Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

θάνατος τα ζουμπούλια



                            ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ
         αναμνήσεις προκάτ άνοιξης                 

                          στ΄ άσμα
         θάνατος τα ζουμπούλια

                                                             o moon of Alabama
                                                             we now must say good-bye
                                                             we’ve lost our dear old mamma

πού να κρυφτούμε?
ξάφνου οι τοίχοι έγιναν γυαλί
πέφτουν επάνω τους τα χελιδόνια
κι αναφλέγονται
στο δρόμο θα περάσει
ως προερρήθη υπό των ποιητών
ένα λιοντάρι πεινασμένο
που ξέφυγε απ’ το τσίρκο
και πίσω του ο τυφλός με το μπαστούνι
στην ώρα του ακριβώς στην ώρα του

ματαίως κάθε νύχτα οι πέτρες
πίνουν φεγγάρι για να δυναμώσουν
μετά την κατεδάφιση του επάνω ορόφου
η σκάλα έμεινε μετέωρη στον αέρα
χωρίς σκοπό
απογειώνοντας τα βήματά μας στο διάστημα
θα βάλουμε στη θέση τους λόγια δανεικά
τάχα για τις φωτογραφίες belle époque
που χάθηκαν μόλις τις χτύπησε ο ήλιος
για τους κρυστάλλινους καθρέφτες
που παίζαν μουσική καθώς χαμογελούσες
για την προθήκη με τις φιλντισένιες κούκλες
του δέκατου όγδοου αιώνος
για το ανεπαίσθητο άρωμα της θλίψης
που άφησε στα τραγούδια η Contessina
σαν έφυγε για το Trieste παίρνοντας
μαζί της όλα τα τριαντάφυλλα του κήπου
κι ακόμα
τάχα για κάποιο μήνυμα το τελευταίο
που δεν μας έφτασε ποτέ
κι ήταν το πιο σημαντικό
θα  ’δινε νόημα σ’ αυτά που έγιναν
και σ’ όσα θα  ’ρχονταν κατόπι
ένας μαντατοφόρος το κρατούσε
στο αμπέχονο κρυμμένο πάνω στην καρδιά του
εκεί που τονε βρήκε η σφαίρα
και το  ’κανε κομμάτια

Βασίλης Πολύζος
το ς΄ άσμα θάνατος τα ζουμπούλια
από το βιβλίο αναμνήσεις προκάτ άνοιξης (Απόπειρα 2006)

alabama moon, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου (2006)
που χρησιμοποιήθηκε στο αντίστοιχο κείμενο του βιβλίου

1 σχόλιο:

ειρήνη είπε...

η ομορφιά της ποίησης..