24 Ιανουαρίου Μνήμη Θόδωρου Αγγελόπουλου

24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΜΝΗΜΗ ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

άμωμοι εν οδώ

Τρεις μέρες μετά τον αδόκητο χαμό του
τον συνάντησα τυχαία κατά το σούρουπο
στην οδό Φθίας έξω απ’ το ερειπωμένο τρίπατο
να διαβάζει τα ενοικιαστήρια.
Τίποτα το παράξενο, αναλογίστηκα,
τα σπίτια πέταξαν τόσους νεκρούς στο δρόμο.

―Πως από δω, Αιμίλιε, του είπα, σ’ είχαμε αφήσει
πριν από τόσα χρόνια στην οθόνη της «Τιτάνιας»
το βράδυ εκείνο πού ’πιασε ανεμόβροχο
και κόπηκε η ταινία στο δέκατο επεισόδιο
του Φου-Μαντσού εναντίον του Κιτρίνου Δράκοντος.
Θυμάμαι, βγήκαμε στην παραλία αλαφιασμένοι
προσέχοντας να μη βουλιάξουμε στα μουχλιασμένα φώτα
ο Αιμίλιος, είπαμε, έμεινε να δει το τέλος.

Με κοίταξε πίσω απ’ την κάμερα
ρυθμίζοντας το βάθος της ομίχλης.
―Δυστυχώς, είπε, ο χρόνος ταξιδεύει
με την πλάτη γυρισμένη προς το σκηνοθέτη.
Δεν μπόρεσα ποτέ να πάρω
ένα πλάνο κοντινό στο πρόσωπό του.

Βασίλης Πολύζος
άμωμοι εν οδώ
DIZZILAND, εκδ. Εριφύλη 2001

siffleur / η Άνοιξη κλινήρης

siffleur

Ποιος πλήρωσε τον άνεμο
να παίξει αυτούς τους λυγμικούς σκοπούς
πόρτα την πόρτα στο έρημο σοκάκι
χορεύοντας βουστροφηδόν;

Το ξέραμε πως ήταν η Άνοιξη κλινήρης
με τα λευκά της αιμοσφαίρια ανεβασμένα
δίπλα της τ’ ανθογυάλι με τους μαραμένους όρθρους
κι η Εβελίνα που αγρυπνούσε μελετώντας
στο κομποσκοίνι ενενήντα εννιά δεήσεις.

Παρακαλώ, ψιθύρισε η Κρισταμπέλ,
όταν χτυπήσει το κουδούνι ο σφυριχτής
πείτε του να τινάξει απ’ την ανάσα του το χιόνι.

Βασίλης Πολύζος
siffleur
ένα ποίημα  από τη συλλογή DIZZILAND
εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

η Άνοιξη κλινήρης
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2013

το ποίημα Frauen από τη DIZZILAND και το έργο του Ηλία Δελλόγλου

Frauen

Liebe Frauen, hier ist

das Wurstelparadies!

Τι σημασία έχει

αν φταίω εγώ ή εσεις·

η Σελήνη ξώκειλε

στο διάδρομο προσγείωσης!

Frauen

ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

από την DIZZILAND

εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

εικόνα

η προμετωπίδα του βιβλίου DIZZILAND

έργο του Ηλία Δελλόγλου

με το κείμενο του ποιήματος Frauen

στο κάτω μέρος 

κατά τον τρόπο χιτζασκιάρ

cobalt blue

Τη νύχτα η πόλη είναι αλλιώτικη
οι σκυφτοί φανοστάτες διαβάζουν εμβριθώς
το DNA των εντόμων
μικροί μινώταυροι αλυχτάν κατά το φεγγάρι
κι η Αφροδίτη ξέστηθη στο σταυροδρόμι
φωνάζει Ρούντι, Ρούντι, μήπως είδατε το Ρούντι
ο καρπός της κοιλίας μου ταξιδεύει incognito
στο υποθαλάσσιο φως μέσα σε σφραγισμένη γυάλα.

Ώρα μία και κάτι, κρέμονται τσαμπιά οι πεταλούδες
στην κλειστή πόρτα του φαρμακείου
come, Mr. Tallyman, tally me banana
σε λίγο πέφτει ομίχλη, θα φανεί η άμαξα
ζεμένη τρία αλλόφρονα άλογα, χωρίς αμαξηλάτη
νά γράφει κύκλους στο λιθόστρωτο της κεντρικής πλατείας
στο πίσω κάθισμα, στα μπλε βελούδα, κάτωχρη η Ινφάντα
έχασα, κλαψουρίζει, το ανεχτίμητο ζαφείρι μου
ξάπλωσα στα τριαντάφυλλα εντελώς ανυποψίαστη
φορώντας μόνο τις γαλάζιες καλτσοδέτες μου
και μια σταγόνα μύρο απ’ τη Φοινίκη.

Κλεισμένος στο εργαστήρι του ο Amadeus
παίζει στο πιάνο ένα φιαλίδιο κοκαΐνη
κατά τον τρόπο χιτζασκιάρ.


cobalt blue
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή DIZZILAND
ΕΡΙΦΥΛΗ 2001


cobalt blue
μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου
2013

διαβάζοντας το ποίημα "ω αφελέστατε" / χιονισμένο τοπίο

video

ο Βασίλης Πολύζος

διαβάζει το ποίημα

ω αφελέστατε

ω αφελέστατε

Τω καιρώ εκείνω ο Γενάρης άφηνε κάθε πρωί στην πόρτα μας

ένα καλάθι ζουμερά κούμαρα κι ύστερα ερχόταν στο παράθυρο,

έτριβε με το γούνινο μανίκι του το τζάμι και μας κοίταζε

χαμογελώντας, ενίοτε έκοβε απ’ το ασημένιο ακροκέραμο

του έλατου ένα κρούσταλλο και το ρουφούσε με αγαλλίαση.

Στη στρωμένη σάλα είχαμε σύναξη τα παιδιά, διασκεδάζαμε

φτύνοντας πάνω στο καπάκι της σόμπας, το σάλιο έτρεχε

πέρα δώθε τσιτσιρίζοντας στο πυρωμένο μαντέμι, ώσπου να

ξεψυχήσει γράφοντας μια σύντομη αμοιβάδα.

Τι ανοησίες είναι αυτές, μας μάλωνε από το ανατολικό ντιβάνι,

λύνοντας τα κοτσιδάκια της, με το φουστάνι ανεβασμένο

ανέμελα ως το μυχό των μηρών, η όμορφη ξαδέρφη μας,

η Ερωτηίς, γεννημένη 6 του Οκτώβρη (Ερωτηίδος μάρτυρος),

στα δεκαπέντε της εσωτερική στις ουρσουλίνες, ποιος πίστευε
πως θα τη χάναμε μέσα σε τρία χρόνια χτυπημένη απ’ τον

καρκίνο.

Εν πάση περιπτώσει, την περασμένη εβδομάδα έφυγε πλήρης

ημερών και ο παππούς, δυστυχώς ξεχάσαμε στην τσέπη

του γιλέκου του το κουρδιστό ρολόι με τη χρυσή καδένα,

το πήρε, είπαμε, μαζί στον τάφο του ο γερο-τσιγγούνης και
τώρα θα περνάει τις ώρες του τυλίγοντας το χρόνο γύρω του
άχρηστο αραχνοπάνι.

Τα φτερά, συμπέρανε ο Αιμίλιος, είναι ανώφελα σε κενό αέρος.


ω αφελέστατε
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το βιβλίο DIZZILAND,
εκδ. Εριφύλη 2001

χιονισμένο τοπίο
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2014

βινιέτες (1)

Άννα

Στην Αθήνα τής χάρισα μια γλαύκα

στην Πράγα ein Schloss von Franz Kafka


Βασίλης Πολύζος
Dizziland
Εριφύλη 2001

vignette 1
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2014

TAROT 6 / οι αλαβάστρινες παγόδες στον ορίζοντα

Στο κάτω κάτω δεν ήταν παρά ένα όνειρο
όπου όλα είναι αυθεντικά
ακόμα κι η παλιά χαλκογραφία
που αγόρασες στο Πορτομπέλο
κι οι αλαβάστρινες παγόδες στον ορίζοντα
ντυμένες με τα χρώματα της λησμονιάς
―λωτό, βιολέτα, ασφόδελο, κυκλάμινο―
κι οι φρόνιμες παρθένες
που περιμένουν το νυχτερινό ταχυδρομείο της Άνοιξης
στη γέμιση του φεγγαριού
κι οι ολόγυμνες Καρυάτιδες που στρώνουν στο κρεβάτι τους
το βραδινό αεράκι του Ιουλίου
κι ανοίγουν στο σκοτάδι σαν την κόρη του ματιού
ν’ αγγίξουμε το αθέριστο χρυσάφι τους.

Εν πάση περιπτώσει.
Εκείνο το πρωινό μου στη βεράντα του Arundel Hotel
ήταν από καλή χρονιά,
με τις ψηλόλιγνες γαζέλες ν΄ανεβαίνουν
στη σκέψη μου ως θυμίαμα,
μ’ έναν διπλό εσπρέσο στο τραπέζι
και το βιβλίο των κ.κ. Bill Pronzini & Jack Andrian
με τίτλο An Anthology of American Crime Stories
έκδοση Οξφόρδης 1995
(όχι πως θα με πείραζε στο ελάχιστο
και μια χαρτόδετη, έστω, Πάτμος τσέπης
μεταποιημένη απ’ τον ποιητή του Αιγαίου)।

Άλλωστε
τι σημασία έχουν οι μικρές αράχνες
που χάραξες στο κρύσταλλο της νύχτας με το δαχτυλίδι σου,
τι σημασία έχει κι αν γαντζώθηκε ο πυράκανθος
στ’ άσπρο πουκάμισό σου
κι αν στο μεσόφρυδό σου φύτρωσε
ένα άλικο γαρύφαλλο,
η στιγμή της αλήθειας είναι πάντα ξαφνική
(κι ας έλαβες το μήνυμα από καιρό)
ένα σύννεφο μαύρα χελιδόνια
λευτερώνεται απ’ τα δάχτυλα του πιανίστα
κι ο ήλιος σου γίνεται θρύψαλα
σαν ανθογυάλι που ’πεσε στο πάτωμα.

.

THIS IS REALITY, SIR!
Το μαχαίρι δαγκώνει με δυο στόματα.
Έχουν ανοίξει και οι εφτά σφραγίδες του βιβλίου,
την πρώτη μέρα βγήκε η μύγα-superspy
και τη δευτέρα το έξυπνο σκαθάρι,
την τρίτη βγήκε ο ξανθός σκορπιός
και την τετάρτη οι βοηθοί του Batman,
την πέμπτη μέρα σκέπασαν τον ουρανό
απ’ άκρη σ’ άκρη μάτια δίχως βλέφαρα
στάζοντας πίκρα σε στεριά και θάλασσα
κι είπαμε, να λοιπόν, αλήθεια είναι
πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια του θανάτου,
την έκτη μέρα βγήκαν τριπλοβάρδια οι νεκροθάφτες
και την εβδόμη εγένετο απέραντη σιγή.

THIS IS REALITY, MY BROTHERS AND MY SISTERS!
Ουδείς αρνείται την ελευθερία των νεκρών
που κατεβαίνουν σε πυκνούς σχηματισμούς
τον ποταμό Αχέροντα.
Ελάτε να κρεμάσουμε στις κλαίουσες ιτιές
τις σιωπηλές κιθάρες μας
και να ξαπλώσουμε στην ανακυκλωμένη όχθη.

Pulp Fiction
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή DIZZILAND
εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

ακουαρέλα

ακουαρέλα

μικρά φαντάσματα σε γκρίζο φόντο
κι η θάλασσα στρωμένη θειάφι
χορτάριασαν τα μάτια των απόντων
στο ράφι



Βασίλης Πολύζος
ακουαρέλα
από το βιβλίο DIZZILAND
ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

φαντάσματα σε γκρίζο φόντο
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2014

χιτζασκιάρ

cobalt blue

Τη νύχτα η πόλη είναι αλλιώτικη
οι σκυφτοί φανοστάτες διαβάζουν εμβριθώς
το DNA των εντόμων
μικροί μινώταυροι αλυχτάν κατά το φεγγάρι
κι η Αφροδίτη ξέστηθη στο σταυροδρόμι
φωνάζει Ρούντι, Ρούντι, μήπως είδατε το Ρούντι
ο καρπός της κοιλίας μου ταξιδεύει incognito
στο υποθαλάσσιο φως μέσα σε σφραγισμένη γυάλα.

Ώρα μία και κάτι, κρέμονται τσαμπιά οι πεταλούδες
στην κλειστή πόρτα του φαρμακείου
come, Mr. Tallyman, tally me banana
σε λίγο πέφτει ομίχλη, θα φανεί η άμαξα
ζεμένη τρία αλλόφρονα άλογα, χωρίς αμαξηλάτη
νά γράφει κύκλους στο λιθόστρωτο της κεντρικής πλατείας
στο πίσω κάθισμα, στα μπλε βελούδα, κάτωχρη η Ινφάντα
έχασα, κλαψουρίζει, το ανεχτίμητο ζαφείρι μου
ξάπλωσα στα τριαντάφυλλα εντελώς ανυποψίαστη
φορώντας μόνο τις γαλάζιες καλτσοδέτες μου
και μια σταγόνα μύρο απ’ τη Φοινίκη.

Κλεισμένος στο εργαστήρι του ο Amadeus
παίζει στο πιάνο ένα φιαλίδιο κοκαΐνη
κατά τον τρόπο χιτζασκιάρ.


cobalt blue
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή DIZZILAND
ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

cobalt blue
μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου
2013

Άνοιξη '13 / hortus siccus

hortus siccus

τούτη την άνοιξη

μας σώθηκαν κι οι κάμπιες
ραγιάδες, ραγιάδες


Βασίλης Πολύζος
hortus siccus
DIZZILAND
εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001


Άνοιξη ΄13
μια ζωγραφιά
του Βασίλη Πολύζου
2013

φυσητής γυαλιού

μακαρισμοί

Μακάριοι οι ρακοσυλλέκτες

ότι αυτοί θα κληρονομήσουν
τ’ απομεινάρια του φεγγαριού.

Μακάριοι οι βαλσαμωτές των ανέμων
ότι αυτοί θα κυβερνήσουν
το μουσείο των πουλιών.

Μακάριοι οι ελεγκτές
των υπόγειων διαδρομών
ότι αυτοί θα μελετήσουν
τα τετράδια των αγγέλων.

Μακάριοι οι φυσητές του γυαλιού
ότι το πνεύμα αυτών
κρύσταλλος.

Μακάριοι οι αιθεροβάμονες
ότι ο μισθός αυτών πολύς
εν τοις ουρανοίς.



 Βασίλης Πολύζος
μακαρισμοί
DIZZILAND
ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

angel’s notebook
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2013

Ακολουθία των Ωρών / Τα Κορίτσια στο Σπίτι της Οδού Αβινιόν

ακολουθία των Ωρών

Οι αλλαγές στο συντακτικό των εποχών
δεν μ’ ευνόησαν.

Την περασμένη άνοιξη εξανέστη του τάφου

ως εκ κήτους Ιωνάς, ο ερωτύλος Pablo

και βάλθηκε να τριγυρνά ώρες άσεμνες

στα σπίτια της Οδού Αβινιόν

μ’ ένα φλύαρο πινέλο στο χέρι

ώσπου ξελόγιασε όλες τις κοπέλες της χαράς

προς το θειαφί.

Ξαφνικά φέτος το καλοκαίρι

τ’ ατίθασα άλογα που κάλπαζαν στην αέρινη ζωφόρο

ξαναγύρισαν στο σκοτεινό τους μάρμαρο.

Αρχές φθινόπωρου

χάθηκαν απ’ το παιδικό λεύκωμα του ήλιου

οι φωτογραφίες της Εβελίνας

που ερχόταν τα πρωινά κρατώντας στην ποδιά της

έναν γαλαξία πικραμύγδαλα,

τα μεσημέρια γνέφοντας σιωπή

μέχρι να πιεί το σπουργίτι δυο σταγόνες ουρανό

μέσα απ’ τη χούφτα της.

Μεσοχείμωνο η Αφροδίτη έφυγε για τις Οινούσσες

κολυμπώντας χωρίς σωσίβιο στον οίνοπα πόντον

δεν άφησε στα δάχτυλά μου ούτε την άχνη

απ’ τα φτερά μιας πεταλούδας.

Τελικά, μού ’μεινε ένας σκοροφαγωμένος Βιβάλντι

εκτός εποχής

και τα κουπόνια που δεν πρόφτασα ν’ ανταλλάξω

με δώρα των Δαναών.


Βασίλης Πολύζος,
ακολουθία των Ωρών

από το βιβλίο DIZZILAND
εκδ. Εριφύλη 2001

Τα Κορίτσια στο Σπίτι της Οδού Αβινιόν
(σε μπλε τεχνοτροπία)
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2013

διγλωσσία

διγλωσσία

πουρνό-πουρνό

με σοφτ πορνό

soft porn

early in the morn


Βασίλης Πολύζος
διγλωσσία
DIZZILAND
Εριφύλη 2001

η Σούζι και ο γέρος
ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2004

λιωμένο ποδήλατο / απαγκίστρωση / άπνοια

άπνοια

χτες βράδυ είδα τον πατέρα μου

κρατούσε στο χέρι του μια μάσκα οξυγόνου

μα δεν είχε πρόσωπο να τη φορέσει

άπνοια, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

από το βιβλίο DIZZILAND (ΕΡΙΦΥΛΗ 2001)

λιωμένο ποδήλατο, μια ζωγραφιά
του Βασίλη Πολύζου 2012

DIZZILAND, Φαρμακολύτρια / Ο Άνθρωπος από τη Διζιλάνδη

φαρμακολύτρια

Αυτή την πόλη δεν την ξέρω, δε θυμάμαι
πώς φύτρωσαν αυτά τα σιδερένια νύχια
στα δάχτυλα του ορίζοντα.
Θυμάμαι το ενυδρείο των μικρών ερώτων
και τις παράγκες με τα εαρινά ανθέμια
απ’ τις πληγές τους έτρεχε ο Απρίλης
γλυκόπικρος, καθώς το γάλα της συκομουριάς
στην εμπασιά τους ένα οικείο σκιάχτρο
τυφλωμένο απ’ το αιφνίδιο μεσημέρι
βάζοντας πότε πότε αντήλιο την παλάμη.

Πάει καιρός τώρα που φύγαν οι γειτόνοι
αφήνοντας το ψόφιο καναρίνι στο μπαλκόνι.

―Ευτυχώς, λέει η Κρισταμπέλ, θά ’ρθει το βράδυ
να σταθεί πάνω απ’ τις άδειες πολεμίστρες
η Σελήνη η Φιδοκρατούσα, η Φαρμακολύτρια
σέρνοντας πίσω της μια θάλασσα πορτοκαλιές
σαν τη νυχτιά που αγαπηθήκαμε ακουμπώντας
τους ψιθύρους μας στο πεζούλι του κήπου
τινάζοντας απ’ τα μαλλιά μας χούφτες το χρυσάφι.


 Βασίλης Πολύζος
φαρμακολύτρια
DIZZILAND
εκδ. Εριφύλη 2001

εικόνα
Olga,The Snake Girl
φωτο Βασίλης Πολύζος
Hyde Park, Λονδίνο 1993

αποδράσεις στον καιρό της χολέρας(1): σφυρήλατος ουρανός

                  ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ
         σφυρήλατος ουρανός

έχτισα ένα ταξίδι 3Χ3Χ3
έκλεισα μέσα
τη φτερούγα ενός σύννεφου που σκότωσα στο κυνήγι
ένα λέπι θάλασσα με μαρμαρυγές κοραλιού
(σε λάδι)
ένα καφετί φυλλαράκι αέρα
απ’ τη μασχάλη της λεύκας

πόρτες και παράθυρα δεν είχαν τα όνειρα
σ’ αυτή την κιβωτό του νώε
το τραγούδι χτυπούσε τυφλά ταβάνι-πάτωμα
mamma son tanto felice
αύριο θ’ αμολήσω ένα περιστέρι
θα κρατάει στο ράμφος του το βήχα
απ’ το διπλανό κρεματόριο

απ’ την Ιθάκη δεν μπορείς να ξεφύγεις
εκτός κι αν ζωγραφίσεις σ’ ένα ασημένιο σκαλοπάτι
την Καλυψώ να χτενίζει τη μικρή ξαδέρφη της
μουρμουρίζοντας Αγγελικούλα ζάχαρη, Αγγελικούλα μέλι
την ώρα που το φεγγάρι
παίζει φυσαρμόνικα

σφυρήλατος ουρανός
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζουαπό το βιβλίο DIZZILAND
εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

σφυρήλατος ουρανός
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2012

Βασίλης Πολύζος, mode retro / Lady G.

     mode retro

                                στην Κυρία Κ.Π.

Κρινόλευκη νεράιδα, πυργοδέσποινα,

της έστειλε απ’ την Κύπρο τετραβάγγελο

κι ένα προσευχητάρι ο κύρης της

να τη φυλά από μάτι κι απ’ τον πειρασμό

τι αυτός θα λείψει χρόνους δέκα-δώδεκα

μακριά στους Άγιους Τόπους, στα Ροσόλυμα

θα πολεμάει τον Τούρκο και τον Σαρακηνό.

Σ’ ολόχρυση κασέλα η λαίδη τα ’κλεισε

και πάει στον καλαμιώνα και στον ποταμό

να λούσει τα μαλλιά της με ροδόνερο

να πλύνει το κορμί της με μοσκοσάπουνο.

Τη βλέπει ο γερακάρης, ο κυνηγός:

-Κυρά μου και μιλαίδη κι αφέντρα μου

που λούζεις τα μαλλιά σου με ροδόνερο

που πλένεις το κορμί σου με μοσκοσάπουνο

χίλια χρυσά δουκάτα για ένα σου φιλί.

-Λεβέντη, τα δουκάτα τ’ αντρός μου πέμψε τα

που πολεμάει τον Τούρκο και τον Σαρακηνό

κι έλα στην κάμαρή μου τα μεσάνυχτα

να βρούμε πού φυτρώνει τ’ αγαπόχορτο.

mode retro, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

από το βιβλίο DIZZILAND, εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

Lady G.

μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2012

trampolino ιθυφαλλικόν / λίμπιντο μιάς μπασκετμπολίστριας πριν από το κάρφωμα

trampolino

ιθυφαλλικόν

 Βασίλη//

Βασίλιεβιτς//
καρδούλα  μου//
λαχανιάζει//
στ’ αυτί μου//
η Κόμισσα//
Καρένινα//
Βασίλη //
Βασίλιεβιτς//
καρδούλα  μου//
δε μου ’τυχε//
άλλη//
φορά//
εδώ//
στ’ Απέννινα//

trampolino ιθυφαλλικόν,
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή DIZZILAND, εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

λίμπιντο μιας μπασκετμπολίστριας
πρίν από το κάρφωμα
εικααστικό του Βασίλη Πολύζου 2012

λιτανεία

       λιτανεία

Κυριακή των Μακαρισμών, περί τα τέλη
του μηνός Ανθεστηριώνος, μνημονεύαμε
τους πήλινους προπάτορες που φώλιαζαν
από αιώνων στη σοφίτα παίζοντας
στα ζάρια ξεχασμένες προφητείες
καπνίζοντας αρειμανίως˙ μνημονεύαμε
το λουλακί τραγούδι της αυλόπορτας
και τις μηλιές που ανοίγανε τα μάτια τους
την ώρα που ’μπαινε στα σπίτια η Περσεφόνη
μ’ ένα κλωνί ασφόδελο στο χέρι της
να μυρώσει τα κλειστά βλέφαρα των νηπίων˙
μνημονεύαμε τις μικρές αράχνες που κεντούσαν
σταυροβελονιά τις ρυτίδες των αγίων.

Ήταν η μέρα που οι χωματόδρομοι
δεξιά-ζερβά κρατώντας μια κορδέλα ασβέστη
κατέβαιναν παρέα στην ακροθαλασσιά
να ρίξουν στα νερά τον Επιτάφιο˙
κι ύστερα γύριζαν τα βήματά τους
κατά τους λόφους των νεκρών Κενταύρων
ανεβαίνοντας τις νεροσυρμές των αηδονιών
ν’ ανασάνουν τη μολόχα και το χαμομήλι.

Εν τόπω χλοερώ κατασκηνώσαμε
ώρα μεσημεριού που ο ήλιος φωτογράφιζε
την Ιφιγένεια ολόγυμνη, ασάλευτη
πάνω στο κούτσουρο του μακελλάρη.

Βασίλης Πολύζος
λιτανεία
DIZZILAND
εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

εικόνα: ξεχασμένες προφητείες 
φωτο Βασίλης Πολύζος 1979

ονειροφόρος / το φεγγάρι στη στέρνα

ονειροφόρος

Βαθιά χαράματα βγήκες στον κήπο,
ήταν τόσο λιγνό το φεγγάρι στη στέρνα
κι η ακακία ευάλωτη
με την ομπρέλα της ανοιχτή στην πρωινή πάχνη.


Θά ’χει καινούρια ευωδιά το φως,
αναρωτήθηκες,
φερμένο απ’ την ανατολή με το τρικάταρτο του Ιάσονα
στο ακρόπρωρο θα κιθαρίζει ο ήλιος
ώσπου να ρίξουν το νεκρό τους δέρμα
τα γερασμένα αγάλματα;


ονειροφόρος, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή DIZZILAND, έκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

το φεγγάρι στη στέρνα
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2011