizzle back into your face.»

Είχα εκείνη την εποχή στα χέρια μου τον ογκώδη τόμο
“Seamus Heaney – Opened Ground – Poems 1966-1996”
από  τις εκδόσεις Faber & Faber (1998) με ποιήματα του
μεγάλου αυτού Ιρλανδού ποιητή από τις συλλογές-εκδόσεις
Death of a Naturalist, Door into the Dark, Wintering Out,
Stations, North, Field Work, Station Island, The Haw Lantern,
Seeing Things και The Spirit Level, καθώς και μερικά ακόμη
ποιήματα επιλεγμένα από τον ίδιο τα οποία δεν είχαν
περιληφθεί μέχρι τότε στα εκδοθέντα βιβλία του.


την περασμένη Παρασκευή, 30 Αυγούστου,
ξεκίνησε για το μεγάλο ταξίδι
ο φίλος μας
ο  Seamus Heaney

opened ground?

death of a naturalist?

μα είναι πάντοτε εδώ
δίπλα μας

seeing things

Β.Π.  4/9/2013

υ.γ.
ποιος άλλος παρά ένα παιδί
θα προσπαθούσε
ένα perpetuum mobile (στιγμιαίο!)
διαβάζοντας το ποίημα του Heaney?(video)

______________________________________________________

                                                 ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Το ηλιακό ποδήλατο, μέσο μεταφοράς, ψυχαγωγίας και εκφοράς 
των Διζιλανδίων, σχεδιάστηκε και  κατασκευάστηκε από τον
Αιμίλιο (Μάρτης του 2001 – Φλεβάρης του 2002). Αναφορά
στον εφευρέτη και την επινόησή του (η οποία, σημειωτέον,

στερείται σκελετού) γίνεται στο βιβλίο DIZZILAND («έξοδος»):

                       ...ζεύει κάθε πρωί δυο ρόδες ήλιο

                          στο κρεβάτι του

                          πιάνει τα γκέμια, σπιρουνίζει

                          τ’ άξιο άτι του

                          πετάει πάνω απ’τη μουδιασμένη πόλη

                         ορθοπεταλιά...

Για τον φιλομαθή αναγνώστη θα πρέπει να επισημάνω εδώ
τη σχεδόν ενορατική προαναγγελία του ηλιακού ποδηλάτου
από τον ποιητή Seamus Heaney (“Wheels within Wheels”):

               I loved the disappearance of the spokes,

               The way the space between the hub and rim

               Hummed with transparency. If you threw

               A potato into it, the hooped air

               Spun mush and drizzle back into your face.

Και βέβαια δεν θα αποσιωπήσω τις ερωτικές επικλήσεις
της Gillian Allnutt (“Ode”):

               I swear by every rule in the bicycle

               owner’s manual

               that I love you…

               O my trusty steed

               my rusty three-speed,

               I would feed you the best oats

               if  oats

               were applicable.

                                                            Β.Π. Μάρτιος  2002

                                 

                                                                 


                                                         63

_________________________________________________________________                                                          

                    Wheels within Wheels

                                         I

The first real grip I ever got on things
Was when I learned the art of pedalling
(By hand) a bike turned upside down, and drove
Its back wheel preternaturally fast.
I loved the disappearance of the spokes,
The way the space between the hub and rim
Hummed with transparency. If you threw
A potato into it, the hooped air
Spun mush and drizzle back into your face;
If you touched it with a straw, the straw frittered.
Something about the way those pedal treads
Worked very palpably at first against you
And then began to sweep your hand ahead
Into a new momentum -- that all entered me
Like an access of free power, as if belief
Caught up and spun the objects of belief
In an orbit coterminous with longing.

                                       II

But enough was not enough. Who ever saw
The limit in the given anyhow?
In fields beyond our house there was a well
("The well" we called it. It was more a hole
With water in it, with small hawthorn trees
On one side, and a muddy, dungy ooze
On the other, all tramped through by cattle).
I loved that too. I loved the turbid smell,
The sump-life of the place like old chain oil.
And there, next thing, I brought my bicycle.
I stood its saddle and its handlebars
Into the soft bottom, I touched the tyres
To the water's surface, then turned the pedals
Until like a mill-wheel pouring at the treadles
(But here reversed and lashing a mare's tail)
The world-refreshing and immersed back wheel
Spun lace and dirt-suds there before my eyes
And showered me in my own regenerate clays.
For weeks I made a nimbus of old glit.
Then the hub jammed, rims rusted, the chain snapped.

                                       III

Nothing rose to the occasion after that
Until, in a circus ring, drumrolled and spotlit,
Cowgirls wheeled in, each one immaculate
At the still centre of a lariat.
Perpetuum mobile. Sheer pirouette.
Tumblers. Jongleurs. Ring-a-rosies. Stet!


Seamus Heaney
Wheels within Wheels
a poem from the collection Seeing Things
Faber & Faber (1991)


_____________________________________________________

εικόνα τίτλου:
το ηλιακό ποδήλατο
όπως το φαντάστηκε
και το ζωγράφισε
ο Θανάσης Κοσμίδης
για το εξώφυλλο του βιβλίου

Ηλιακό Ποδήλατο: glissando

glissando

Ένα ρολόι quartz
καταμεσής του ορίζοντα
μπράτσο-πήχυς μονίμως σ’ ορθή γωνία
id est
από φυλακής πρωίας
απαγορεύεται η διέλευση των κύκνων.

Πώς θα διαλάθουμε την προσοχή των αγαλμάτων
that is the question:
το πέρασμα απ’ τη σιωπή της πέτρας
στο φλοίσβο των υδάτων.
Πίσω απ’ τα ιδρωμένα πεύκα
καίνε βεγγαλικά οι πυγολαμπίδες
καθώς η νύχτα ξεκουμπώνει το πουκάμισό της.


Βασίλης Πολύζος,
glissando
Ηλιακό Ποδήλατο
Μεταίχμιο 2003

video
Vanessa Mae
Can Can

εικόνα
birds at dawn
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2008

αγρυπνία / η Φρίντα και οι ψίθυροι του δάσους

…………………………………………..
μετά τη δεύτερη ειδοποίηση του ρολογιού
ανεβαίνουν τη σκάλα οι ψίθυροι του δάσους
κι η βροχή άλλων ημερών
τριποδίζει στην υδρορρόη
κρατώντας την ανάσα σου μετέωρη
μπροστά στους προβολείς
μέχρι ν’ ακούσεις τα βήματά σου
ν’ απομακρύνονται στο βάθος του τούνελ

την τελευταία στιγμή δεν πρόλαβες.
ο δρόμος πέρασε βιαστικά
απ’ την παιδική σου γειτονιά
τραβώντας προς άγνωστη κατεύθυνση
μ’ έναν μοναδικό επιβάτη
κοιμισμένο στο πίσω κάθισμα

είναι τόσο επικίνδυνο
να μελετάς μιαν άδεια πόλη
ώρα 2 π.μ.


αγρυπνία
(απόσπασμα)
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή Ηλιακό ποδήλατο
εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

Η Φρίντα και οι ψίθυροι του δάσους
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2005

θυμούνται μόνο αυτά που άγγιξαν

bass beat

ας μη μιλάμε για χρυσάνθεμα
σ΄ αυτή την πόλη που τη ρήμαξε η βροχή
οι σκελετοί αραδιασμένοι στο πεζοδρόμιο
μου γνέφουν οτοστόπ
κόβουν στα δυο το φωτοστέφανο
των μπροστινών μου φαναριών

τι κι αν τους καταγγείλω
για ελλιπή οδοντοστοιχία
για ιστορίες που δεν είχαν μέλλον
το χαμόγελό τους πλατύ και αφιλοκερδές
τα χέρια τους θερισμένα απ΄ τον καρπό
θυμούνται μόνο αυτά που άγγιξαν


Βασίλης Πολύζος, bass beat
Ηλιακό ποδήλατο
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

νηπενθή
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2009

ρέκβιεμ

ρέκβιεμ

το πρωινό φως μύριζε κλεισούρα
κι ο ουρανός ξινισμένο γάλα

εν τοις όρθροις μελετώ στον καθρέφτη
τις χαράδρες των ματιών μου
στοιχειωμένες με τη βουή πολλών ανέμων
ποιος είμαι σήμερα ή χτες ή αύριο
τόσα μίλια αστροφεγγιά περπάτησα
απ’ το Ιρκούτσκ ως την Αλμυρά Λίμνη
γυρεύοντας τη Νάντια και τη Λουκία τη λάμπουσα
και τι σημασία μπορεί να ’χει
που ποτέ δεν άνοιξε ο χάρτης
πέρα απ’ την Αργαλαστή
εδώ ήταν κάποτε δάσκαλος ο Βάρναλης
και το εμπορορραφείον δίπλα στο πεταλωτήριο
κι ο μαραγκός έφτιαχνε φέρετρα
χτυπώντας τελεσίδικα καρφιά
την ώρα που οι ναυλομεσίτες στο Canary Wharf
κλείδωναν τον Καβάφη στα κατάστιχά τους

ρέκβιεμ, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το Ηλιακό Ποδήλατο, εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

requiem, εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2006

μπανέλες

πεθαμένη τραγουδίστρια

οι απουσίες
κλειδωμένες στη ντουλάπα
περιμένουν την ώρα του λυκαυγούς

πέφτοντας στο κενό
μας συγκράτησε για μια στιγμή
ένα σύννεφο
λεπιδόπτερα ιριδίζοντα
από Μαρία Νεφέλη
προς Αντιφωνητή
και αντιστρόφως

μα πως είναι δυνατόν
ν’ ανακατεύεις παιγνιωδώς με τα δάχτυλά σου
τα χρυσά μαλλάκια του φεγγαριού
ενώ το σώμα σου βαθμηδόν εκλείπει
φεύγοντας απ’ το πάρτι οι καλεσμένοι πήραν
άλλος το φως των τζαμιών κι άλλος
την καθιστή μπανιέρα των οργίων
κι άλλος ξήλωσε τα εντοιχισμένα όνειρα
και πλέον τι νόημα έχουν
αναρωτιέσαι
τα μαραμένα βυζιά της Σιμόν ντε...
ένθα απέδρα πάσα ηδονή και στεναγμός


πεθαμένη τραγουδίστρια
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή Ηλιακό ποδήλατο
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

εικόνα:
CORSET BALEININE
μια προσφορά
του φίλου Λευτέρη Τσαχάλη
από τις μέρες του Παρισιού

Love-ύρινθος

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ
ψαλμός σε ήχο σαμπάh

μέρες αυθεντικές
4WD
έφυγε ο δρόμος για το Κάντερμπ’ρι
ίσως και για τη Δαμασκό
τα μοναστήρια κατέναντί μου χειρόγραφα
στην περγαμηνή του προσώπου σου
κι οι αποθήκες του μπαμπακιού
ζυγισμένες σε σκοινί ακροβάτη
πάνω απ’ τα κεφάλια μας

ξένος και πάροικος
μες στην απόλυτη σιγή που ακολουθεί
την πτώση του χιονιού
βαδίζω
στην έρημη αποβάθρα των καναρινιών
εν ταπεινότητι
χωρίς δικαίωμα εισόδου
στα σφαιριστήρια του Littlejohns
ειμή μόνον μέσω Χαίντελ ή Μπαχ
ανάβοντας ένα καντήλι
στο ακρογωνιαίο παράθυρο του ουρανού
όπου
μπορεί κάποιος να ξενυχτά
πίσω απ’ το αναλόγιο
διαβάζοντας τον κατάλογο των νεκρών
άλλωστε όσο πιο χλωμό το φως
τόσο πιο δυνατό το φαρμάκι του

εν οδώ ταύτη
ή επορευόμην
έκρυψαν παγίδα μοι
αναπέμποντας
μικρούς παρακλητικούς κανόνες
εγώ δε εις μάτην ονειρεύτηκα
ένα κάτασπρο άλογο
με δύο ζεύγη πτερύγων
παρά τα θρυλούμενα για τον Πήγασο
δίπλα μου
στη θέση του θανάτου
νεάνις λευκή ως σουδάριον
δείχνει στο χάρτη
το τελευταίο ορόσημο
Love-ύρινθος


 
Ψαλμός σε ήχο σαμπάh
ένα ποίημα από το Ηλιακό Ποδήλατο
εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

Αριάδνη
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2013