Τρία λιμερίκια για το Καθαροδεύτερο / στο Γιώργο Σεφέρη

ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ (NTOKOYMENTO)

Μια συνάντηση στην Πλατεία της Μακρινίτσας (τω καιρώ εκείνω)

φωτο. 1 (από αριστερά): ο Βασίλης Πολύζος, ο Γιάννης Ζουγανέλης (με ατίθασα μαλλιά και γένια!), ο  Γιώργος Μικρούτσικος, η Μαρία Δημητριάδη, η  Όλγα και η Μυρτώ.

φωτο.2 : ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Γιώργος Μικρούτσικος,  η Μαρία Δημητριάδη, 

η Όλγα, η Ασπασία Λούπα (όρθια), η Μυρτώ και η Ελένη.

Σχόλιο του Αιμίλιου: ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΦΙΑ!

Σύμφωνα με τον Νόμο οι φορολογικές οφειλές προς το Δημόσιο
 γίνονται ληξιπρόθεσμες και είναι πληρωτέες μέχρι την τελευταία
ημέρα του επόμενου από τη χρέωση μηνός.
Συνεπώς φοροχρεώσεις που έγιναν μέσα στον τρέχοντα Σεπτέμβριο,
νόμιμα θα έπρεπε να μπορούσαν να πληρωθούν μέχρι
τις 31 του Οκτώβρη 2014.
Και όμως τα σημειώματα για την πληρωμή του ΕΝΦΙΑ
 (πολλά από τα οποία μάλιστα εκδόθηκαν πριν δυο-τρεις μέρες και είναι αμφίβολο αν ήταν καν προσβάσιμα
στην ιστοσελίδα του TAXIS!!!!) ορίζουν ως απώτατη ημερόμηνια
πληρωμής της 1ης δόσης 
την 30 Σεπτεμβρίου (με τις γνωστές βαριές συνέπειες σε περίπτωση
καθυστέρησης)!!!

Ακολουθεί τρυφερό ποιηματάκι σε ρε ματζόρε:

ΤΩΡΑ ΤΑ ΘΕΛΩ, ΡΕ!
ΤΩΡΑ ΤΑ ΘΕΛΩ, ΡΕ!
ΣΗΜΕΡΑ, ΡΕ!

ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ!
ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΠΟΣΕΣ ΩΡΕΣ ΘΑ ΣΤΑΘΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ!
ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΠΩΣ ΜΟΛΙΣ ΧΤΕΣ ΣΟΥ ΕΙΠΑ
ΠΟΣΑ ΜΟΥ ΧΡΩΣΤΑΣ!
ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ, ΡΕ!
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΛΕΩ ΕΓΩ ΜΕΤΡΑΕΙ, ΜΑΛΑΚΑ!

ΤΩΡΑ ΤΑ ΘΕΛΩ, ΡΕ!
ΤΩΡΑ ΤΑ ΘΕΛΩ, ΡΕ!
ΣΗΜΕΡΑ, ΡΕ!
ΚΟΨΕ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΣΟΥ, ΡΕ!

Έρρωσθε, όπως είπε κι ο καθηγητής στη Μυτιλήνη
Φιλάκια
Αιμίλιος, σήμερα

μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* / errata

errata

αυτά τα παλαιά σώματα
είναι ανυπόφορα
είπε ο Αιμίλιος
ιδίως με ενοχλεί
η τελευταία σελίδα τους
μ’ εκείνα τα υποκριτικά
ημαρτημένων διόρθωσις
σελ. τάδε.......... στίχος τάδε
αντί... ........ανάγνωθι...
σαν να ήταν δυνατόν
να ξεφυλλίσω απ’ την αρχή
την ιστορία τους
και να διαβάσω αλλιώς τα λάθη
που τύπωσα πάνω τους
που τύπωσαν πάνω μου


errata
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το βιβλίο
μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ*
και άλλα αμφίδρομα
ακδ. Απόπειρα 2008

errata
από μια σειρά αφισών-κολάζ του Βασίλη Πολύζου
με γενικό τίτλο βανδαλισμοί 2008
για την έκδοση του βιβλίου

Nadine Gordimer (20 November 1923 – 13 July 2014) for Ever

ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

ΠΟΙΗΣΗ ΓΥΜΝΗ και ΤΕΘΛΑΣΜΕΝΗ

Την Τετάρτη 12 Μαρτίου στις 8.30 

στη φιλόξενη ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΒΟΛΑΝΑΚΗ 

Στουρνάρα 11, πλατεία Εξαρχείων, 

4 περιοδικά 

και εκδότες ποίησης

συστήνουν 

4 απ΄τις πιο ελπιδοφόρες 

ποιητικές παρουσίες

Ο Σπύρος Αραβανής 

και το ΠΟΙΕΙΝ παρουσιάζουν

την ΑΝΝΑ ΓΡΙΒΑ

Ο Βασίλης Λαλιώτης 

και ο ΕΝΔΥΜΙΩΝ παρουσιάζουν

την ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΑΝΔΡΙΝΟΥ

Ο Βάσος Γεώργας 

και η Bibliotheque παρουσιάζουν

την ΝΑΝΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

η Μπελίκα Κουμπαρέλη 

και το ΔΙΑΣΤΙΧΟ παρουσιάζουν

την ΒΑΓΙΑ ΚΑΛΦΑ

Είσοδος – μα και φυσικά – ΔΩΡΕΑΝ

Η παρουσία σας πράξη αντίστασης 

στη ασχήμια που μας περικυκλώνει
........................
Μόλις την έλαβα
και την αναδημοσιεύω.
Ας κρατηθούμε όρθιοι.
Καλοτάξιδη βραδιά!  Β.Π.

Ηλιακό Ποδήλατο: glissando

glissando

Ένα ρολόι quartz
καταμεσής του ορίζοντα
μπράτσο-πήχυς μονίμως σ’ ορθή γωνία
id est
από φυλακής πρωίας
απαγορεύεται η διέλευση των κύκνων.

Πώς θα διαλάθουμε την προσοχή των αγαλμάτων
that is the question:
το πέρασμα απ’ τη σιωπή της πέτρας
στο φλοίσβο των υδάτων.
Πίσω απ’ τα ιδρωμένα πεύκα
καίνε βεγγαλικά οι πυγολαμπίδες
καθώς η νύχτα ξεκουμπώνει το πουκάμισό της.


Βασίλης Πολύζος,
glissando
Ηλιακό Ποδήλατο
Μεταίχμιο 2003

video
Vanessa Mae
Can Can

εικόνα
birds at dawn
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2008

Βασίλης Πολύζος, karaoke club

   αναμνήσεις προκάτ άνοιξης
             
                   Γ΄
           variazioni

      β. κaraoke club

                                                    

                                                    

                                 I see through the opening of
                                 the black veil her lithe body

                                 sheathed in an orange shift…

                                 {…} A touch, a touch                                                         

όνειρο πρώτο

αυτές είναι μέρες

βαδίζω πάνω στα γαλανά νερά

και δε βουλιάζω

η θάλασσα με κρατάει

χωρίς κόπο στην παλάμη της

παίζοντας τον αφρό

                      pianissimo

στα βλέφαρά μου

ήσυχα που ανασαίνει η Κλεοπάτρα

η κλίνη της ευωδιαστός κέδρος του Λιβάνου

τα σεντόνια της κεντημένοι κρίνοι

επιθαλάμια μιξολύδια

ωριμάζουν στη σκοτεινιά της

πολλά τα έτη της Αυγούστης

γενεές γενεών τη βάδισαν

ντυμένες βύσσο και πορφύρα

η επιθυμία της κεχρυσωμένη εν χρυσίω

και λίθω τιμίω

η επιθυμία της ιδρωμένο χόρτο

κιννάμωμον

θυμίαμα αρωμάτων

τι ωφελήσει με

εάν κερδίσω την ψυχή μου

και απολέσω τον καλπασμό των κυμάτων της;

ich reite so spät

μια νύχτα μόνο μου χάρισε

η Κίρκη στο Graben

ένα υστερόγραφο φεγγαριού 

στην έρημη φωλιά της αλεπούς

χαμόγελο ολοκόκκινο

πίσω από το ριπίδι των δαχτύλων

στη μέση της σφιχτό ένα ασημένιο φίδι

σαν βγήκαμε απ’ το Café Hawelka

                   

θα φτάσει είπε το σώμα σου

                        στο

                      δέλτα

            της κοιλάδας μου

                     όρθιος

                     κύκνος

κι ύστερα με το λαιμό του τσακισμένο

θα τον σφουγγίσω με τους πλοκάμους μου

θα σου αποδώσω νεκρικές τιμές

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

I see through the opening… → James Joyce,  Giacomo Joyce, VII.

επιθαλάμια μιξολύδιa... To μιξολύδιον μέλος ή μιξολύδιος τρόπος
ή μιξολυδιστί αρμονία της μουσικής των αρχαίων Ελλήνων
αποδίδεται στη Σαπφώ (Αριστόξενος, 4^ος αι. π. Χ., βλ. Marcus
Meibomius, Antiquae Musicae Auctores Septem, Αμστελόδαμον 1652).
Κατά την παράδοση, ο τρόπος αυτός αντιστοιχεί στον τέταρτο ήχο
της βυζαντινής μουσικής. Το ήθος του ήταν χορευτικό και ηδονικό
(Χρύσανθος Προύσης, Θεωρητικόν Μέγα της μουσικής, § 347,
Τεργέστη 1832).

πολλά τα έτη της Αυγούστης → φράση από το κείμενο λαϊκής
θεατρικής παράστασης (άκτον) που καταχωρήθηκε στα πρακτικά
της κατά των Ακεφάλων αιρετικών Σεβήρου και Ανθίμου Συνόδου
(6^ος αι.). Βλ. Γ. Ι. Παπαδοπούλου, Συμβολαί εις την Ιστορίαν
της παρ’ημίν Εκκλ. Μουσικής, σελ.179,  Αθήναι 1890.

κεχρυσωμένη εν χρυσίω και λίθω τιμίω → Αποκάλυψις, ιη΄, 16.

ich reite so spät → Goethe, Erlkönig:

                           Wer reitet so spät durch Nacht und Wind?

Graben…Βιέννη μεσονυκτίου

Café Hawelka…Bιέννη μεσονυκτίου

 με το λαιμό του τσακισμένο...Πρβλ. Οδύσσεια, κ΄ 559-60

                           ...εκ δε οι αυχήν

                           αστραγάλων εάγη...

     

θα τον σφουγγίσω με τους πλόκαμούς μου...Πρβλ. Κασσιανή,
Δοξαστικόν Όρθρου Μ.Τετάρτης:

                           ...αποσμήξω τούτους δε πάλιν,

                           τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις...

karaoke club
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
(και οι σημειώσεις στο ποίημα)
από το βιβλίο αναμνήσεις προκάτ άνοιξης
εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2006

karaoke club
μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου 2012

Βιργινία W.

             Βιργινία W.

      ήρθε τυλιγμένη σε γύρη πεύκων;

      σε συναθροίσεις υδάτων;
      σε γλώσσες πυρσών;                           

      παρακαλώ όχι μελό
      όχι ήμαρτον θε μου
     
      απλούστατα
      φορώντας αέρινα espardilhos
      βαδίζει γυμνή στα σπάρτα
      μ’ έναν μικρό τρυποφράχτη
      στο μαντολίνο της


Βιργινία W.
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από την Κρεολή Σελήνη
εκδ. Απόπειρα 2010

εικόνα

Virginia Woolf
σε χρωματική κλίμακα
Βασίλη Πολύζου 2012

T.S. Eliot / Βασίλης Πολύζος: ο θάνατος ως παρήχηση

T.S. ELIOT

Death by Water*

Phlebas the Phoenician, a fortnight dead, 

Forgot the cry of gulls, and the deep sea swell

And the profit and loss.

                                       A current under sea

Picked his bones in whispers.  As he rose and fell

He passes the stages of his age and youth

Entering the whirlpool.

                                      Gentile or Jew

O you who turn the wheel and look windward,

Consider Phlebas, who was once handsome and tall as you.

T.S. ELIOT/ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

Θάνατος από πνιγμό**

Φληβάς ο Φοίνικας, δεκαπέντε μέρες πεθαμένος, 

Λησμόνησε την κραυγή των γλάρων, και το φούσκωμα του βαθιού πελάγου

Και το κέρδος και τη ζημιά.

                        Κάτω απ’ τη Θάλασσα ένα ρέμα 

Έγλειψε τα κόκαλά του ψιθυρίζοντας. Μ’ ανεβοκατεβάσματα

Πέρασε τα στάδια των γερατειών του και της  νιότης του

Μπαίνοντας μέσα στη ρουφήχτρα.

                        Εθνικέ ή Εβραίε

Ω εσύ που γυρίζεις το τιμόνι κοιτάζοντας προς τον αγέρα,

Στοχάσου το Φληβά, που ήταν κάποτες όμορφος κι αψηλός σαν εσένα.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ

Death by Air***

ήχοι

πίσω από θολό πράσινο γυαλί

ήχοι μέσα από ύφασμα δαμασκηνό

ραμμένο στα χείλη

για να πούμε το βαθύ αίμα

το βαθύ σκοτάδι

φτάνουμε στον άναρθρο λόγο

με τον αγέρα σε κάθε σχισμή της γλώσσας

άλλο ακρωτήρι δε γίνεται

διαβάζοντας

καρκινικές επιγραφές τανάπαλιν

θα θέλαμε να θυμόμαστε το θάνατο

ως παρήχηση

mit minen funf fingirin

funvi undi funfzic engili

άφησα τα πανάρχαια σύμβολα

να φρουρούν το μέλλον

κουκουβάγια βαλσαμωμένη

aequitas

aequus χλωρός

ειρήνη πάσι

βγήκα στο δρόμο κλεισμένος

σ’ αυτό το μοναδικό δέντρο

παίζω με τα φύλλα μου

με μυριάδες δάχτυλα

μια συγχορδία ωστικών κυμάτων

*T.S. ELIOT, The Waste Land (1922), Death by Water

**T.S. ELIOT,  Η Έρημη Χώρα,  Θάνατος από πνιγμό
 Μετάφραση: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ, 

***ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ, Death by Air
Το ταξίδι του Αιμίλιου στην Έρημη Χώρα
ΕΡΙΦΥΛΗ 2008

ο θάνατος στην Έρημη Χώρα

μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου 2012

Ένα τρενάκι για τον Τζόρτζιο

Μικρή μπαλάντα για το τρενάκι του Πηλίου

του Βασίλη Πολύζου
(ένα ποίημα από το κείμενο μιας ταινίας)
             
                  Στον Giorgio de Chirico που έκανε με
              το τρενάκι αυτό το μεταφυσικό του ταξίδι

Τούτο το πρωινό

το τρενάκι ταξιδεύει Μηλιές-Βόλο.

Φορτώσαμε απάνω του μπάλες άχυρο τις ηλιαχτίδες,

καφάσια ξέχειλα τα όνειρα,

κοφίνια τις απλές κουβέντες και τα χωρατά।

Το τρενάκι είναι έτοιμο.

Πίνει νερό για το δρόμο.

Σφυρίζει χαρούμενα

να συναχτούν στη σκεπή του τα πουλιά.

Τα πουλιά δεν πληρώνουν εισιτήριο.

Ούτε και τα παιδιά,

γαντζωμένα –χέρια πόδια-

πίσω απ’ το τελευταίο βαγόνι.

Το τρενάκι ξεκίνησε.

Μπροστά ο Ιάσονας αλαφροπόδης,

με κόκκινα σανδάλια

και τα μπρούντζα αστραφτερά στο στήθος.

Σχοινοβάτης φοβερός,

πατάει με σιγουριά στις λιγνές ράγιες.

Παίρνει με χάρη τις στροφές,

γέρνοντας ελαφρά το σώμα,

ισοροπώντας στο ένα πόδι.

Στη δύναμη Κουταλιανός.

Μπορεί να καταφέρει

ίσα με εφτά βαγόνια στον ανήφορο!

Με ελάχιστο αγκομαχητό!

Το τρενάκι ταξιδεύει.

Στις ρεματιές του γνέφουν τα πλατάνια.

Οι ελαιώνες χορεύουν στο ρυθμό του.

Ψηλά απ’ τον αραμπά του το κοιτάζει ο ήλιος

παραμερίζοντας τις μουσμουλιές.

Γατζέα – Άνω Λεχώνια – Κάτω Λεχώνια.

Οι Κήποι της Εδέμ.

Το τρενάκι ταξιδεύει.

Τραβάει κατά τη θάλασσα.

Κοντοστέκεται στους καφενέδες της Αγριάς

να παρακολουθήσει μια παρτίδα τάβλι.

Κοιτάζει απέναντι

το Τρίκερι

μια σπιθαμή πάνω απ' το πράσινο νερό.

Το τρενάκι πάει χαζεύοντας στην ακροθαλασσιά.

Περιεργάζεται τ' αχτένιστα φύκια

κι έναν αστερία που ξενέρωσε στην αμμουδιά.

Γορίτσα. Άναυρος. Εδώ έχασε ο Ιάσονας

το ένα του σανδάλι.

Φτάνοντας στο Βόλο, κοντομεσήμερο,

το τρενάκι δε μελετούσε παρά το επόμενο ταξίδι του.

Μα κουβαλούσε επάνω του παράνομο φορτίο:

μπάλες άχυρο τις ηλιαχτίδες

καφάσια ξέχειλα τα όνειρα

και τα πουλιά χωρίς να καταβάλουν

"το αντίτιμον του εισιτηρίου των".

Όπερ απαράδεκτον!

Καλοκαίρι του 1971.

Στη στάση του Αγίου Κωνσταντίνου

δίπλα στο πάρκο

το καρτέραγε η χούντα.

Και του 'κλεισε απότομα το δρόμο.

....................................................................

Εδώ στον ίδιο χώρο

10 Ιουλίου 1888

γεννήθηκε ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο.

Το τρενάκι ήταν τότε μόλις τεσσάρων χρονώ.

Μεγάλωσαν παρέα με τον Τζόρτζιο

ν’ ανεβοκατεβαίνει στα βαγονάκια του

να ψαχουλεύει τις περίτεχνες μηχανές του.

Οι μηχανές είχαν έρθει από το Βέλγιο.

Πέντε τον αριθμό:

ΙΑΣΩΝ, ΒΟΛΟΣ, ΙΩΛΚΟΣ, ΜΗΛΕΑΙ, ΤΣΑΓΚΑΡΑΔΑ.

Ο Τζόρτζιο και το τρενάκι είχαν τον ίδιο πατέρα

Τον Ιταλό μηχανικό Εβαρίστο ντε Κίρικο.

Αργότερα ο Τζόρτζιο θα φύγει από το Βόλο.

Θα γίνει γνωστός σ’ ολάκερο τον κόσμο.

΄Ενας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους του αιώνα μας.

Μα η καρδιά του θα ταξιδεύει πάντα με το τρενάκι.

Και το χέρι του θα το αποτυπώνει –παρήγορη φιγούρα-

στο φόντο των πινάκων του.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Η ταινία «Μικρή μπαλάντα για το τρενάκι του Πηλίου»
προβλήθηκε από την εκπομπή
«Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα» της ΕΡΤ 1 το 1984.
Ξαναπροβλήθηκε από την ΕΡΤ 1 στις 21 Ιουλίου 1985

Έρευνα και σενάριο: Βασίλης Πολύζος
Σκηνοθεσία: Γιώργος Μπαλλής
Δ/νση φωτογραφίας: Βαγγέλης Καραμανίδης
Μοντάζ: Γιάννης Στεφάνου
Το κείμενο που έγραψα για την ταινία δημοσιεύτηκε
επίσης στο περιοδικό «ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ», τεύχος 16ο,
Δεκέμβρης 1984.

Σημειώνω, ότι στα γυρίσματα της ταινίας πήραν ενεργό μέρος
παλαιοί σιδηροδρομικοί του Βόλου, που μάλιστα υποσχέθηκαν
να οδηγούν για ένα χρόνο το τρενάκι χωρίς καμιά αμοιβή,
αν ξαναλειτουργούσε!

Λίγο μετά από τα γεγονότα αυτά, το τρενάκι του Πηλίου
κηρύχτηκε διατηρητέο από τη Μελίνα Μερκούρη.
Η ταινία αυτή ήταν μια από τις αιτίες που συνέβαλαν σ’ αυτό.

Δείτε σχετικά ντοκουμέντα, καθώς και ολόκληρο το
κείμενο της ταινίας, στο μπλογκ emiliusx.blogspot.com
ανάρτηση 1.1.2011 με τίτλο «Αναδρομές: Μικρή
μπαλάντα για το τρενάκι του Πηλίου».
            Βασίλης Πολύζος 27.8.2012

Εικόνες (από επάνω προς τα κάτω):

Giorgio de Chirico
The Song of Love, 1914
ή Le chant d'amour ή Love Song
Oil on canvas
73 cm x 59,1 cm
Museum of Modern Art, New York City

Αναζητώντας τον Τζόρτζιο στις Μηλιές
μια φωτογραφία του Βασίλη Πολύζου
.
Giorgio de Chirico
 La matinée angoissante, 1912

Oil on canvas
81cm x 65cm
Museo di arte moderna e contemporanea
di Trento e Rovereto

Giorgio de Chirico
Αριάδνη,  1913
Oil and graphite on canvas
135.6 cm x 180.3 cm
The Metropolitan Museum of Art

Giorgio de Chirico
The Melancholy of Departure, 1914
Oil on canvas
Dimensions 140 cm x 184,5 cm
Museum of Modern Art, New York City

Giorgio de Chirico

Βόλος 1888 – Ρώμη 1978