μαργαριτάρια για τα αυτιά σας: "η...πίθος των Δαναΐδων"!!! Το άκουσα προ ολίγου σε τηλεεκπομπή εκ στόματος πασίγνωστου τηλεμαγκαζινοπαρουσιαστή. Κουφάθηκα!
video ο Βασίλης Πολύζος διαβάζει το ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη ΦΙΛΕΛΛΗΝ
εικόνα ο Αιμίλιος απαγγέλλων ποιήματα στο 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης των Αφράτων (corrigendum: "των Φραάτων") και αγγλιστί Aemilius reciting poems at the 1st World Poetry Festival at Fraata (σημ.: αναβαθμίζουμε εδώ το "Διεθνές" σε "Παγκόσμιο" στην αγγλική μετάφραση γιατί έτσι γίνεται έκφρασις πιο "σοβαρή και μεγαλοπρεπής"!)
……………………………………………
god is godless godot is godotless
this is the truth
said mr bloom estragon
negation
in abeyance?
what about
this ludicrous lukewarm sky?
the sky is leaking at the seams
polluted rain
polluted birdsong
the steeples go skyscraping
the belfries go tickling the god’s nostrils
the sun is travelling light
with a toothbrush
this is the truth
said mr basil joyce
the sky is leaking at the seams
you see that morning dog
licking the sunlight off the pavement
you see the morning sunrays
caressing the dogshite on the pavement
that’s the essence of life in a nutshell
said mr james pound
……………………………………………….
excerpt (3) from
nasciturus
………………………………………………… what autumn leaves?
before departure I opened
the old trunk in the loft
breaking its bronze hasps
freeing the entrapped harpies
buried deep in autumn leaves
leaves of lost books
of rusty dreams
then I anchored myself
between the tv set and paradise
lipreading Beatrice reciting Boccaccio nobody can unravel the sea untravel the
sky said uncle Dante I
live in purga- she lives in -torium
he said
we’re back to back I daresay
we’re back to where we started
Το "Ηλιακό Ποδήλατο" και ο Seamus Heaney του Βασίλη Πολύζου Δαιμονικό παιδί, δαιμονικό χιούμορ-πνεύμα.
Ποίηση.
Ποιητής. Όταν δημοσιοποιήθηκε το όνομα του
για το νόμπελ λογοτεχνίας στα 1995
όλοι έψαχναν να τον βρουν.
Δημοσιογράφοι και λοιποί της σοβαροφάνειας. Και της επιφάνειας. Άφαντος για μέρες. Έκανε διακοπές στην Καλαμάτα!
(αν θυμάμαι καλά).
Κυρίες και Κύριοι:
Ο Μεγάλος Σέημους! SeamustheFamous, οπως είπα με άλλη ευκαιρία.
(ιδού εγώ SeamustheFamous
φυσιοδίφης επί ξύλου
κρεμάμενος αναμνήσεις προκάτ άνοιξης)
Παιδί σκανταλιάρικο στα πενήντα του.
(Και στα εξήντα και στα εβδομήντα του)!
SeeingThings.1991. WheelswithinWheels!
Με ένα ποίημα
ανεβάζει το ποδήλατο στον Ελικώνα της Ποίησης.
Το στήνει ανάποδα, upsidedown.
Γυρίζει με το χέρι το πεντάλι.
Όλο και πιο γρήγορα.
Όλο και πιο γρήγορα!
Οι ρόδες γίνονται αχνός που σφυρίζει!!
Πετάει στον πίσω τροχό μια πατάτα!!!
Κι η ρόδα τού γυρίζει στα μούτρα ψιλόβροχο τον πατατοπουρέ!
Στο ποίημα του SeamusHeaneyWheelswithinWheels από τη συλλογή SeeingThings ένιωθα μια δυσεξήγητη
σχέση (wishfulthinking?) με το Ηλιακό μου Ποδήλατο,
τον καιρό που το κατασκεύαζα.
Στην αντί επιλόγου επεξηγηματική ΣΗΜΕΙΩΣΗ
που έγραψα για
το ΗΛΙΑΚΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ (σελ. 63 στην
έκδοση από το ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
2003, δείτε ολόκληρο το κείμενο της σελίδας αυτής παρακάτω)
ανέφερα μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Για τον φιλομαθή αναγνώστη θα πρέπει να επισημάνω εδώ
τη
σχεδόν ενορατική προαναγγελία του ηλιακού ποδηλάτου
από
τον ποιητή SeamusHeaney (“WheelswithinWheels”):
I loved the disappearance of the spokes,
The way the space between
the hub and rim
Hummed with transparency. If
you threw
A potato into it, the hooped
air
Spun mush and drizzle back
into your face.»
Είχαεκείνητηνεποχήσταχέριαμουτονογκώδητόμο “Seamus Heaney – Opened Ground – Poems
1966-1996” απότιςεκδόσειςFaber & Faber (1998) μεποιήματατου μεγάλουαυτούΙρλανδούποιητήαπότιςσυλλογές-εκδόσεις Death of a Naturalist, Door into the Dark,
Wintering Out,
Stations, North, Field Work, Station Island, The Haw Lantern,
Seeing Things καιThe Spirit Level,
καθώςκαιμερικάακόμη ποιήματαεπιλεγμένααπότονίδιοταοποίαδενείχαν περιληφθείμέχριτότεσταεκδοθένταβιβλίατου.
την περασμένη Παρασκευή, 30 Αυγούστου,
ξεκίνησε για το μεγάλο ταξίδι
ο φίλος μας
ο SeamusHeaney opened ground?
deathofanaturalist?
μα είναι πάντοτε εδώ
δίπλα μας
seeingthings Β.Π. 4/9/2013
υ.γ. ποιος άλλος παρά ένα παιδί θα προσπαθούσε ένα perpetuum mobile (στιγμιαίο!) διαβάζοντας το ποίημα του Heaney?(video) ______________________________________________________
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Το ηλιακό ποδήλατο, μέσο μεταφοράς, ψυχαγωγίας και
εκφοράς των Διζιλανδίων, σχεδιάστηκε και
κατασκευάστηκε από τον Αιμίλιο (Μάρτης του 2001 – Φλεβάρης του 2002). Αναφορά στον εφευρέτη και την επινόησή του (η
οποία, σημειωτέον,
στερείται σκελετού) γίνεται στο βιβλίο DIZZILAND («έξοδος»):
...ζεύει κάθε πρωί δυο ρόδες ήλιο
στο
κρεβάτι του
πιάνει τα γκέμια,
σπιρουνίζει
τ’ άξιο
άτι του
πετάει
πάνω απ’τη μουδιασμένη πόλη
ορθοπεταλιά...
Για τον φιλομαθή αναγνώστη θα πρέπει να επισημάνω εδώ τη σχεδόν ενορατική προαναγγελία του ηλιακού ποδηλάτου από τον ποιητή SeamusHeaney (“Wheels within Wheels”):
I loved
the disappearance of the spokes,
The way the space between the hub
and rim
Hummed
with transparency. If you threw
A
potato into it, the hooped air
Spun
mush and drizzle back into your face.
Και βέβαια δεν θα αποσιωπήσω τις ερωτικές επικλήσεις της GillianAllnutt (“Ode”):
The first real grip I ever got on things
Was when I learned the art of pedalling
(By hand) a bike turned upside down, and drove
Its back wheel preternaturally fast.
I loved the disappearance of the spokes,
The way the space between the hub and rim
Hummed with transparency. If you threw
A potato into it, the hooped air
Spun mush and drizzle back into your face;
If you touched it with a straw, the straw frittered.
Something about the way those pedal treads
Worked very palpably at first against you
And then began to sweep your hand ahead
Into a new momentum -- that all entered me
Like an access of free power, as if belief
Caught up and spun the objects of belief
In an orbit coterminous with longing.
II
But enough was not enough. Who ever saw
The limit in the given anyhow?
In fields beyond our house there was a well
("The well" we called it. It was more a hole
With water in it, with small hawthorn trees
On one side, and a muddy, dungy ooze
On the other, all tramped through by cattle).
I loved that too. I loved the turbid smell,
The sump-life of the place like old chain oil.
And there, next thing, I brought my bicycle.
I stood its saddle and its handlebars
Into the soft bottom, I touched the tyres
To the water's surface, then turned the pedals
Until like a mill-wheel pouring at the treadles
(But here reversed and lashing a mare's tail)
The world-refreshing and immersed back wheel
Spun lace and dirt-suds there before my eyes
And showered me in my own regenerate clays.
For weeks I made a nimbus of old glit.
Then the hub jammed, rims rusted, the chain snapped.
III
Nothing rose to the occasion after that
Until, in a circus ring, drumrolled and spotlit,
Cowgirls wheeled in, each one immaculate
At the still centre of a lariat. Perpetuum mobile. Sheer pirouette.
Tumblers. Jongleurs. Ring-a-rosies. Stet!
Seamus Heaney Wheels within Wheels a poem from the collection Seeing
Things
Faber & Faber (1991)
