Από τις μέρες του Στρέφη / Σαίξπηρ εν Αθήναις (Φλεβάρης '83)

Σημείωση

«ο στρέφης»

Μηνιαίο αυτοδημιούργητο εφημεριδάκι που κυκλοφόρησε
 (όχι απαραίτητα κάθε μήνα!) στα Εξάρχεια από το Δεκέμβρη
του 1982 μέχρι τις αρχές του 1987. Οι προθέσεις του ήταν,
πλην άλλων, πολιτιστικές. Μικρός το δέμας. Αλλά είχε
τη χαρά να φιλοξενήσει στη βραχύβια διαδρομή του
αξιόλογες συνεργασίες.

Με τη βοήθεια του σκάνερ, αναδημοσιεύω εδώ ένα
χιουμοριστικό, χρονογραφικό κείμενό μου από το Φλεβάρη
του 1983.
Σα να λέμε, τριάντα ένα έτη και εννιά μήνες από τότε!!!
Σχόλια του τύπου «πώς περνάν τα χρόνια!» δεν είναι
αποδεκτά.
Σαίξπηρ εν Αθήναις, λοιπόν.

Υποσημείωση
Τα γεγονότα που περιγράφονται είναι πέρα για πέρα
αληθινά.
Κατά τα λοιπά, για το Στρέφη έχω κάνει αναφορές
και στο παρελθόν σε τούτη την ιστοσελίδα.
Και θα επανέλθω.
Β.Π. 18.10.2014

Βασίλης Πολύζος, από τα κείμενα του Στρέφη (1983 - 1986): Επωαστήριο

Επωαστήριο*

με αφορμή τη σημερινή εγκληματική επίθεση
στη Λιάνα Κανέλλη και στη Ρένα Δούρου

Μας προκαλούσαν, ρε, οι τσόγλανοι. Τα παιδάκια.
Λέει ο ένας, ο μουσάτος: Γιατί μας σκίζετε τις
αφίσες; Εμείς μιλιά να πούμε. Τη δουλειά μας.
Μπήκες; Δεν τους είπαμε κουβέντα, να πούμε.
Τραβάει ο Νώντας ψύχραιμος και ξηλώνει, μάγκα
μου, ολόκληρο το πανώ. Το ρίχνει χάμου ήσυχα, ήσυχα.
Μπαίνει ο μουσάτος στη μέση να το σηκώσει. Το
πάγαινε για μανούρα, μπήκες; Σηκώνω μαλακά το
σίδερο και του το φέρνω στην κόκα. Τέζα ο πιτσιρικάς.
Πετιέται το άλλο το τσογλάνι και μας φώναζε «αλήτες,
τραμπούκοι». Άκου, ρε, κουβέντες. Πάει κοντά του
ο Καρούμπαλος. Δίπλα κι ο Μαστούρας, με το χαμόγελο,
έτσι; Ο μικρός το χαβά του. Του καθίζει το λοιπόν ο
Καρούμπαλος μια γονατιά στην ψωμοσακούλα.
Μπιελάρ το παιδάκι. Έπιασε πεζοδρόμιο με τα γόνατα.
Του φέρνει κι ο Μαστούρας μία τακουνάκι και τη
σιγούρεψε τη δουλειά. Πολύ γουστάρω. Κι άλλοι νάταν
θα καθαρίζαμε. Δυό γωνίες πιο κάτου, στο ξενυχτάδικο
του Τόμπολα, ήταν ίσα με εκατό δικοί μας. Μια με τη
σφυρίχτρα και πλάκωσαν στο έτσι. Αυτό θα πει
οργάνωση. Αυτό θα πει δύναμις.

*Το κείμενό μου αυτό δημοσιεύτηκε στο Στρέφη
παραμονές εκλογών του 1985.
Ο τίτλος είναι σημερινός.
Ο φασισμός/ναζισμός, δυστυχώς, διαχρονικός.
Β.Π.

Βασίλης Πολύζος, προεκλογικά: Αυτοί νοιάζονται!

Αυτοί νοιάζονται !
του Βασίλη Πολύζου                         αφιερωμένο εξαιρετικά                                                             στα αδελφά κόμματα εξουσίας

 Αυτοί νοιάζονται για μας.
Υπολογίζουν την τροχιά των ονείρων μας.
Αριθμούν τους χτύπους της καρδιάς μας.
Διυλίζουν το αίμα μας.
Συλλέγουν τις ανάσες μας σε γυάλινους κώδωνες.
Ζυγίζουν τις κραυγές μας στα ποτενσιόμετρα.
Ιχνηλατούν τις ημερήσιες στύσεις μας με αλάθευτα γκάλοπ.

Αυτοί νοιάζονται για μας.
Καταχωρούν τα στοιχεία μας σε καρτελάκια διάτρητα.
Τα ρίχνουν σε κοιλιές κομπιούτερ τέταρτης γενιάς.
Μελετούν τις σταθερές και τις μεταβλητές μας.

Εκδίδουν εντολές ευρείας κυκλοφορίας.
Για την αφή.
Την όσφρηση.
Τη γεύση.
Την ακοή.
Την όρασή μας.

Παρουσιάζουν σε πρες κόνφερενς τον Σούπερ σταρ.
Άφθαρτο πλαστικό.
Με αριθμό παραγωγής σταμπαρισμένο στον αυχένα.
Εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα.
Ας τον δοξάσουμε.
Μασουλώντας γκοφρέτες στην ακροθαλασσιά.
Πίνοντας οξύποτα πολυεθνικά στα γήπεδα.
.
Αυτοί νοιάζονται για μας.
Χαϊδεύουν το λαϊκό μας κίνημα στην πλάτη
Μας συμβουλεύουν καταδεχτικά.
Μας ακριβοπουλάν την κάλπικη πραμάτεια τους.

Αυτές οι ψείρες στη γενειάδα του λαού.


 Αυτοί νοιάζονται, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
Δημοσιεύτηκε στη μηνιαία έκδοση «ο στρέφης», τχ 6, Σεπτέμβρης 1983
Περιλήφθηκε στο βιβλίο Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια
του Βασίλη Πολύζου
που εκδόθηκε από το Ιδεόγραμμα-Εριφύλη στα 1999

αυτοί νοιάζονται, εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2012

Τ' αηδόνι κι οι ρινόκεροι, βυζαντινό χρονικό / τιμώντας τον Μανώλη Χατζημάρκο

Σημείωση: Το κείμενό μου αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε το Μάρτη του 1983 στο "Στρέφη" φύλλο ३, από όπου και το σκανάρισα. Τα γεγονότα που περιγράφονται είναι πέρα για πέρα αληθινά. Τη διήγηση του Μανώλη Χατζημάρκου ¨Θάνατος παληκαριού" την είχα περιλάβει ως ένθετο στο κείμενο, αυτολεξεί από μαγνητοφωνημένη συνέντευξη που του είχα πάρει το 1983. Βασίλης Πολύζος