Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

Βασίλης Πολύζος, η Αμφιλοχία χορεύει (ΕΡΤ 1, Ιούνιος 1986)





Η ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ ΧΟΡΕΥΕΙ (ΕΡΤ 1, 1986)
Σκηνοθεσία και παρουσίαση: Βασίλης Πολύζος

ΤΟ ΘΕΜΑ
Θέλησα σε σύντομο χρόνο (ενός σχεδόν «δημώδους βιντεοκλίπ»!) να δώσω το θέμα των παραδοσιακών μας χορών με τη δική μου αντίληψη. Όχι σαν είδος μουσειακό και «στημένο» για τα πανηγύρια, αλλά μέσα στον καθημερινό φυσικό και πολιτισμικό μας χώρο με τη ζωή να ξετυλίγεται ολόγυρα και να συνοδεύει τους χορούς με οικειότητα (δείτε
μικρές παρεμβολές ανάμεσα σε κάθε χορευτικό ).  Και θέλησα ακόμη να το συνδέσω με τη
μεγάλη έντεχνη μουσική μας και να δείξω τη στενή επαφή τους. Έτσι το όλο θέμα εισάγεται
με τη σύνθεση «κλέφτικος χορός» του Σκαλκώτα πάνω σε εικόνες απέριττου φυσικού κάλλους, πριν η κάμερα περάσει στο πρώτο χορευτικό. Και στον τελευταίο χορό, σχεδόν χωρίς να το πάρουν είδηση οι χορευτές (και εμείς), η ίδια μουσική του Σκαλκώτα οδηγεί
πλέον τα βήματά τους. Για να περάσει μετά, σε μια πολιτισμική σύντηξη χώρου και χρόνου, στην  ίδια τη φύση που κι αυτή πλέον σέρνει το χορό σε ένα μεγάλο «τράβελινγκ». Είναι η ώρα που συντελούνται τα «μικρά θαύματα». Και οι χορευτές βγαίνουν θριαμβικά μέσα από τα δέντρα και μέσα από τη θάλασσα. Αυτά.
Και όπου τα μέσα είναι ελάχιστα υπάρχει και ο ιατήρ πάντων συμβολισμός.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΩΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΩΝ
Από τη συνεργασία μου (1983-1987) με την τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ «Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα» προέκυψαν κάπου 40 ντοκιμαντέρ στα οποία είχα κάνει την έρευνα και το σενάριο, σε μερικά από αυτά και τη σκηνοθεσία. Σημειώνω ότι από τον Οκτώβρη του 1985 μέχρι και τον Ιούνιο  1987 είχα επίσης τη θεματική επιμέλεια καθώς και την παρουσίαση της εκπομπής αυτής. Στην τελευταία αυτή περίοδο ανήκει και το ταινιάκι (διάρκεια 8 λεπτά)
«Η Αμφιλοχία Χορεύει» γυρισμένο με βιντεοκάμερα το 1986 σε δική μου σκηνοθεσία, που το παρουσίασα στην εκπομπή της 8 Ιουνίου 1986. Η σημερινή ανάρτηση εδώ είναι από το προσωπικό μου αρχείο από την  εκπομπή εκείνη, (ελπίζω να είμαι ακόμη αναγνωρίσιμος!).
Βασίλης Πολύζος 

3 σχόλια:

Μηνάς Ταλ είπε...

Γειά σου αθάνατη Αμφιλοχία! Έξοχο το μουσικό clip ανταγωνίζεται επάξια την θεωρητική σύλληψη του Βασίλη για το "χώνεμα" (πές το και fusion!)της δημοτικής μουσικής με την έντεχνη σύγχρονη που έχει υιοθετήσει τα σχήματα μιας πολύ μεγάλης μουσικής - ποιητικής παράδοσης. Βασίλη έκανες την "άλλη" τηλεόραση, αυτή που σίγουρα θα αγαπούσαμε και θα έμενε κλασική (απόδειξη το clip), κάτι που αναμφίβολα θα ανέβαζε το επίπεδο του ελληνικού λαού. Στην περίπτωση σου ισχύει το "ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη" ή έστω μερικοί ακόμη... Όμως τα λαμπρά παραδείγματα που έδωσες εκείνη την περίοδο δεν είναι λίγα και οπωσδήποτε ισχύει η ρήση "για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι".

ΑιμίλιοςEmilius είπε...

Μηνά, σ' ευχαριστώ. Την ξέρεις καλά εκείνη την εποχή. Άλλωστε συνέβαλες κι εσύ όχι λίγο στην αποτύπωσή της μέσα στο χώρο και το χρόνο.Το καλό είναι ότι δε βγήκε ποτέ κάτι από τα χέρια μας που να το μετανιώσουμε αργότερα. Το αν κάποιοι το θυμούνται ή προτιμούν να το ξεχνάνε, δεν έχει καμιά σημασία. Κάτι θα μείνει. Μια ανάσα λεύτερη!

Μηνάς Ταλ είπε...

Λατρεύω την αισθητική σου, την οπτική σου για την καθημερινότητα, μα πάνω από όλα την εμπεριστατωμένη αισιοδοξία σου. Εφόσον μέχρι και σήμερα συνεχίζεις να καταθέτεις την ευαισθησία και την δημιουργικότητα σου σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο του χωροχρόνου. Μακάρι να σκαρφαλώνουν ως εκεί ψηλά οι ταξιδώτες του πνεύματος με το ηλιακό σου ποδήλατο! Μακάριοι και όσοι λιάζονται στην Αγριά κατά την αποκριά...

Ο Θεός και το σύμπαν ας συνωμοτούν για την μακροημέρευση και την υγεία σου.

Αφιερωμένο Εξαιρετικά από τον Μηνά στον Βασίλη_