ΠΡΟΡΡΗΣΗ
Μετά από κάμποσα χρόνια το πιο συγκλονιστικό λογοτεχνικό έργο
θα γραφτεί από κάποιο προσφυγάκι που αντίκρισε την αλήθεια
της Ευρώπης στη λάσπη της Ειδομένης.
Β.Π. 10.3.2016
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προγνώσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προγνώσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016
Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012
Βασίλης Πολύζος, από τα κείμενα του Στρέφη (1983 - 1986): Επωαστήριο
Επωαστήριο*
με αφορμή τη σημερινή εγκληματική επίθεση
στη Λιάνα Κανέλλη και στη Ρένα Δούρου
Μας προκαλούσαν, ρε, οι τσόγλανοι. Τα παιδάκια.
Λέει ο ένας, ο μουσάτος: Γιατί μας σκίζετε τις
αφίσες; Εμείς μιλιά να πούμε. Τη δουλειά μας.
Μπήκες; Δεν τους είπαμε κουβέντα, να πούμε.
Τραβάει ο Νώντας ψύχραιμος και ξηλώνει, μάγκα
μου, ολόκληρο το πανώ. Το ρίχνει χάμου ήσυχα, ήσυχα.
Μπαίνει ο μουσάτος στη μέση να το σηκώσει. Το
πάγαινε για μανούρα, μπήκες; Σηκώνω μαλακά το
σίδερο και του το φέρνω στην κόκα. Τέζα ο πιτσιρικάς.
Πετιέται το άλλο το τσογλάνι και μας φώναζε «αλήτες,
τραμπούκοι». Άκου, ρε, κουβέντες. Πάει κοντά του
ο Καρούμπαλος. Δίπλα κι ο Μαστούρας, με το χαμόγελο,
έτσι; Ο μικρός το χαβά του. Του καθίζει το λοιπόν ο
Καρούμπαλος μια γονατιά στην ψωμοσακούλα.
Μπιελάρ το παιδάκι. Έπιασε πεζοδρόμιο με τα γόνατα.
Του φέρνει κι ο Μαστούρας μία τακουνάκι και τη
σιγούρεψε τη δουλειά. Πολύ γουστάρω. Κι άλλοι νάταν
θα καθαρίζαμε. Δυό γωνίες πιο κάτου, στο ξενυχτάδικο
του Τόμπολα, ήταν ίσα με εκατό δικοί μας. Μια με τη
σφυρίχτρα και πλάκωσαν στο έτσι. Αυτό θα πει
οργάνωση. Αυτό θα πει δύναμις.
*Το κείμενό μου αυτό δημοσιεύτηκε στο Στρέφη
παραμονές εκλογών του 1985.
Ο τίτλος είναι σημερινός.
Ο φασισμός/ναζισμός, δυστυχώς, διαχρονικός.
Β.Π.
με αφορμή τη σημερινή εγκληματική επίθεση
στη Λιάνα Κανέλλη και στη Ρένα Δούρου
Μας προκαλούσαν, ρε, οι τσόγλανοι. Τα παιδάκια.
Λέει ο ένας, ο μουσάτος: Γιατί μας σκίζετε τις
αφίσες; Εμείς μιλιά να πούμε. Τη δουλειά μας.
Μπήκες; Δεν τους είπαμε κουβέντα, να πούμε.
Τραβάει ο Νώντας ψύχραιμος και ξηλώνει, μάγκα
μου, ολόκληρο το πανώ. Το ρίχνει χάμου ήσυχα, ήσυχα.
Μπαίνει ο μουσάτος στη μέση να το σηκώσει. Το
πάγαινε για μανούρα, μπήκες; Σηκώνω μαλακά το
σίδερο και του το φέρνω στην κόκα. Τέζα ο πιτσιρικάς.
Πετιέται το άλλο το τσογλάνι και μας φώναζε «αλήτες,
τραμπούκοι». Άκου, ρε, κουβέντες. Πάει κοντά του
ο Καρούμπαλος. Δίπλα κι ο Μαστούρας, με το χαμόγελο,
έτσι; Ο μικρός το χαβά του. Του καθίζει το λοιπόν ο
Καρούμπαλος μια γονατιά στην ψωμοσακούλα.
Μπιελάρ το παιδάκι. Έπιασε πεζοδρόμιο με τα γόνατα.
Του φέρνει κι ο Μαστούρας μία τακουνάκι και τη
σιγούρεψε τη δουλειά. Πολύ γουστάρω. Κι άλλοι νάταν
θα καθαρίζαμε. Δυό γωνίες πιο κάτου, στο ξενυχτάδικο
του Τόμπολα, ήταν ίσα με εκατό δικοί μας. Μια με τη
σφυρίχτρα και πλάκωσαν στο έτσι. Αυτό θα πει
οργάνωση. Αυτό θα πει δύναμις.
*Το κείμενό μου αυτό δημοσιεύτηκε στο Στρέφη
παραμονές εκλογών του 1985.
Ο τίτλος είναι σημερινός.
Ο φασισμός/ναζισμός, δυστυχώς, διαχρονικός.
Β.Π.
Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ: Η Σφραγίς και η Επιγραφή
ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ
Η Σφραγίς και η Επιγραφή
με τον αγέρα θα σου στείλω
χελιδόνια απροσδόκητα
ψαλιδωτές ευχές σε σχήμα V
γι’ αυτή τη χαμηλή σου άνοιξη
από σβουνιά και άχυρο
στην είσοδο της πόλεως
διαπραγματεύτηκα την ιστορία σου
χωρίς καθόλου μουσική
με τον ενοικιαστή των φόρων
λιπόσαρκο
κοντή ανάσα
τα λόγια του ένα ποτήρι
θολό νερό
μισό ποτήρι αίμα
με ρώτησε ποιανού είναι η σφραγίς
και η επιγραφή στο μέτωπό σου
και είπα αδίσταχτα
του Καίσαρος
Η Σφραγίς και η Επιγραφή
από τα ποιήματα
προς ρωμαίους
© Βασίλης Πολύζος
2002-2003
Emilius
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2006
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
