ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΧΑΛΙΩΝ

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΧΑΛΙΩΝ

κι εμείς διαβάσαμε στην πιο κατάλληλη ηλικία

γιατί και πώς οι είκοσι χαλάδες του κούγιαν-μπουλάκ τιμήσανε το λένιν

ο μπρεχτ ήτανε τότε το ψωμί και το κρασί μας

μαζί με μαγιακόφσκι τενεσί γουίλιαμς και  στάινμπεκ

άσχετα πράματα τουτέστιν ανακατεμένα και με τους δικούς μας

βάρναλη εμπειρίκο ελύτη και άλλους τινάς γνωστούς και μη εξαιρετέους

χωρίς να εξαιρούμε και την ιωάννα μπουκουβάλα αναγνώστου

μα πέρασαν οι χρόνοι κι οι καιροί κι έμειναν μόνο τα κουνούπια

στο έλος πίσω απ’ το νεκροταφείο με τις καμήλες

και πού ‘ναι ο κομισάριος να φέρει δυο μπιτόνια με πετρέλαιο

να ρίξουμε και να τα κάψουμε κουνούπι να μη μείνει 

και έτσι να τιμήσουμε ξανά το σύντροφο το λένιν

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΧΑΛΙΩΝ
©Βασίλης Πολύζος 6/12/2015

Κοντός Πρωινός Ψαλμός

ΚΟΝΤΟΣ ΠΡΩΙΝΟΣ ΨΑΛΜΟΣ

παρακαλώ όχι πρωί πρωί τα γλυκούλικα

αφήστε ήσυχη τη γατούλα της διπλανής πόρτας

το χαμόγελο της ροδοδάχτυλης δεν είναι

παρά μια γκριμάτσα φτιασιδωμένη βιαστικά

η γλάστρα κι αν υπήρχε στο περβάζι

θα απέστρεφε τα άνθη της από το πότισμα

ο τρόμος μυρίζει ηλεκτρονικό κοριό

i am watching you και σήμερα και αύριο

και εις τους αιώνες των αιώνων είπε ο πληρεξούσιος

©Βασίλης Πολύζος 10/10/2015 

Gustav & Friedericke

Η Friedericke Maria Beer ποζάρει για τον Gustav Klimt

- Πώς να σας πάρω, Φρειδερίκη;

- Προτιμώ στο ανάκλιντρο, Γουσταύε!

Gustav & Friedericke
EMIL’s EXTRAVAGANZAS

©Βασίλης Πολύζος 2015

εικόνα 2

emil’s distortions

Β.Π. 2015

Σχόλιο του Αιμίλιου: ο κ. Μπαμπινιώτης, η Αμφίπολη και ο «ένοικος του τάφου»!

Με αφορμή την πρόσφατη ανασκαφή στην Αμφίπολη
και το κατά κόρον επαναλαμβανόμενο δημοσιογραφικό
ερώτημα «ποιος είναι ο ένοικος του τάφου;», διάβασα
στη στήλη «Μικροπολιτικός» στα χθεσινά «ΝΕΑ» (ίσως
δημοσιεύτηκε και αλλού) ένα σημείωμα-παρέμβαση
του καθηγητή Γιώργου Μπαμπινιώτη, ο οποίος υποστηρίζει
ότι  «προκειμένου για τάφους δεν μιλούμε για ένοικο
του τάφου!»

Αναδημοσιεύω εδώ αυτούσιο (σκαναρισμένο) το σχετικό
«μικροπολιτικό» με το σημείωμα του κ. Μπαμπινιώτη:

(Σημ.: οι υπογραμμίσεις και τα 3 θαυμαστικά δικά μου)

Ας μου επιτραπεί, με όλο το σεβασμό και στη γνώση
και στη σοφία του κ. Μπαμπινιώτη, να αμφισβητήσω
την ορθότητα των επιχειρημάτων που αναπτύσσονται
στο παραπάνω σημείωμά του. Θα έλεγα, ότι παρατίθενται
σ’ αυτό «απλές σκέψεις του λέγοντος», χωρίς καμιά
απολύτως γλωσσολογική τεκμηρίωση. Γνωρίζει καλύτερα
παντός άλλου ο κ. Μπαμπινίώτης ότι τα γλωσσικά
φαινόμενα είναι απόρροια μακροχρόνιας χρήσης
και δεν ερμηνεύονται με τους κανόνες της τρέχουσας
«κοινής» λογικής.
Μπορεί λοιπόν γλωσσολογικά να τεκμηριωθεί και
γλωσσικά ορθά να «ειπωθεί» ως «ένοικος του τάφου»
ο νεκρός;
Θα πω, «βεβαίως, ΝΑΙ», χωρίς καμιά φιλοδοξία να
πάω στον παράδεισο και χωρίς καμιά μεταφυσική
ή θρησκευτική ανησυχία του τύπου «Θεός φυλάξοι!»,
στις οποίες όπως είναι γνωστό, δεν πιστεύω.

Και θα θυμίσω,  προς πάντα ενδιαφερόμενον,
το απαράμιλλο μεσοβυζαντινό (ή, υστεροβυζαντινό;)
λαϊκότροπο σύνολο στίχων που ονομάζεται εγκώμια
του επιταφίου ή επιτάφιος θρήνος και
(γλωσσολογικά και μόνο!!!)  -θα θυμίσω μια
φράση που ταξίψεψε πολλούς αιώνες, αναλλοίωτη
μέχρι τις μέρες μας (με πάνδημη σχεδόν, θα έλεγα,
προφορική επανάληψη-γλωσσική επικύρωση), και
απαντά σήμερα με απόλυτη σαφήνεια στο τρέχον ερώτημα,
αν στη γλώσσα μας ο νεκρός «οικεί εν τάφω», αν μπορεί
να λογίζεται και να αποκαλείται «ένοικος του τάφου».

Ιδού:
«Η ζωή πώς θνήσκεις, πώς εν τάφω οικείς...»

Αυτά, σε αντιπαράθεση με τα περί ξενοδοχείων,
πολυκατοικιών, διαμερισμάτων κλπ, κλπ
και χωρίς να χρειάζεται να αναφερθεί κάποιος
και σε λαογραφικά στοιχεία.
Βασίλης Πολύζος, 22 του Οκτώβρη 2014

vie solitaire

vie solitaire

από τη μια
σελίδα
στην άλλη
αναδύθηκε
στην άκρη της θάλασσας
η Κρισταμπέλ
αφήνοντας
ένα ένα
τα εφτά πέπλα της
στα κύματα
φορώντας
πρόκληση
μόνο
μια χρυσή αλυσίδα
στον αστράγαλο

βεβαίως
το laptop
μπορεί
ν’ αλλάξει
τη γραμματοσειρά
από times
σε century
ακόμη και
να μεταφράσει
τη μοναξιά
σε loneliness


vie solitaire
© Βασίλης Πολύζος 2005

vie solitaire
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2014

Προσευχή με Δεκανίκια !

Προσευχή με Δεκανίκια
σκίτσο του Βασίλη Πολύζου
13.6.2013

Γιώργος Χρονάς, τέσσερα ποιήματα

IL VERO

Με σάλπιγγες και ιαχές
η μέρα σηκώνεται πάνω από τις πόλεις
Κοίτα τις πόλεις από ψηλά
τα έρημα λιμάνια
Κοίτα τους δαιμόνους πώς ετοιμάζονται
Ένα χτύπημα στο σύρμα του τηλεφώνου
και πάλι αναχωρούν απόψε.


PENSARE

Καθώς περπατώ μαζί σου
δίπλα σε αποξηραμένα έλη
κάτω από μισογκρεμισμένους ναούς
ανακαλύπτω τις τροφές που πήρες
ψωμί ελιές
ίσως τυρί
Και πάνω το άσπρο εγίνηκεν ασβέστης
και το γαλάζιο μια υπόθεση πλαστικού
χυμένου στα πλακάκια.


IMMAGINARE

Τη μουσική αυτή ακούνε οι εραστές
καθώς η μέρα έχει πεθάνει από ώρα
σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, σε γειτονιές απόμακρες
μέχρι κάτω στο λιμάνι
όταν την τυλίγουνε σε κασέλες ψαριών τη θάλασσα
Και δεν έχουνε ακόμη αποφασίσει σε ποιον να κινηθούν
καθώς φτάνουνε τα πρώτα αμάξια της νύχτας
̶  ψεύτικα βλέφαρα, βαμμένα χείλη
και οι λέξεις πίσω από τα κατεβασμένα τζάμια
ακούγονται σαν άνεμος στα δέντρα

̶  Είναι τέλος του μηνός˙ δεν έχει φεγγάρι απόψε.


SENTIRE

Όπως αρχίζει ένα τραγούδι
κι όλα είναι αβέβαια
ρυθμοί και λόγια όπου αρχινούνε
σκέψεις κι αισθήματα που δεν ξετυλίχτηκαν
Κι έπειτα όλα τα βλέμματα κλεισμένα
Τα μότορσιπ, οι βάρκες όταν εκίνησαν να βγούνε
        έξω από τους κύκλους των ανέμων
δεν ήξεραν τους τόπους, τα σχήματα των δέντρων
μήτε τ’ αγόρια από τις άλλες θλίψεις πλανεμένα
Τα πεσμένα χρώματα στην όψη των νεκρών
Κι έπειτα μεγάλη ώρα για ν’ αρχινήσουν τα μικρά
Περασμένα μεσάνυχτα το τσίρκο Μεντράνο στο Τουρίνο
         αρχίζει παραστάσεις στη σειρά
Τα ποδήλατα, οι θηριοδαμαστές, τα στεφάνια
         όλα στην τάξη
Το τσίρκο Πράγας, το τσίρκο Κουάλα Λουμπούρ
         αρχίζει παραστάσεις.      


Γιώργος Χρονάς
Ο ΑΝΑΙΔΗΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ
(1979-1984)
IL VERO
PENSARE
IMMAGINARE
SENTIRE
από το βιβλίο
Τα ποιήματα 1973-2008
εκδ. ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ 2008

εικόνα:
pensare
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2013

Σημ.: πολυτονικό στην έκδοση

μπανέλες

πεθαμένη τραγουδίστρια

οι απουσίες
κλειδωμένες στη ντουλάπα
περιμένουν την ώρα του λυκαυγούς

πέφτοντας στο κενό
μας συγκράτησε για μια στιγμή
ένα σύννεφο
λεπιδόπτερα ιριδίζοντα
από Μαρία Νεφέλη
προς Αντιφωνητή
και αντιστρόφως

μα πως είναι δυνατόν
ν’ ανακατεύεις παιγνιωδώς με τα δάχτυλά σου
τα χρυσά μαλλάκια του φεγγαριού
ενώ το σώμα σου βαθμηδόν εκλείπει
φεύγοντας απ’ το πάρτι οι καλεσμένοι πήραν
άλλος το φως των τζαμιών κι άλλος
την καθιστή μπανιέρα των οργίων
κι άλλος ξήλωσε τα εντοιχισμένα όνειρα
και πλέον τι νόημα έχουν
αναρωτιέσαι
τα μαραμένα βυζιά της Σιμόν ντε...
ένθα απέδρα πάσα ηδονή και στεναγμός


πεθαμένη τραγουδίστρια
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή Ηλιακό ποδήλατο
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

εικόνα:
CORSET BALEININE
μια προσφορά
του φίλου Λευτέρη Τσαχάλη
από τις μέρες του Παρισιού

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ στον κ. Πρετεντέρη: είδαμε και πάθαμε (για τους σολοικισμούς δεν μάθαμε;)

Δεν θα ήθελα να ασχοληθώ ξανά, αλλά πολλά
πράγματα "πάνε πακέτο",  όπως εύστοχα
επισημαίνεται στον τίτλο των σημερινών
"Εμπιστευτικών" του  κ. Ι.Κ. Πρετεντέρη στην
εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.
Λ.χ. οι σολοικισμοί του ίδιου, που κάθε τόσο
βγαίνουν στον αφρό και μας αιφνιδιάζουν
(ευχάριστα, πρέπει να ομολογήσω), καθώς
δίνουν μια νέα δυναμική στην γλώσσα μας.
Όπως η φράση την οποία μεταφέρω εδώ
αυτούσια από το παραπάνω άρθρο. Ιδού:

"ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ την οποία είδαμε και
πάθαμε να κλεισει" !

Κάτι βέβαια μου διαφεύγει σε σχέση με τη
...σύνταξη, αλλά κανείς ποτέ δεν ξέρει.

Παρακαλώ, βοηθήστε με, Κύριε Πρετεντέρη!

Αιμίλιος

Η Ιστορία και η Φάρσα σε επανάληψη: "Κόκκινες γραμμές"

Πώς Χάθηκαν οι "Κόκκινες Γραμμές"
(επανάληψη προαναγγελθείσας φάρσας)

του Βασίλη Πολύζου
(αναδημοσίευση από την ανάρτηση 28.9.2012)

κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμέ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γρα
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γρ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινε
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκιν
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκι
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κό
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμέ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γρα
κόκκινες γραμμές κόκκινες γρ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γ
κόκκινες γραμμές κόκκινες
κόκκινες γραμμές κόκκινε
κόκκινες γραμμές κόκκιν
κόκκινες γραμμές κόκκι
κόκκινες γραμμές κόκκ
κόκκινες γραμμές κόκ
κόκκινες γραμμές κό
κόκκινες γραμμές κ
κόκκινες γραμμές
κόκκινες γραμμέ
κόκκινες γραμμ
κόκκινες γραμ
κόκκινες γρα
κόκκινες γρ
κόκκινες γ
κόκκινες
κόκκινε
κόκκιν
κόκκι
κόκκ
κόκ
κό
κ.

Σημείωση:
Προσοχή στο τελευταίο γράμμα!

"ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ" στον κ. Πρετεντέρη: σολοικισμοί ή "μύγες στο γάλα"!

Είναι γεγονός ότι έχει πέσει από μακρού χρόνου "επιδημία
γενικής πτώσης" (σε βάρος της καημένης της αιτιατικής)
στους παρ' ημίν δημοσιογράφους και λοιπούς δημόσιους
"χειριστές" της γλώσσας, σε σχέση τόσο με τον προφορικό
λόγο (όπου "εν τη ρύμη" που λέμε, άντε ας το πάρει το ποτάμι!)
όσο και με τον γραπτό (όπου βέβαια το "αμάρτημα" είναι
προδήλως βαρύτερο).
Έτσι, ακούμε π.χ. όλο και συχνότερα:
"επιδέχεται βελτιώσεων" (αντί "επιδέχεται βελτιώσεις")
"αποποιούμαι της ευθύνης" (αντί "αποποιούμαι την ευθύνη")
"αξίζει επαίνου" (αντί "αξίζει τον έπαινο")
"καταχρώμαι της εμπιστοσύνης" (αντί "καταχρώμαι την εμπιστοσύνη")
κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.,
 Στη γραμμή αυτή και ο κ. Ι.Κ. Πρετεντέρης, στη σημερινή
επιφυλλίδα του στην τελευταία σελίδα της εφημερίδας
ΤΑ ΝΕΑ (και στη σπουδή του να "νουθετήσει" την κα Ζωή
Κωνσταντοπούλου για το πώς πρέπει να επιλέγει ως δικηγόρος
τους πελάτες της) μας φιλοδωρεί με ένα αμίμητο...
"μετέρχεται διαφόρων μεθόδων"!!!, καταχρώμενος την αθωότητα
της...πολύπαθης γενικής χωρίς να της ζητήσει μια συγγνώμη!

- Ψύλλοι στ' άχυρα!, είπα στον Αιμίλιο.
- Μάλλον, μύγες στο γάλα, αντέτεινε.

Β.Π.  8.2.2013

'Οπερες: Οι Παλιάτσοι του Leoncavallo κι οι Παλιάτσοι "κάτσε...να στις βάλω"!

VESTI LA GIUBBA
ή
Ridi, Pagliaccio

CANIO
Recitar! Mentre presso dal delirio
non so più quel che dico e quel che faccio!
Eppur è d'uopo... sforzati!
Bah! sei tu forse un uom?
Tu se' Pagliaccio!

Vesti la giubba e la faccia in farina.
La gente paga e rider vuole qua.
E se Arlecchin t'invola Colombina,
ridi, Pagliaccio... e ognun applaudirà!
Tramuta in lazzi lo spasmo ed il pianto;
in una smorfia il singhiozzo e'l dolor...
Ridi, Pagliaccio, sul tuo amore in franto!
Ridi del duol t'avvelena il cor!

“vesti la giubba”
η γνωστή άρια του Canio- Pagliaccio
από την όπερα ‘Pagliacci”
του Ruggero Leoncavallo

εικόνα
Οι Παλιάτσοι “κάτσε...να στις βάλω”
εμπνευσμένο όσο και επίκαιρο
κολλάζ του Βασίλη Πολύζου 2013

Επιμύθιο και προβολή στο προσεχές μέλλον:
Ο τελευταίος στίχος της όπερας
La commedia è finita!

Ποιητικές Συναντήσεις

Το περιοδικό Μανδραγόρας συνεχίζει τον κύκλο 7 Μηνιαίων Ποιητικών Συναντήσεων, τη δεύτερη Τρίτη κάθε μήνα,
(8 Γενάρη 2013, 12 Φλεβάρη 2013, 12 Μάρτη 2013, 9 Απρίλη 2013 και 14 Μάη 2013)
με θέμα Γιατί η ποίηση;
στον Ελεύθερο Κοινωνικό χώρο Νοsotros
Θεμιστοκλέους 66 Εξάρχεια
Συνεχίζουμε με τη δεύτερη συνάντηση
την Τρίτη 11 Δεκέμβρη 2012 και ώρα 8.30μμ
διαβάζουν ποιήματά τους και συζητούν για την ποίηση οι ποιητές:
Γιώργος Μαρκόπουλος, Δημήτρης Αθηνάκης, Βικτωρία Καβουριάρη Βάκης Λοϊζίδης και Νίκος Σαββάκης.
Συντονίζει η Έλενα Ψαρρέα.
Ακολουθεί συζήτηση με το κοινό.
Με την ολοκλήρωση των επτά συναντήσεων τα πρακτικά θα δημοσιευθούν στο περιοδικό Μανδραγόρας

bits 'n' bytes / Emil in the Mixer

  bits’n’ bytes

με ένα κλικ αριστερό
έσωσα τρία δέντρα
λεύκα-σφεντάμι-ευκάλυπτο
σε δίσκο σκληρό
χωρίς να του σπάσω μήτε ένα

κόκαλο
κατά το ρηθέν
υπό των ψευδοπροφητών

οστούν ου συντριβήσεται

στην αποθήκη ο αγέρας
είναι λίγος
και αρκούντως
αραχνοΰφαντος

ούτως ή άλλως

η φύση
μας μισεί

στα φύλλα δε χρωστάμε τίποτε
ούτε στις ρίζες
που αρπάζονται πεισματικά απ’ το χώμα

κάποτε κοίταζα με άλλα μάτια
κι η αγαπημένη μου
ήταν μια πλέχτρια καλαθιών
με παρδαλό φουστάνι*

  bits’n’ bytes

© Βασίλης Πολύζος 8.9.2003
από τα ποιήματα της συλλογής
Επιστροφή στη Διζιλάνδη 2003-2004

  Emil in the Mixer
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2012

*Οι 4 τελευταίοι στίχοι έχουν περιληφθεί
στο βιβλίο Κρεολή Σελήνη, Απόπειρα 2010

εις την ξένην / the dressmakers

ΕΙΣ ΤΗΝ ΞΕΝΗΝ

η μέρα ζυγίστηκε και βρέθηκε ελλιπής

στο μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου
μελετήσαμε τη διαδρομή της ενδυμασίας
ανά τους αιώνες
από χλαμύδος έως string
πάνω στα ίδια ανδρείκελα
τα γυμνά χωρίς ένδειξη φύλου

μόνη πηγή επιθυμιών
στην τελευταία βιτρίνα
η γυμνή μοδίστρα καθισμένη κατάχαμα
με τα σκέλη ανοιχτά μέχρι το εφήβαιο
με πέντε καρφίτσες στο στόμα
ιδρώνοντας μεταξύ πτυχώσεων
μας κράτησε επ’ ολίγον ζωντανούς

στο δρόμο της επιστροφής
έσβηναν ένα ένα τα ακορντεόν
ενώ η μεγάλη ρόδα μας καλούσε
ν’ αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων

Βασίλης Πολύζος
εις την ξένην
από τα ποιήματα προς ρωμαίους
© 2002-2003

Τhe Dressmakers
μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου
2012

Still Life

STILL LIFE

μέρες τώρα περιμένω

να με καταμετρήσουν
να με ζυγίσουν
να με διαιρέσουν

να μου γνέψουν με το δάχτυλο

τη λύτρωση ενός ίσως

τσιμπολογώντας

                  σαν τα περιστέρια στο τέμπλο         

                        το λάδι των καντηλιών

επουράνιε πατέρα

τι έχουμε να μοιράσουμε

είναι τόσο γραφικός

ο νυχτερινός ουρανός της πόλης

ένα μακρινό τραγούδι

γραμμένο με σπρέι

λαδομπογιά και χρώματα ανιλίνης

τα κάτω άκρα του πιασμένα

με πλαστικές αγκύλες

στην κορυφογραμμή του ορίζοντα*

                  κάποιος βαδίζει προς τη γέφυρα

με τα χέρια  τεντωμένα μπροστά

ψηλαφώντας αιχμηρούς ψαλμούς

άγνωστος Χ μεταξύ αγνώστων

στην ανάλυση μιας στατιστικής

κανείς δε θα μας πει πώς έγινε

και βγήκαμε απ’ την ιστορία

κανείς δε θα μας πει πώς θα σταθούμε απτόητοι

στο χείλος των οραμάτων

εν μέση Πάτμω

είναι βαρύς ο ήχος των κυπαρισσιών

όταν βραδιάζει

Βασίλης Πολύζος
STILL LIFE
από τα ποιήματα προς ρωμαίους
©2002-2003

*οι στίχοι με πλάγια γράμματα
έχουν περιληφθεί χωρίς τίτλο
και στην Κρεολή Σελήνη

Εικόνα:
Still Life
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2012

Αιμιλίου πρόρρηση: η θλιβερή πορεία

-Θα ακολουθήσει τη θλιβερή και γελοία πορεία του
με συνέπεια μέχρις εσχάτων, είπε ο Αιμίλιος.
Ο αυτοεξευτελισμός του θα είναι τέλειος.

-Ποιον εννοείτε; τον ρώτησαν.

-Αυτόν που εννοούν όλοι, απάντησε.

Πώς Χάθηκαν οι Κόκκινες Γραμμές - Χρονικό μιας προαναγγελθείσας φάρσας

Πώς Χάθηκαν οι Κόκκινες Γραμμές
χρονικό μιας προαναγγελθείσας φάρσας
του Βασίλη Πολύζου

κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμέ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γρα
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γρ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες γ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινες
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκινε
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκιν
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκι
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκκ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κόκ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κό
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές κ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμές
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμέ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμμ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γραμ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γρα
κόκκινες γραμμές κόκκινες γρ
κόκκινες γραμμές κόκκινες γ
κόκκινες γραμμές κόκκινες
κόκκινες γραμμές κόκκινε
κόκκινες γραμμές κόκκιν
κόκκινες γραμμές κόκκι
κόκκινες γραμμές κόκκ
κόκκινες γραμμές κόκ
κόκκινες γραμμές κό
κόκκινες γραμμές κ
κόκκινες γραμμές
κόκκινες γραμμέ
κόκκινες γραμμ
κόκκινες γραμ
κόκκινες γρα
κόκκινες γρ
κόκκινες γ
κόκκινες
κόκκινε
κόκκιν
κόκκι
κόκκ
κόκ
κό
κ

ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ
κοκοκό η κοκό
κικικί η κικί
κακακά η κακά
φτου κακά!