12 και 1 λαϊκά περί ανέμων / τροχαϊκά δίστιχα

12 και 1 λαϊκά περί ανέμων
τροχαϊκά δίστιχα
                       
                                     τοις ανέμοις τοις εμοίς
                                    και της ανέμης

1
φύσηξε σιρόκος
σκίστηκε ο φλόκος

2
φύσηξε πουνέντες
έφυγαν κι οι τέντες

3
φύσηξε γαρμπής
κοίτα τι θα πεις

4
φύσηξε μαΐστρος
βούλιαξε ο οίστρος!

5
φύσηξε θρακιάς
γέλιο της ιτιάς

6
φύσηξε λεβάντες
παίξαμε όλοι γιάντες

7
φύσηξε νοτιάς και όστρια
και μας έγδαραν στα σώστρα

8
φύση- φύσηξε κι ο γραίγος
μα ο φτωχός κανένα κέρδος

9
φύσηξε και τραμουντάνα
πένθιμα χτυπά η καμπάνα

10
φύσηξε κι ο λίβας μας
κάηκε η καλύβα μας

11
φύσηξε μελτέμι
κι η καρδιά σου τρέμει

12
φύσηξε κι η αύρα
ήρθαν όλα μαύρα

12 και 1
φύσα, φύσα αγέρα
διώξε τη χολέρα


Βασίλης Πολύζος
12 και 1 λαϊκά περί ανέμων
τροχαϊκά δίστιχα
© 2013-2014

φύσα, φύσα αγέρα
photo by Helen 

12 λαϊκά περί ανέμων / ανάπτυξις τροχαϊκών διστίχων

12 λαϊκά περί ανέμων
ή
ανάπτυξις τροχαϊκών διστίχων
                       
                                     τοις εμοίς
                                    και της ανέμης

1
φύσηξε σιρόκος
σκίστηκε ο φλόκος

2
φύσηξε πουνέντες
έφυγαν κι οι τέντες

3
φύσηξε γαρμπής
κοίτα τι θα πεις

4
φύσηξε μαΐστρος
βούλιαξε ο οίστρος!

5
φύσηξε θρακιάς
γέλιο της ιτιάς

6
φύσηξε λεβάντες
παίξαμε όλοι γιάντες

7
φύσηξε νοτιάς και όστρια
και μας έγδαραν στα σώστρα

8
φύση- φύσηξε κι ο γραίγος
μα ο φτωχός κανένα κέρδος

9
φύσηξε και τραμουντάνα
πένθιμα χτυπά η καμπάνα

10
φύσηξε κι ο λίβας μας
κάηκε η καλύβα μας

11
φύσηξε μελτέμι
κι η καρδιά σου τρέμει

12
φύσηξε κι η αύρα
ήρθαν όλα μαύρα


Βασίλης Πολύζος
12 λαϊκά περί ανέμων
τροχαϊκά δίστιχα
© 2013-2014

φύσηξε κι η αύρα
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2014

10+1 λαϊκά περί ανέμων / ανάπτυξις τροχαϊκών διστίχων

10+1 λαϊκά περί ανέμων
ή
ανάπτυξις τροχαϊκών διστίχων
                       
                                     τοις εμοίς
                                    και της ανέμης

1
φύσηξε σιρόκος
σκίστηκε ο φλόκος

2
φύσηξε πουνέντες
έφυγαν κι οι τέντες

3
φύσηξε γαρμπής
κοίτα τι θα πεις

4
φύσηξε μαΐστρος
βούλιαξε ο οίστρος!

5
φύσηξε θρακιάς
γέλιο της ιτιάς

6
φύσηξε λεβάντες
παίξαμε όλοι γιάντες

7
φύσηξε νοτιάς και όστρια
και μας έγδαραν στα σώστρα

8
φύση- φύσηξε κι ο γραίγος
μα ο φτωχός κανένα κέρδος

9
φύσηξε και τραμουντάνα
πένθιμα χτυπά η καμπάνα

10
φύσηξε κι ο λίβας μας
κάηκε η καλύβα μας

11
φύσηξε μελτέμι
κι η καρδιά σου τρέμει


Βασίλης Πολύζος
10+1 λαϊκά περί ανέμων
τροχαϊκά δίστιχα
© 2013-2014

φύσηξε μελτέμι
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2014 

10 λαϊκά περί ανέμων / αίολος Αίολος

10 λαϊκά περί ανέμων
                        τοις εμοίς
                                   και της ανέμης

1
φύσηξε σιρόκος
σκίστηκε ο φλόκος

2
φύσηξε πουνέντες
έφυγαν κι οι τέντες

3
φύσηξε γαρμπής
κοίτα τι θα πεις

4
φύσηξε μαΐστρος
βούλιαξε ο οίστρος!

5
φύσηξε θρακιάς
γέλιο της ιτιάς

6
φύσηξε λεβάντες
παίξαμε όλοι γιάντες

7
φύσηξε νοτιάς και όστρια
και μας έγδαραν στα σώστρα

8
φύση- φύσηξε κι ο γραίγος
μα ο φτωχός κανένα κέρδος

9
φύσηξε και τραμουντάνα
πένθιμα χτυπά η καμπάνα

10
φύσηξε κι ο λίβας μας
κάηκε η καλύβα μας


Βασίλης Πολύζος
10 λαϊκά περί ανέμων
τροχαϊκά δίστιχα
 2013

αίολος Αίολος
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2013

emil's irreverent verses / i wish i were e e cummings

i wish i were e e cummings

i wish i were
the small letters great poet
e e cummings
with my goings and comings
i wish i wrote
3000 poems
before you could ask it
and were i in the mood
half of them no good
for the wastebasket


i wish I were e e cummings
from emil’s irreverent verses
© Βασίλης Πολύζος 2013

Emilius Poeticus Impius
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2004

Alfama

Alfama
by Vasilis Polyzos

at the crack of dawn
the bells still held
the angel
hidden under their tongues
the empty flowerpots
sweet basil in their memories
alleys of the codfish
paved with amber and ivory
and these exquisite silks
of the spider
just touching fleetingly
your eyelids
before the beggars of the castle
start on their rounds
their hats brimming
with blessings and curses
and the Tejo spellbound
in the magic of fados
ere the sun wakes him
by emptying a pitcher
of vinho verde
upon his face
at this hour
(you mused)
will be leaving
her ephemeral lover’s bed
Maria Consuelo Assunsion
demi - mermaid
demi –haze
her heavy plaits
(gold red brush-strokes
by Titian)
flowing down to her knees
the marks of south wind
on her nape
in days gone by you wrote
on her open carnation flowers
the song of songs
with your lips

Alfama
by Vasilis Polyzos
From the Collection Ηλιακό Ποδήλατο
(The Solar Bicycle)
published by METAIXMIO, 2003, Athens
translated into English by the Author, 2004

Maria Consuelo Assunsion,
an image by Vasilis Polyzos 2008 

Καλοκαίρι με τον Πτωχοπρόδρομο (2): το αγιοζούμιν (όπως τώρα, κοινωνικά συσσίτια)!

το αγιοζούμιν
πτωχοπροδρομικόν ποίημα

Στάσσει γαρ τρις ο μάγειρος το έλαιον απέσω

και βάλλει και θρυπιόξυλα τινα δια μυρωδίαν

και το ζουμίν εκχέει το επάνω των ψυχίων

και δίδουν μας και τρώγομεν και λέγουν το αγιοζούμιν.

Κάλει λοιπόν, Ηγούμενε, τούτο Θερμαλατέαν  

και μην καλής αγιόζουμον δια την ομωνυμίαν.

Τούτο δαμάζει πάντοτε τους ταπεινούς Αβάδας.

Τι μαγειρεύουν σήμερον; και λέγουν αγιοζούμιν.

Σηκώνω το πινάκιν μου και βλέπω το σκουτέλιν,

και γέμει ως άνω θρύμματα και λέγοντα αγιοζούμιν.

Κουντώ τον συψωμίτην μου, σύρνω τον εκ το ιμάτιν,

και λεγω τι εν’ το τρώγομεν και λέγει αγιοζούμιν.

Και πίστευσον, ού ψεύδομαι, μεγάλως αληθεύω.

Των γαρ κρομμύων πάντοτε συντόμως η δριμύτης,

και ο ιος του λέβητος επάνω πρασινίζει.

Και πίστευσον, εμάνηντο, και ού θέλω να το φάγω.

Πεινών δε πάλιν τρώγω το, και ειπέ με, τι να φάγω.

Πάντως πεινών αγανακτώ, κινούμαι εις το αγιοζούμιν

και λέγω νάβρα θρύμματα καλά και να χορτάσω.

Εκείνοι τρώγουν βαθρακούς* ημείς δε τ’ αγιοζούμιν.

*το ψάρι πεσκανδρίτσα ή βατραχόψαρο


το αγιοζούμιν
ένα ποίημα του Βυζαντινού λόγιου και ποιητή
Θεοδώρου Προδρόμου ή Πτωχοπροδρόμου (περί το 1098-1166)

DEVELOPMENT
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2009 

Καλοκαίρι με τον Πτωχοπρόδρομο (1): ανάθεμαν τα γράμματα!

Πτωχοπροδρομικόν ποίημα
δια τους αγχίνους και φιλομαθείς Έλληνας*
κοσμούμενον και δια επιτηδείου ζωγραφίας
παρά Βασιλείου Πολύζου

Ἀπὸ μικρόθεν μ' ἔλεγεν ὁ γέρων ὁ πατήρ μου
«Παιδίν μου, μάθε γράμματα, καὶ ὡσὰν ἐσέναν ἔχει.
Βλέπεις τὸν δεῖνα, τέκνον μου, πεζὸς περιεπάτει,
καὶ τώρα διπλοεντέληυος καὶ παχυμουλαράτος.
Αὐτός, ὅταν ἐμάνθανε, ὑπόδησιν οὐκ εἶχεν,
καὶ τώρα βλέπεις τον φορεῖ τὰ μακρυμύτικά του.
Αὐτός, ὅταν ἐμάνθανε, ποτέ του οὐκ ἐκτενίσβη,
καὶ τώρα καλοκτένιστος καὶ καμαροτριχάρης.
Αὐτός, ὅταν ἐμάνθανε, λουτρόθυραν οὐκ εἶδε,
καὶ τώρα λουτρακίζεται τρίτον τὴν ἑβδομάδα.
Αὐτός, ὁ κόλπος του ἔγεμε φθεῖρας άμυγδαλάτας,
καὶ τώρα τὰ ὑπέρπυρα γέμει τὰ μανοηλάτα.
Καὶ πείσθητι γεροντικοῖς καὶ πατρικοῖς μου λόγοις,
καὶ μάθε τὰ γραμματικά, καὶ ὡσὰν ἐσέναν ἔχει.»

Καὶ ἔμαθον τὰ γράμματα μετὰ πολλοῦ τοῦ κόπου.
Ἀφ᾽ οὗ δὲ τάχα γέγονα γραμματικὸς τεχνίτης,
ἐπιθυμῶ καὶ τὸ ψωμὶν καὶ τοῦ ψωμιοῦ τὴν μάνναν·
ὑβρίζω τὰ γραμματικά, λέγω μετὰ δακρύων·
«Ἀνάθεμαν τὰ γράμματα, Χριστέ, καὶ ὁποὺ τὰ θέλει,
ἀνάθεμαν καὶ τὸν καιρὸν καὶ ἐκείνην τὴν ἡμέραν,
καθ᾽ ἥν μὲ παρεδώκασιν εἰς τὸ διδασκαλεῖον,
πρὸς τὸ νὰ μάθω γράμματα, τάχα νὰ ζῶ ἀπ᾽ ἐκεῖνα!»
Ἐδάρε τότε ἄν μ᾽ ἔποικαν τεχνίτην χρυσοράπτην,
ἀπ᾽ αὐτοὺς ὁποὺ κάμνουσι τὰ κλαπωτὰ καὶ ζῶσι,
καὶ ἔμαθα τέχνην κλαπωτὴν τὴν περιφρονημένην,
οὐ μὴ ἤνοιγα τὸ ἀρμάριν μου καὶ ηὕρισκα ὅτι γέμει
ψωμίν, κρασίν πληθυντικὸν καὶ θυννομαγειρίαν,
καὶ παλαμιδοκόμματα καὶ τσίρους καὶ σκουμπρία·
παρ᾽ οὗ ὅτι τώρα ἀνοίγω το, βλέπω τοὺς πάτους ὅλους,
καὶ βλέπω χαρτοσάκουλα γεμάτα μὲ χαρτία.
Ἀνοίγω τὴν ἀρκλίτσαν μου, νὰ εὕρω ψωμὶν κομμάτιν,
καὶ εὑρίσκω χαρτοσάκουλον ἄλλο μικροτερίτσιν.
Ἁπλώνω εἰς τὸ περσίκιν μου, γυρεύω τὸ πουγγίν μου,
διὰ στάμενον τὸ ψηλαφῶ, καὶ αὐτὸ γέμει χαρτία.

Ἀφ᾽ οὗ δὲ τὰς γωνίας μου τὰς ὅλας ψηλαφήσω,
ἵσταμαι τότε κατηφὴς καὶ ἀπομεριμνημένος,
λιποθυμῶ καὶ ὀλιγωρῶ ἐκ τῆς πολλῆς μου πείνας·
καὶ ἀπὸ τὴν πείναν τὴν πολλὴν καὶ τὴν στενοχωρίαν
γραμμάτων καὶ γραμματικῶν τὰ κλαπωτὰ προκρίνω.


Από μικρόθεν μ' 'ελεγεν
ένα ποίημα του Βυζαντινού λόγιου και ποιητή
Θεοδώρου Προδρόμου ή Πτωχοπροδρόμου (περί το 1098-1166)

 εικόνα: Παιδίν μου, μάθε γράμματα...
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2004

*η φράση "δια τους αγχίνους και φιλομαθείς Έλληνας”
ανήκει στον Ρήγα (Φυσικής Απάνθισμα, Βιέννη 1790)

Αιμιλίου Dicta: μίλα μου για Πεσσόα!

Αιμιλίου Dicta
μίλα μου για Πεσσόα!



δρυός Πεσσόα 

πας «ποιητής»

 ξυλεύεται

©Βασίλης Πολύζος
2014



εικόνα
self-snapshot
Βασίλης Πολύζος
2014

TAROT 6 / οι αλαβάστρινες παγόδες στον ορίζοντα

Στο κάτω κάτω δεν ήταν παρά ένα όνειρο
όπου όλα είναι αυθεντικά
ακόμα κι η παλιά χαλκογραφία
που αγόρασες στο Πορτομπέλο
κι οι αλαβάστρινες παγόδες στον ορίζοντα
ντυμένες με τα χρώματα της λησμονιάς
―λωτό, βιολέτα, ασφόδελο, κυκλάμινο―
κι οι φρόνιμες παρθένες
που περιμένουν το νυχτερινό ταχυδρομείο της Άνοιξης
στη γέμιση του φεγγαριού
κι οι ολόγυμνες Καρυάτιδες που στρώνουν στο κρεβάτι τους
το βραδινό αεράκι του Ιουλίου
κι ανοίγουν στο σκοτάδι σαν την κόρη του ματιού
ν’ αγγίξουμε το αθέριστο χρυσάφι τους.

Εν πάση περιπτώσει.
Εκείνο το πρωινό μου στη βεράντα του Arundel Hotel
ήταν από καλή χρονιά,
με τις ψηλόλιγνες γαζέλες ν΄ανεβαίνουν
στη σκέψη μου ως θυμίαμα,
μ’ έναν διπλό εσπρέσο στο τραπέζι
και το βιβλίο των κ.κ. Bill Pronzini & Jack Andrian
με τίτλο An Anthology of American Crime Stories
έκδοση Οξφόρδης 1995
(όχι πως θα με πείραζε στο ελάχιστο
και μια χαρτόδετη, έστω, Πάτμος τσέπης
μεταποιημένη απ’ τον ποιητή του Αιγαίου)।

Άλλωστε
τι σημασία έχουν οι μικρές αράχνες
που χάραξες στο κρύσταλλο της νύχτας με το δαχτυλίδι σου,
τι σημασία έχει κι αν γαντζώθηκε ο πυράκανθος
στ’ άσπρο πουκάμισό σου
κι αν στο μεσόφρυδό σου φύτρωσε
ένα άλικο γαρύφαλλο,
η στιγμή της αλήθειας είναι πάντα ξαφνική
(κι ας έλαβες το μήνυμα από καιρό)
ένα σύννεφο μαύρα χελιδόνια
λευτερώνεται απ’ τα δάχτυλα του πιανίστα
κι ο ήλιος σου γίνεται θρύψαλα
σαν ανθογυάλι που ’πεσε στο πάτωμα.

.

THIS IS REALITY, SIR!
Το μαχαίρι δαγκώνει με δυο στόματα.
Έχουν ανοίξει και οι εφτά σφραγίδες του βιβλίου,
την πρώτη μέρα βγήκε η μύγα-superspy
και τη δευτέρα το έξυπνο σκαθάρι,
την τρίτη βγήκε ο ξανθός σκορπιός
και την τετάρτη οι βοηθοί του Batman,
την πέμπτη μέρα σκέπασαν τον ουρανό
απ’ άκρη σ’ άκρη μάτια δίχως βλέφαρα
στάζοντας πίκρα σε στεριά και θάλασσα
κι είπαμε, να λοιπόν, αλήθεια είναι
πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια του θανάτου,
την έκτη μέρα βγήκαν τριπλοβάρδια οι νεκροθάφτες
και την εβδόμη εγένετο απέραντη σιγή.

THIS IS REALITY, MY BROTHERS AND MY SISTERS!
Ουδείς αρνείται την ελευθερία των νεκρών
που κατεβαίνουν σε πυκνούς σχηματισμούς
τον ποταμό Αχέροντα.
Ελάτε να κρεμάσουμε στις κλαίουσες ιτιές
τις σιωπηλές κιθάρες μας
και να ξαπλώσουμε στην ανακυκλωμένη όχθη.

Pulp Fiction
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή DIZZILAND
εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

ραστώνη με λεμόνι!

-Ποιος ευθύνεται για την κρίση;
ρώτησα τον Αιμίλιο.

-Οι Κροίσοι,
είπε.

© Βασίλης Πολύζος 2.8.2013

καλοκαιριάτικες ρίμες για τον Αχιλλέα μου

άλυτο

με το μυαλό μου χύμα
μετρούσα και μετρούσα
και νά βρω δε μπορούσα
πώς κάνει ΈΝΑ βήμα
η σαρανταποδαρούσα

άλυτο
από τα στιχάκια του Βασίλη Πολύζου
2002-2011

ο Αχιλλέας μου
ένα σκίτσο του Βασίλη Πολύζου
2011